Geprikt en geplooid

’t Is al goed! Zucht. Ik ga hier wat plooien voor de argumenten tegen een prik. Uiteraard verdienen risicogroepen de voorrang om een inenting te krijgen. Uiteraard kan het helemaal geen kwaad om eens ziek te zijn, integendeel! Uiteraard vind ik het niet erg als jullie morgen niet massaal linea recta richting huisarts draven. De farma-industrie kan inderdaad geen vaccins produceren voor iedereen. Zeker niet tegen een virus dat jaarlijks muteert.

Waar ik wél moeite mee heb, is dat je de jaarlijkse prik aan je laat passeren als je werkgever je dat aanbiedt. Het kost je geen fluit in tegenstelling tot een prik op eigen initiatief. En niemand kan je achteraf iets verwijten. In mijn geval is dat dus op kosten van ’t Stad. Absenteïsme komt in ons geval de openbare dienstverlening immers niet ten goede. Ik veronderstel dat niemand graag zijn dossier gedurende drie weken op het bureau van een zieke collega zou zien rondslingeren.

Soit, ik heb alvast geen zin om drie weken als een dweil en onder de dafalgan boven mijn bureau te gaan hangen.

One reply

  • Ik volg de meeste reacties van uw vorige post hierover:
    vaccineren: no way chosé. Dit enerzijds om vertrouwen te geven aan mijn eigen weerstand (onkruid vergaat niet) en anderzijds als voorzorg voor later. Want laten we dit uitbreiden naar het nemen van een pilletje bij het minste kwaaltje: W

    Ik ken genoeg mensen van een hogere leeftijd die verschillende pillen per dag nemen. En dit niet omdat het voorgeschreven is. Bij de minste pijn (of gedacht aan pijn alleen al) duiken die mensen meteen de apotheekkast in. Zo heeft een mens uiteraard op den duur geen weerstand meer.

    Mijn idee hierop is: Als men zich van jongsaf instelt op het feit dat men enkel pillen moet slikken als dit echt nodig is, dan gaat men op latere leeftijd ook voorzichtiger om met het nemen van pillen. Dus moet men van jongsaf bouwen aan uw weerstand voor later.

    Wat ik nu doe is bijna alles uitzieken. Eventjes wat maagpijn, diarree of hoofdpijn? Geen probleem, dat gaat toch meestal na een paar uur vanzelf over, of men nu medicamenten neemt of niet. Pas als het echt blijft aanslepen durf ik een pilletje nemen….

Commentaar is gesloten