Wandelen

Naar het schijnt heb ik een bijzondere manier van wandelen waaraan ik mijlen op afstand te herkennen val. Ik kan daar moeilijk zelf over oordelen. Waar ik mij wel van bewust ben is dat ik, eenmaal op stap, een flink deel van de tijd in eigen gedachten verzonken ga. Ik durf dan mijn aandacht wel op de grond een paar meter voor mij te richten. Normale mensen schijnen recht voor zich uit te kijken.

Verdenk mij van een slecht geweten, gebrek van zelfvertrouwen of een tic, maar los van het feit dat ik zo probeer niet over mijn eigen voeten te struikelen, levert het ook wel al eens verrassingen op. Neem nu daarjuist op de hoek met de Museumstraat bij de Delhaize. Word ik opeens uit mijn gedachten getrokken wanneer ik recht in de ogen van een hond kijk. Het mormel, een labrador, kwam mij verdacht bekend voor. Bizar want ik ken geen labradoreigenaars. Toch niet direct. Dan maar even de lijn gevolgd om enkele meters verderop een bekende kop te zien worden voortgesleurd.

Het was dus Marcel Vanthilt. Tegenwoordig Eurosong vakjurylid. Hij leek mij in opperbeste doen want hij floot zelfs een deuntje. Aangezien ik Eurosong absoluut vermijd weet ik niet of het een liedje was waar hij, onwillekeurig, een voorkeur voor zou hebben. Nu, de essentie van de zaak: ik kan mij niet herinneren dat Marcel zijn hond regelmatig op TV komt. Die van Chris Dusauchoit natuurlijk wel. En dat is ook een labrador. Dus vraag ik mij af: welke bizarre gedachtenkronkel zorgde er voor dat ik bij het zien van de hond spontaan en moment van herkenning kreeg?

Het kan natuurlijk dat Marcel de hond van Chris uitliet. Maar zou Chris dan meteen ook babysitten bij Marcel? Vragen!

Vandaag was het Kroenkelen. Een evenement dat eigenlijk nog het beste vergeleken kan worden als gordelen rond Brugge. Kameraad B. en ik hebben flink 13 kilometer gestapt. Geen wereldschokkende afstand maar toch een mooie wandeling. We vertrokken rond goed 11 uur aan het atheneum. Daarna ging het via het Sint-Lodewijkscollege over Sint-Michiels riching Tillegembos. Tegen 14u staken we tevreden van onze prestatie de eindmeet over om een vetplantje als beloning in ontvangst te mogen nemen.

De middag brachten we door in Oostende. We hebben het er maar van genomen en op de dijk respectievelijk een Oostendse wafel en een warme pannekoek met suiker genuttigd. Dankzij de dag van het Openbaar Vervoer kon je eigenlijk over de koppen lopen. Ik had de indruk op de baan was. Het mooie nazomerweer zal er ook voor iets tussen gezeten hebben.

Al bij al nog eens een lekker ontspannende dag in de buitenlucht. Daar was ik eigenlijk best wel aan toe. Kwestie van de batterijen op te laden voor de komende week…

• Het kattenhaar van mijn rugzak afkrabben. Reminder: nooit mijn tas in de living laten liggen ’s nachts terwijl de katten aan het ruiven zijn.
• Mijn BASE factuur laten domiciliëren.
• Mijn cursussen JAVA opduikelen.
• Verder administratie afwerken.
• Kijken naar een aflevering van Prison Break 2 en/of Carnivalé.

Maar natuurlijk: genieten van het zonnetje! Straks met mijn sjoe tijdens haar vrije uurtjes een wandeling gaan maken.

Volgens [tag]mappy[/tag] is de afstand tussen mijn werk en mijn studio zo’n 2.0km. Dat doe ik tweemaal per dag [tag]te voet[/tag]. Nog volgens mappy zou ik daar 31 minuten over moeten doen op een wandeltempo. Ik doe er gemiddeld 25 minuten over. Geen slechte tijd al zeg ik het zelf. En gezond dat we zijn!

Op algemene aanvraag…

update: blijkbaar werkt mappy niet. Hmz. En die functionaliteit blijkt in Google Maps énkel voor de US of A te werken. Bááh!

Oehoe! Fantastisch [tag]zomerweer[/tag] buiten! Daarvan moéten we te toch even geprofiteerd hebben. Gisterenavond dan maar met kameraad Vincent het eerste terrasje van het seizoen gedaan. We hebben hier gegeten en aan het [tag]Museum[/tag] nog iets gedronken. Véél volk op straat heb ik willen merken. Iedereen wil er blijkbaar van profiteren. En waarom ook niet?

We zijn ook even tot het nieuw [tag]gerechtsgebouw[/tag] gelopen. Bovenaan de trappen is het uitzicht werkelijk fe-no-me-naal! Opeens lijkt de Boerentoren toch wel héél ver weg. Nochtans passeer ik er elke dag tot tweemaal toe. Ik denk dat ik elke week toch heel wat kilometers in de benen krijg met mijn wandeling van/naar het werk.

Een rustige zaterdag afgerond. Alwaarin ik gedaan heb:

• Om 11u wakker komen en eerst niet goed beseffen of ik in Antwerpen dan wel in Brugge ben.
• Naar de bank gaan om mijn bankkaart in te ruilen. Het ging immers om een stukje industriële archeologie want versierd met logo van de ASLK.
• De middag gebezigd met het spelen van Simcity 4.
• Chinees gegeten (Chop Choy, Rijst en Loempia Kip met zoetzure saus) onderwijl kijkend naar Police Academy 2. Can’t beat brainless entertainment!

Een rijkgevulde dag voorwaar. Morgen ga ik Kroenkelen. Ik trek de wandelschoenen aan voor een tocht(je) van 12 kilometer over de Vlaamse wegen.