Bloed

Kijk, hier wordt een mens dus zo triestig van hé! Gisteren nog gevierd als een held, vandaag niet meer dan een afvallige. Vinokourov is betrapt op bloeddoping! Voor de niet-ingewijden: bloeddoping is bloed met een hoog hematocrietgehalte aftappen (bv. bij een hoogtestage), bewaren en vlak voor een wedstrijd terug toedienen. Het effect mag er duidelijk zijn. Bloeddoping is uiteraard opspoorbaar én verboden.

Toen ik gisteren naar het tourjournaal keek, had ik hetzelfde gevoel als bij Landis vorig jaar na zijn fantastische remonte: te mooi om waar te zijn. Na de pech van de voorbije weken leek het mij net iets te fantastisch dat hij zo kort op elkaar twee ritten won, zo laat nog in de tour. Met – naar verluidt – goed dertig draadjes in zijn knieën.

Van veel koken kwam er niet in huis. Vanavond zijn we naar Hostel gaan kijken. Eentje in het genre Tarantino. Althans, zo wordt ie verkocht want Eli Roth, de regisseur, is fan en volgeling van. Over de film kan kort zijn: een horrorfilm zoals er tien in een dozijn zijn. Een paar aandoenlijk, naiëve jongelingen, een paar moordzuchtige maniaken en een hoop afgehakte ledematen en véél bloed. Meer moet dat niet zijn.

Straks wordt mij bloed geprikt. Ik kijk er niet bepaald naar uit, maar het zal waarschijnlijk de laatste keer zijn. Kwestie om te zien in welke mate de pillerij die ik sinds september slik, mijn lever aangetast heeft.

Ik heb overigens een ganse middag zitten vasten en er ligt een lekker groot stuk marsepein met veel amandel (Sinterklaas) op mijn bureau.

Baaaaah!