Categorieën
Leven

Geprikt en geplooid

’t Is al goed! Zucht. Ik ga hier wat plooien voor de argumenten tegen een prik. Uiteraard verdienen risicogroepen de voorrang om een inenting te krijgen. Uiteraard kan het helemaal geen kwaad om eens ziek te zijn, integendeel! Uiteraard vind ik het niet erg als jullie morgen niet massaal linea recta richting huisarts draven. De farma-industrie kan inderdaad geen vaccins produceren voor iedereen. Zeker niet tegen een virus dat jaarlijks muteert.

Waar ik wél moeite mee heb, is dat je de jaarlijkse prik aan je laat passeren als je werkgever je dat aanbiedt. Het kost je geen fluit in tegenstelling tot een prik op eigen initiatief. En niemand kan je achteraf iets verwijten. In mijn geval is dat dus op kosten van ’t Stad. Absenteïsme komt in ons geval de openbare dienstverlening immers niet ten goede. Ik veronderstel dat niemand graag zijn dossier gedurende drie weken op het bureau van een zieke collega zou zien rondslingeren.

Soit, ik heb alvast geen zin om drie weken als een dweil en onder de dafalgan boven mijn bureau te gaan hangen.