Hm. Ik kreeg vanavond bij het thuiskomen, af te rekenen met een niet zo’n
aangename verrassing: een telenet factuur van goed 70 euro. Zeventig euro.
Zeventig. Ik had het even niet meer. Kost een maand internet en televisie dan
zoveel?
3 maanden eerder hing ik aan de lijn met de Telenet helpdesk om mijn verhuis te
regelen. Ik had een drie jaar oud expressnet abonnement en voor de kabel zat ik
in Antwerpen bij Integan. De medewerker wist mij te vertellen dat ik voor
hetzelfde maandelijkse bedrag zowel internet als digitale televisie kon nemen.
Fijn. Want de zenders die ik bij Integan had zou ik verliezen als ik
overschakelde op de Leuvense Analoge Kabel.
Medio januari kwamen twee installateurs dan om de kabel aan te sluiten en een
digibox te installeren. Feest! Hoewel. Sindsdien kreeg ik reeds twee vrij vage
facturen waarbij slechts een deel van de kosten werd aangerekend. Ofwel de
installatie, ofwel de auteursrechten, ofwel het internet. Maar geen factuur voor
de twee.
Tot vandaag.
En wat bleek? Ik betaalde nog steeds 35 euro voor mijn oude
expressnetverbinding! De digitale televisie was er gewoon aan toegevoegd! Meer
zelfs: niet alleen de kosten van de voorbije maand werden mij aangerekend maar
ook de kosten voor de komende maand. Tot medio maart. Dat alles gegarneerd met
een sausje van variabele BTW aanrekeningen: 12% op de huur van de HD recorder,
21% op de kabel. Bovendien dateert de factuur van 16 februari maar ik kreeg ze
vandaag pas in de bus. Niks geen Funky of Gold Shakes maar een Consumer’s
Pocket Shake.
Afin, ik dus in mijn wiek geschoten en gebeld naar de Telenet helpdesk, afdeling
facturatie. Ik zou mijn gram halen! De eerste die ik aan de lijn kreeg was
medewerkster Brenda. Rustig luisterde zij naar mijn verhaal. Ik hoorde haar op
de achtergrond lustig tokkelen op haar klavier. Maar na dik vijftien minuten
proberen bleek dat haar computer haar niet toeliet om mijn gegevens en facturen
te raadplegen. Ironie, gotta love it! Ze gaf het op en schakelde mij met excuses
door naar een tweede slachtoffer. Brenda gaf daarbij mijn verhaal door aan
Vanessa zodat ik het toch niet meer hoefde te doen. Scoren! Vanessa was een iets
ander type: ze klonk net iets te enthousiast, je hoorde dat ze nieuw was. Zou ik
het hard spelen? Ach, dat kwaad zijn betekent stress. En daar kan ik nu net niet
goed tegen. Ze gaf meteen een hele uitleg over de verschillende delen van de
factuur betreffende de digitale televisie. Ik aanhoorde rustig en wees haar toen
op het feit dat vooral de 35 euro voor het internet mijn probleem was. Ze was
gelukkig snel van begrip en zag meteen de crux van mijn verhaal. Bleek dat ik
nooit zo’n Shakes pakket heb gekregen maar dat bovenop de dure
expressnetverbinding doodleuk een duur digitaal televisiepakket was toegevoegd.
De fout rechtzetten bleek geen punt. Ik zou deze factuur moeten betalen maar in
maart zouden de nu aangerekende teveel kosten grotendeels uit de factuur worden
gehaald om het geheel in balans te krijgen. Vanaf april zou ik dan eindelijk de
beloofde goedkope, normale telenettarieven mogen verwachten.
Eerlijk gezegd vond ik dat het maken afspraken en de installatie en het
verhuizen van het telenetabonnement net te vlot verliep. Tjah, wat we leren uit
het verhaal is dat geduld, doorzetting en een duidelijke uitleg lonen. Wat
mij nog het meest verbaast is dat het rechtzetten zo gemakkelijk zou lopen. Ik
vermoed dat de dienst facturatie niet de eerste keer zo’n fout maakt. Nu
ja, eerst de volgende telenetfactuur afwachten, natuurlijk!
Ligt
het aan mij of het tegenwoordig écht niet meer te houden van de mailspam?
Viagraleurders en beursspeculanten laten het niet na mijn persoonlijke mail als
die op het werk meer en meer te vervuilen. Het straffe is dat die laatste al
over een zeer sterke filter beschikt. ’t Is pas sinds de laatste maand of
twee, drie dat ik de dag begin met het aantreffen van een vijftal spamberichten.
Niet de grote massa, maar wel tekenend genoeg om er eens een boompje over op te
zetten!