Klimmen

Sinds een maand of twee is er in Brugge een nieuwe klimzaal geopend: Onyx Boulder. En niet eens zo heel ver van mijn voordeur. Met de fiets ben ik er op vijf minuten tijd. Ideaal! Ondertussen ben ik twee keer gepasseerd.

Eerlijk gezegd zijn er enkele jaren gepasseerd sinds ik laatst mijn klimschoenen aantrok. De eerste keer hield ik het geen uur vol, voor mijn armspieren in staking gingen. Maar plezierig was het wel. De routes zijn heel inventief gemaakt, er is voldoende variatie in moeilijkheidsgraad, en er is voor elk wat wils. En er is ook een grote kilter board.

Ik ben gestopt met de cursus KVB3.

In de voorbije weken is me beginnen dagen dat ik mentaal totaal niet klaar ben om op rots te klimmen. Dat werd me klaar en duidelijk toen Tom de mail uitstuurde naar de deelnemers voor het volgende klimweekend. Marche-Les-Dames en multi-pitch bezorgden me spontaan klamme handen. Neen. Het was me toen wel duidelijk: I wasn’t going to enjoy myself. En daarvoor doe ik het toch uiteindelijk.

Ik heb net mijn eerste klimweekend in de Ardennen achter de rug. Hoe heb ik dat ervaren? Wel, dit was duidelijk iets helemaal anders dan klimmen in de zaal. En jawel, ik ben mezelf, vlugger dan ik had gedacht, onderweg tegen gekomen.

Zaterdagmorgen om 7h stond ik met een rugzak vol klimspullen en een tent klaar om te vertrekken. Een paar uur later verzamelden ik met 6 mede-cursisten en 3 begeleiders onder het massief van Corphalie in een druilerige motregen. Een natte rots is een gladde rots. En dus werd besloten om het weekend te openen met de uitleg die we eerder vorige week in de zaal kregen.

Kickoff van de cursus KVB3! Ik maak deel uit van een kleine groep dappere klimmers die uit de zaal willen breken. Gisterenavond ondergingen we onze eerste les. We bouwen verder op wat we in de cursus KVB1 & 2 leerden. Op rots combineren we straks immers voor én na-klimmen. Wat ik onder andere onthouden heb:

• Om een relais op te bouwen heb je toch 5 schroefkarabiners nodig.
• Aan de relais zeker je jezelf met een volle mastworp.
• Met een reverso zeker je je partner terwijl die na klimt.
• Eenmaal boven bouw je om zodat naar beneden kan abseilen (rapel).
• Je bent bij rapel dubbel gezekerd: via je je reverso én via een prusik.
• Oefenen, oefenen, oefenen om alle handelingen onder de knie te krijgen.
• Steenslag. Steenslag overal en altijd. Dus: Helm!
• Lunchen doe je uiteraard niet aan de voet van de rotsen.
• Je bent buiten. in de Great Outdoors. Dat is iets helemaal anders dan in de zaal.
• …

Dit weekend zitten we in Corphalie en bivakkeren we in Ferme de  Ronchinne. Jawel. In tentjes. Hopelijk zit het weer een beetje mee en wordt het toch nog net iets warmer dan de laatste dagen. Ik heb alvast een warme klimbroek aangeschaft.

Matthias, hoe lang klim je nu eigenlijk al? Een dikke vijf jaar. Op mijn 29 ben ik begonnen. Medailles ga ik er dus niet meer mee winnen. Maar in tegenstelling tot voetbal of fietsen, is dit een sport die ik nu eens echt graag doe. Het is ook een bijzonder rijke sport waar je in kan groeien.

Ik pikte klimmen op in Antwerpen dankzij vriend J. De Wall Street was toen onze vaste prik. Na mijn verhuis terug naar Brugge, kwam ik terecht in de Bloso klimzaal en werd ik lid van de Brugse Bergstijgers.

Wat doet een mensen op een verlengd weekend?

• Lezen en relaxen.
• Het groeifeest van een nichtje uit de schoonfamilie vieren.
• Klimmen. Véél klimmen.
• Genieten van het mooie weer.
• YouTube feeds inhalen
• Kijken naar documentaires over klimmen.
• Werk maken van een persoonlijk project waarover binnenkort meer.

En er is nog een heel stuk zaterdag en een volledige zondag te gaan! Yesss.

Buiten de tweedaagse in Frankrijk is dit weekje vakantie voornamelijk er eentje van klussen, bezoekjes en tussendoor rusten. Quite uneventful zoals dat heet.

Du jamais laat ik ooit een terras in bankirai aanleggen. Na verloop van tijd trekt het hout namelijk mos en algen aan. Als het dan eens regent, dan ligt het er spekglad bij. Bovendien is zo’n groen dekwerk niet echt om aan te zien. Hogedrukreiniger dan maar? Vergeet het. Je maakt het hout er mee kapot: het wordt  één veld van gemene splinters. Het enige wat helpt is bruine zeep of javel, een schuurborstel, armsmeer en veel geduld.

Volgens mijn Swarm heb ik een streak van 4 weken in de klimzaal. Dat kan maar één ding betekenen: jawel, ik ben terug actief aan het klimmen. De schouder is voldoende hersteld.  Eigenlijk stak ik in september reeds de spreekwoordelijke teen in het water.  Op zaterdag- of zondagvoormiddag klimt er nauwelijks iemand: ik trok er dan alleen op uit om voorzichtig te oefenen.

Als je een jaar niet hebt geklommen, dan moet je terug van nul beginnen. Je kan niet zomaar de wand bestormen. De kinesist heeft me dagelijkse oefeningen opgelegd om mijn schouders aan te sterken, maar een uur traversé is toch nog steeds andere koek. Die eerste keer klimmen was dus een pijnlijke confrontatie.

Hoe het tegenwoordig gaat met lijf en leden? Breek me de bek niet open! De laatste weken ben ik een beetje op de sukkel geraakt.

Begin oktober heb ik het klimmen weer moeten laten voor wat het is. De ontsteking in mijn rechterschouder stak zijn lelijke kop terug op. Na twee weken pijn heb ik het tijdens een doktersbezoek op tafel gegooid. Ik kreeg rust, veel ijs en ontstekingsremmers voorgeschreven. En een kine-kuur. Wegens praktischer ben ik te rade gegaan bij de kinesist op het einde van de straat. Voorlopig houdt hij het op duwen, trekken en sleuren op de schouder om de boel los te krijgen en het genezingsproces te activeren. Zijn verdict: zolang ik klim zal ik daarnaast nog extra oefeningen moeten doen met gewichten. Het is niet de bedoeling om een spierbundel te worden, wel om mijn schouderspieren aan te scherpen. Anders zal ik altijd blijven sukkelen met ontstekingen. Urgl.

Sinds de klimzaal in Brugge werd geopend, zijn kameraad B. en mezelve lid van de Brugse Bergstijgers. Dat bleek een fijne beslissing te zijn want in de laatste 6 maanden hebben we ongelofelijk veel geleerd.

Eerst behaalden we ons brevet KVB1 toprope, dan volgde ik een cursus klimtechnieken en sinds vorige week hebben we beiden ons brevet KVB2. Daarmee mogen we indoor voorklimmen.  Die laatste behaalden we niet zomaar even. We moesten een cursus van een paar lessen volgen gevolgd door een theoretisch en een praktisch examen. Touwtechnieken, leren knopen leggen, materiaalkennis,… en natuurlijk veel oefening in de zaal in een kleine groep. Heel intensief, maar heel erg leuk en spannend om te doen. Routes die je toprope weinig uitdaging lijken te bieden, worden opeens heel andere koek. Je moet opeens met een pak meer factoren rekening houden: heb ik goed ingepikt? Wat zijn de volgende stappen die ik ga zetten? Waar moet ik eindigen zodat het touwverloop OK blijft?