Much Ado About Nothing
De verloren zoon is terug. Weken heb ik mij suf gezocht naar mijn LaCiE 160Gb externe schijfje en mijn trosje USB sleutels. Sinds ik in Leuven werk wist ik niet meer waar ik die gelegd had. Een waar drama. Blijkt nu dat ze al die tijd in mijn blauwe laptoptas die in Antwerpen ligt, zaten. En natuurlijk ontdek ik dat pas twee dagen na een LANparty waar ik het ding best wel had kunnen gebruiken. Typisch.
Een lanparty, da’s gamen. Da’s eens tussen gelijkgezinden zitten. Da’s mekaar virtueel afmaken en daarna hoffelijk een pintje drinken. Ach ja… games en vreugde. Maar dan moet je wel een goed werkende pc hebben.
Ik moet eerlijk zijn. De laatste uren heb ik wat afgezweet. Steam blijkt lastiger te doen dan gedacht. Bij het installeren van Steam op mijn nieuwe machine – hulde voor Jon – beweert de on line winkel dat ik slechts de helft van alle games in mijn bezit ook effectief bij hen heb gekocht. Met andere woorden, een flink deel van mijn aankopen zijn niet meer beschikbaar. Ugh!
Ik heb ondertussen al op en af steam geïnstalleerd, gegoocheld met allerlei backups en whatnots. Zonde resultaat. Gelukkig heb ik mijn credit card op zak en dus kon ik net een vrij dwingend berichtje naar het Steam Support Team sturen. Eens benieuwd hoe snel dat ze daarop zullen reageren en mijn aankopen vrijgeven.
Maar op momenten als deze beseft een mens meer dan ooit dat software eigenlijk een dienst is. Zelfs spelletjes. En dat je als eindgebruiker de controle moet overlaten aan de makers. Eerlijk gezegd een goeie zaak want zolang het goed werkt, krijg je een mooie support en moet je je nergens zorgen om maken. Maar o wee als het daar eens durft fout te lopen!
In de rand nog dit: op mijn nieuwe machine staat Vista. Een OEM licentie die er gratis bijkwam. In het eerste halfuur dat ik er mee heb zitten prullen mocht ik drie tot vier keer rebooten. En verder weigerde het netwerk alle dienst zonder een duidelijk aanwijsbare reden te geven. Uiteindelijk lag het aan de netwerkkabel. Vista is naar mijn eerste hands-on indruk nu een dikke usability fail. Opties op onlogische plaatsen zetten, tientallen verwarrende navigatiepaden doorheen de interface om hetzelfde te bereiken… Afin, ik wil het nog wat de tijd geven, maar het doet mij weer iets meer neigen naar deze conclusie: als je wil productief wil zijn, dan zijn er betere platformen dan Windows. Is gamen je ding, dan is dit, jammer genoeg, de enige optie. Of je moet uitwijken naar het gemak van een console.
Dit weekend was het weer van dattum: de politie viel binnen in een LANparty en legde beslag op een pak computers en aanverwante. De reden? Er werd illegaal auteursrechtelijk beschermd materiaal zoals films en muziek broederlijk gedeeld. Vandaar dat ik forum een fantastisch idee vind! Ik zou zeggen: registreer er een .be naam voor en promoten die handel!
Wel, een LANparty is een bijeenkomst van computerfanaten. Ze brengen hun pc mee en plaatsen die in een netwerk. Oorspronkelijk (het concept is al jaren oud) werden er op het netwerk spelletjes tegen elkaar gespeeld. Er worden zelfs heuse competities gehouden. Ondertussen wordt er op professioneel niveau gespeeld. Getuige daarvan deWCG waar jong talent hun land vertegenwoordigd want spelletjes zijn uitgegroeid tot eSport waar bakken geld mee gemoeid zijn.
Een LANparty’s zijn doorgaans ad hoc aangelegenheden. Een paar vrienden organiseren er eentje in de parochiezaal en nodigen via het internet medegamers uit. Doorgaans gaat het om niet meer dan 20 tot 40 personen. De grootste LANparty in het land is toch wel die van Ordened Computer Chaos waar een paar duizend gamers op afkomen. Naast het spelen van spelletjes is ook het sociale aspect belangrijk: mensen leren kennen en met een pint en een bak friet wat socializen.
LANparty’s kennen helaas ook een duister kantje: illegaal verspreiden van warez ofte software, muziek, films, etc. In het wereldje gekend als leechen. Vaak wordt het opgezette netwerk gebruikt/misbruikt om auteursrechtelijk beschermd materiaal uit te wisselen. Sommige deelnemers komen zelfs allang niet meer om te gamen maar om te leechen. Bovendien ontbreekt het aan totale controle over wat er precies op zo’n netwerk gebeurt. Die totale vrijheid is immers iets wat je op het internet allang niet meer terug vindt.
Dergelijke praktijken worden tegenwoordig echter steeds minder getolereerd. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de overheid LANparty’s begint te viseren. Met ‘brutale’ politie-invallen en inbeslagname probeert men voorbeelden te stellen: leechen kan niet! Het gevolg is wel dat heel wat eerlijke mensen bang worden om nog deel te nemen of zelf eentje te organiseren. Het publiek bestaat immers voornamelijk uit tieners en twintigers!
Helaas wordt er van overheidswege ook niet aan preventie gedaan. Gamen als cultuurverschijnsel wordt in Vlaanderen niet als dusdanig erkend. Er is dus geen aanspreekpunt waar organisaties terecht kunnen met vragen omtrent juridische problemen. Er wordt ook niet aan preventie gedaan om LAN organisaties te wijzen op het belang van monitoring van hun netwerken en het weren van illegale praktijken. Samenwerken met de organisaties werkt immers veel productiever dan klopjachten op puberende gamers! Het zijn zij immers die bewust moeten worden gemaakt van het nut van auteursrechten.
Meer informatie:
Bon. Ik bevind mij momenteel te Waregem op Lanscape, een Lanparty met ca. 500 gamers. Dat wil zeggen, ik heb in de afgelopen 40 uur nauwelijks 4 uur geslapen. En dan nog onder de tafel waar onze computers onafgebroken staan te draaien. De rest van de tijd wordt toegewijd aan het spelen van games, bekijken van films, luisteren naar muziek en – bovenal – socializen! Met name dan met de Apple gebruikers hier aanwezig. We hebben een iBook gespot en de eigenaar – een zekere Bernie – voor een demonstratie gevraagd. I just made me craving for more om alle eyecandy te zien passeren op het kleine schermpje. Ik kijk al uit naar maandag wanneer ik bij Macc mijn eigen iBookje ga ophalen.
Verder heb ik zojuist de tweede plaats veroverd in een free-for-all compo Battlefield 2. Een dikke twee uur oorlogvoeren deed mij net stranden achter een gerespecteerd member van een clan. Ik schijn iets gewonnen te hebben van alienware. Ook daarvoor zijn lanparty’s de moeite waard: het competitieve element!
Ik zit hier nog tot zondagavond wat ik betekent dat ik een tweede nacht met weinig slaap in ga. O ja, ik heb alvast wat foto’s in mijn Flickr.
Twee drukke dagen achter de rug. Eergisteren waren er de Gentse Feesten nog eens. Ik heb de ommegang (dank u, Liesbeth! Juist is juist) van de Stroppen nog eens gezien. Dat was ook al weer jaren geleden. Voor de niet ingewijden: deze ommegang herdenkt de boete en vernedering die de Gentenaars ten overstaan van Keizer Karel in 1540 moesten doorstaan. Gent weigerde belastingen te betalen waarop een furieuze Karel hen met een strop om de hals een knieval liet maken. Sindsdien worden de Gentenaars ook wel Stroppen genoemd. Iets waar ze in de Artelveldestad heel trots op zijn.
Gisteren dan maar met computer en parafenalia met Twanne afgezakt naar een lokale lanparty. Het werd een dagje spelletjes spelen en socializen. Hilarisch moment: de Quick op de Maalse Steenweg binnenvallen om eten voor een goeie tien man te bestellen. De jobstudente van dienst had het even niet meer. De volgende party die we aandoen is Lanscape te Waregem. Ik kijk er al naar uit.
« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's