Steve Jobs

Ja, ik ben een sucker voor het gelikte design, het gebruiksgemak ondanks het gesloten karakter van het platform, het evangelisme van Steve Jobs en ga zo maar verder. Maar sinds ik een maandje werk op een iMac 20″, ben ik zo keihard gevallen voor dit toestel. Ik heb soms het gevoel dat ik 8 uur per dag in een productdemo zit.

De laatste week contempleerde ik over een mogelijke aanschaf. En alle redenen zijn goed om zoiets te rechtvaardigen: de aanslag van de belastingen is teruggestort, ik heb sinds een jaar geen treffelijke desktop meer op mijn studio, ik moet toch comfortabel kunnen programmeren, productiviteit,…

Ja, de gewiekste verkoopstechnieken doen zijn werk, hier. Alleen… er zijn andere prioriteiten. Een trip naar Amerika en een verhuis naar Leuven! Dingen die ook geld kosten. Dus ’t zal even wachten zijn tot minstens na oktober om daarna het spaarvarken nog eens aan een anatomisch onderzoek te onderwerpen. Bovendien had ik een paar maanden geleden nog andere plannen. Een goedkope pc aanschaffen om wat meer te kunnen gamen en zo. “’t Kan verkeren”, aldus Bredero!

Ugh!

Vandaag trouwen A. en V., twee mensen die mij toch wel nauw aan het hart liggen. Het belooft een druk dagje te worden met eerst de trouwviering zelf en daarna een receptie annex avondfeest. Iets met barbecue als ik mij niet vergis. En met dit weer kan dit alleen maar een spetterende fantastische topdag worden.

Zaterdag betekent ook tubeday. De laatste twee weken ben ik wat op zoek naar de betere documentaires op YouTube. Een gouden oude die elke rechtschapen computergeek toch wel zou gezien moeten hebben is Triumph of the Nerds. Deze film van Robert X. Cringley dateert ondertussen ook alweer van 1996 en vertelt hoe de personal computer werd geboren. Groten Der Aarde zoals Bill Gates, de twee Steve’s, Paul Allen, Robert Moore, Gordon Moore,… Ze komen allemaal aan het woord en vertellen het Verhaal. En Robert Cringley zelf die presenteert het geheel op zijn geheel eigengereide wijze. In stukjes en beetjes (het is eigenlijk een film in drie delen), vind je hieronder het begin van deel 1.

Je kan natuurlijk ook met dit prachtige weer doen zoals ik: naar buiten gaan en barbecuen like there’s no tommorow!

Blijkbaar zat ik er toch niet zo ver naast om de vraag te stellen: zal de iPhone third party apps kunnen draaien? Blijkt Steve Jobs nu een ferm njet te hebben gegeven.

But it’s not like the walled garden has gone away. “You don’t want your phone to be an open platform,” meaning that anyone can write applications for it and potentially gum up the provider’s network, says Jobs. “You need it to work when you need it to work. Cingular doesn’t want to see their West Coast network go down because some application messed up.” (MSNBC)

Op zich kan ik hem wel verstaan dat hij een optimale user experience wil. Maar toch… Apple mikt met zijn iPhone nu eenmaal op de high end van de markt. Da’s wel duidelijk. Maar wie wil er nu 700 euro betalen voor een veredelde PDA waar je niet eens de keuzemogelijkheid hebt uit een ruime pool van innoverende apps? Kunnen maar niet willen.

Ik zou gaan denken dat Jobs met zo’n uitspraken zich zwaar in de voeten aan het schieten is. En met een howitser nog wel!! Dogbert zegt het allemaal hier:

Stef. Ik denk dat ik mijn rendier Stef ga noemen. Toen ik het hem voorstelde bromde hij een goedkeurend “MoOose!”. Twanne gaf mij de inspiratie: een mac-moose. Waarom dan geen Stef naar Steve Jobs? Het beestje is immers al net zo eigenzinnig als zijn berucht naamgenootje. Het wordt dus Stef. “Welkom Stef!”, gooide ik hem dan maar toe terwijl ik met mijn swiffer over de planken vloer van mijn studio zeilde.