Netsensei

Much Ado About Nothing

Spaghetti

Feelin’ hot

Bon, voor de betere, hete gerechten moet je in Brugge in de Hoogstraat zijn. Meer bepaald in bistro Pili Pili. Gisteren zijn we er eens naartoe getrokken. Met Manu Chao op de achtergrond bestelden we elk een spaghetti (ik bolo, zij maison) en een karafje witte wijn. Het eten smaakte naar meer: een lekker, goed gevuld bord voor een goede 8 euro is heel schappelijk. Wat ik van de maison geproefd heb is dat ie inderdaad iets pikant had. Je krijgt er bovendien nog een pili pili peper bovenop die je naar eigen goeddunken nog onder de saus kon mengen om het geheel op smaak te brengen. Lekker! Het geheel werd mooi en afgewerkt geserveerd.

Het lekkerste spaghettihuis dat ik ken is de Kastaar in Gent. Vooral dan omwille van hun saus Kastaar naar geheim recept. Maar die valt buiten beschouwing als je enkel Brugge neemt: dan is dit the place to be. Mjam!

Met vallen en opstaan

Het temmen van ASP begint zowaar te lukken. In het begin zat mijn code vol met onder andere:

Set objConn = Server.CreateObject("ADODB.connection")<br> objConn.open "DRIVER={SQL Server}; Server=XXXX; Database=XXXX; UID=XXXX; PWD=XXXX;"<br> Set recordSet = Server.CreateObject("ADODB.recordset")<br> recordset.open "QUERY_BLAH", objConn<br> do until recordset.EOF<br> "haal data op of whatever"<br> loop<br> recordset.close<br> objConn.close<br> recordset = Nothing<br> objConn = Nothing<br>

Elke query betekende minstens 8 lijntjes extra code die. Op een eind zat ik met een onoverzichtelijke spaghetti. Dat is zowat het eerste wat je krijgt als je iets complex wil doen in een programmeertaal die je niet kent. Spaghetti. Dan heb ik wat zitten spelen met functies en subroutines. Ondertussen heb ik er enkele geschreven die het uitvoeren van queries op een database vergemakkelijken. Dat betekent dat ik voor een tiental queries, hooguit 1 of 2 lijntjes nodig heb. Nu ben ik zo’n beetje alles aan het uitkuisen in mijn code. Het ziet er al een pak overzichtelijker uit. Ik zou natuurlijk object-oriented kunnen gaan, maar écht veel tijd om een geëlaboreerd model daarvoor op te stellen heb ik niet. Ik zal al blij zijn als ik alles op een propere manier aan de klap kan krijgen.

Formuliervalidatie blijkt echter problematisch. Zeker als het formulier uit tig velden bestaat die waarvan de inhoud aan een pleiade aan condities moet voldoen. En dan zwijg ik nog over de beveiliging. Hmz.

Algemene mobilisatie

Zaterdag komt er volk over de vloer. De kameraden uit de ASI tijd. Algemene mobilisatie dus. Want wat gaan we die mannen voorschotelen? Spaghetti á la Matthias & Vincent. Natuurlijk! En verder hebben we nog wel enkele ideetjes! Stef lijkt alvast volledig gewonnen. Een tafelschuimend rendier is geen goed idee. Misschien moet ik toch die leiband kopen?

Overigens haat ik honden. Of beter, de baasjes die hondenpoep niet opruimen! Zeker in deze donkere maanden. Die ondingen liggen te wachten op argeloze voorbijgangers en voor je het weet lift er eentje mee met je schoenen. Werkelijk onaangenaam! Vervuilende hondenbaasjes zouden ze een weekje hondenpoep moeten laten kuisen of zo. Kwestie van hun gevoel voor altruisme een beetje aan te scherpen.

Pasta presto!

Gisterenavond zijn kameraad Bram en zijn wederhelft gepasseerd. Op het menu stond spaghetti bolognaise. Daartoe trokken we naar de Delhaize aan de Leopold Dewaelplaats om er spaghetti, vleesch en saus uit een potteken in te slaan. Naar het schijnt heeft die locatie de reputatie te hebben van “meetingpoint” voor volk van alle slag. Meer zelfs, het sociale spel is er zo subtiel dat je afhankelijk van de manier waarop je je boodschappen schikt in je karretje, je je voorkeur te kennen geeft. Zo heb ik het mij toch laten wijsmaken door mijn collega’s. Ik ben in ieder geval niet bereid om het uit te proberen.

Vanavond is het alvast kliekjes. Ik heb momenteel een bakje groentjes en nog wat restjes pasta in de ijskast staan.

‘neck

Ik verveelde mij de laatste dagen op de trein en omdat ik Mich betrouw, heb ik vandaag zowaar de Knack gekocht. Doorgaans lees ik die niet. Ik heb het niet zo op hun nogal elitaire reclame. De artikels waren daarentegen verrassend verhelderend. Ik had zoiets van “verrek, ik moet de Knack wat meer gaan lezen”.

Verder is de spaghetti bij Carlito’s goedgekeurd.

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's