Parels voor de zwijnen?

Anticlimax! Ik vond het einde van de Parelvissers eerder ontnuchterend. Geen aap uit de mouw of zo. Geen goocheltrucs. Neen. Persoonlijk blijf ik op mijn honger zitten. De ganse serie zitten de Parelvissers op elkaar te vitten en te kakken. En dan zou je verwachten dat er een happy end komt. Maar neen. Zoals dat i. dat beschrijft: een hoop moraalgezeik. En bovendien nog een verbitterde natrap onder hun gat waar ze hun leven lang niet goed van zullen zijn. Dat is het. Meer is er niet.

Enfin. Ondertussen zaten we wel allemaal mooi te kijken gedurende zes afleveringen. Ik veronderstel dat Lenaerts ons allemaal mooi bij ons pietje had. En dat zal wel de bedoeling zijn zeker? Overigens vond ik de Parelvissers in zijn geheel weinig aanspreken. Veel drama, gevloek, geruzie en Sehnsucht. Veel van godverdomme. Ietwat zware kost vond ik persoonlijk voor een zondagavond.

6 replies

  • Much ado about nothing.
    Zeg het wel.
    Ik vond er van in het begin niets aan, gewoon dat gedoe met die camera’s was al ongeloofwaardig.

  • Brutin.be » Blog Archive » Euhm. Neen.
  • Een kwartiertje heb ik ernaar gekeken, en daarna nooit meer. Net als dat koppel dat twee bejaarden speelde (hun naam ontglipt me) vond ik dit zeker niet de moeite. Dat het einde op niks trokt bewijst dit nogmaals.

  • Ik ga ervan uit dat veel te veel mensen complottheorieën verwachtten waar we een zevende aflevering gingen krijgen met al de “hints en tips” die we doorheen de andere zes afleveringen konden zien.

    Maar het was een dramareeks zonder enige interactiviteit. Prachtig gespeeld door de acteurs en actrices, zalig herkenbare scenario’s en een plot die ons duidelijk maakt dat vriendschap soms wel eens heel relatief kan zijn. Niet dat de mens in essentie kwaadaardig is maar er zijn zo van die situaties die het goede als het kwade in een mens naar boven brengen.

    Misschien iets te zwaar voor een zondagavond en voor de gemiddelde tv-kijker maar als ik denk aan “Stille Waters” dan hoeft een zondagavond niet persé luchtig te zijn.

  • stille waters is toch wel anders ze en veeeeel beter ook

  • Ik heb niet veel tijd om te repliceren, maar mijn mening komt grotendeels overeen met die van Olivier Wolf (behalve dan de referentie naar “Stille Waters” die ik zowat de grootste opgeblazen serie aller tijden vond, de “Matroesjka’s” niet ten na gesproken. Veel te veel mensen keken naar de Parelvissers alsof het een nieuw soort Mol was. Mensen die een beetje geluisterd hadden naar Tom Lenaerts hadden wel geweten dat het programma louter over vriendschap ging, of beter de teloorgang ervan. En het is maar wat je moraalgezeik noemt. De essentie is dit, en een waarheid als een koe: Iedere mens is in se een egoïst en in de ogen van de “correcte” maatschappij een klootzak. Hoe idealistisch vriendschappen ook kunnen zijn, ten lange leste kiezen mensen altijd voor hun eigen, al dan niet bewust. Noem mij een negativistische zeiker, ik hou het liever bij een realist. En ja, ik ben gelukkig, heb een stevig sociaal leven, veel vrienden, hartelijke familie, een schat van een lief, werk en een goede gezondheid 😉
    Soit, dit was iets teveel uitweiding … ik vond de Parelvissers goed en ik was zeer blij met deze ontknoping, sterk gedaan Tom !

Commentaar is gesloten