Winter

Klimaatopwarming? Lijkt me dat we daar dezer tijden niet zo echt veel van mogen merken.  We zijn half februari en meneertje weer heeft nog niet bepaald zin om zich te beginnen gedragen.  Afin, eens stevig winteren mag wel eens.  Vergeten we niet dat we de voorbije jaren niet echt veel seizoenen hebben gekend. Ja, de bomen verloren hun bladeren, maar dat zal wel meer gewoonte geweest zijn dan iets anders.

“En bij welke dienst zit je?” vroeg de bedrijfsarts van dienst. “BZ SA” antwoordde ik terwijl ik naar een kapstok zocht voor mijn jas. “Ga maar zitten.” zei ze kort terwijl ze een lange lijst van namen doorbladerde. Ik vermoed dat ik zowat de voorlaatste was en dat ze zowat de helft van het stadspersoneel moet hebben gezien.

Terwijl ik mijn mouw opstroopte vroeg ze nog of ik vroeger al geprikt was en of ik toen nergens last van had. “Neen. Helemaal niet.” Ik presenteerde bewust mijn linkerbovenarm. Van zo’n prik heb ik nadien altijd last van pijnlijke armspieren. Ik keek even weg terwijl ze de naald controleerde. Toen ik terugkeek was het al gebeurd. Zonder er iets van te voelen. De techniek staat voor niets. En oefening baart kunst. Geen minuut later sloot ik de deur van het provisoire kabinet op de dienst FI achter mij.

Naar het schijnt ligt half Europa onder de sneeuw. En niet zo’n klein beetje. Hier in Antwerpen is het nougatbollen. Ja, er viel eergisteren iets ondefinieerbaars uit de lucht wat er wel iets van weg heeft.

Sinds 1999 ben ik zo’n beetje en reizende mens geworden. Flexibiliteit en al. Maar op de één of andere manier slaag ik er altijd in sneeuw te ontlopen. Als ik in Brugge ben, sneeuwt het met bakken in Antwerpen en vice versa. Gaah! Van een mooi winters tapijtje genieten, da’s ook al een hele tijd geleden.