Slapen

Het leven kan soms bizar uit de hoek komen. Soms draait het helemaal anders uit dan wat je zelf had verwacht. Een maand geleden begon ik bij het Brugse Duo. Maar jammer genoeg bleek na kort tijd dat ik me er niet helemaal thuis zou voelen.

Doorheen de jaren heb ik geleerd dat je gut feeling zowat het belangrijkste kompas is dat de natuur je gegeven heeft.  Als je de richting volgt die het je aangeeft, dan kom je altijd wel juist terecht. Je kan het natuurlijk op korte termijn negeren, maar op de lange duur ga je daar altijd spijt van krijgen.

En dus besloot ik na slechts een paar weken, hoe moeilijk ook, de eerlijkheid te laten primeren en het roer om te gooien.

Ik heb mezelf net een week rust gegund van all things interwebs. Ik heb gekookt, films gekeken, geklommen, gelezen, geslapen (véél geslapen!),… En dat gewoon thuis. Zonder verre reizen of zo. En ik ben zo ver mogelijk gebleven van alles wat met Drupal, code,… te maken had.  Ik kan alleen maar zeggen dat die decompressie enorm veel deugd heeft gedaan.

Vanaf maandag neem ik een hernieuwde start bij XIO in Gent.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik enorm dankbaar ben voor de kansen die ik dezer dagen krijg. Zowel bij Duo als bij XIO.

Soms. Soms ben ik nogal eens vergeetachtig.

Stikkapot ben ik thuis aangekomen na het peddelen op de fiets door nachtelijk stormweer. Natuurlijk verlangde ik naar mijn bedje. Toen ik mij te slapen legde kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat ik iets aan het vergeten was. Bij het opstaan werd er mij droogweg op gewezen dat mijn fiets nog ongesloten tegen de gevel stond te wachten om in de garage te worden gezet.

Hum. Vergeten dus. Tweede keer ondertussen eigenlijk. Soms hé!

Vanmorgen bevond ik mij in de trein in dromenland tussen Gent en Lokeren. Lekker soezen terwijl de trein mij richting Antwerpen voerde. In Lokeren werd ik nogal bruut gewekt. De coupé veranderde in een veewagon terwijl het volk zich nog wat harder om een plaatsje verdrong.

Tegen de zijkant van mijn zetel kwam een manspersoon leunen. Op zich geen probleem ware het niet dat de man in kwestie nogal een kwalijke lichaamsgeur had. Nu ja, niet echt iets onoverkomelijk. Gebeurt wel vaker als ik de spitsuurmtrein moet nemen. Ik dus terug proberen verder te slapen en door mijn mond wat ademen.

Ergerlijk werd het toen ik tien minuten later ontwaakte om te merken dat hij doodleuk met zijn linkerbil op mijn rechterschouder zat. Hmpf! Ik mij dus mij wat dieper in mijn zetel graven om hem geen enkel steunpunt te geven. Jammer genoeg was het geen opgever en ging hij nog wat verder doorhangen op zoek naar steun. Vlak voor Berchem leek het er even op dat ik bijna op de schoot van collega L. moest gaan zitten terwijl hij stormenderbil mijn plaats probeerde in te nemen.

Wanneer de nood het hoogst is, dan is de redding meestal nabij. In Berchem stapt er gelukkig een meute af. Een plaatsje ietsje verder in de coupé redde mij. Ik kon terug rustig rechtop zitten en mijn geknelde linkerlong ietwat ontlasten.

Afijn, echt aangenaam is het niet. Uiteindelijk vond ik het gebeuren zelfs wat onbeschoft. De trein was nog niet eens zo helemaal vol en toch per sé aanschurken. Nu vermoed ik niet dat hij voor de mannen was of zo. Zelfs dan nog, was het jongedame, dan nog zou ik het niet bepaald appreciëren. Toch niet op zo’n ontiegelijk vroeg uur.

Zo. Om 2u heb ik de boeken gesloten, mijn veldbed opgesteld en ben ik gaan slapen. Niet gemakkelijk op een drukke beursvloer waar nog volop compo’s tussen rivaliserende clans worden uitgevochten. Tegen de ochtend werd het wel wat rustiger en heb ik min of meer één stuk door kunnen slapen tot 10 uur.

Vanmorgen werd ik wakker met een minder leuke verrassing: mijn grafische kaart, een Geforce 6600 GT, is vannacht gesneuveld. Gelukkig had kameraad T. nog een reservepc mee waaruit ik het noodzakelijke onderdeel kon roven. Dat betekent dus in de loop van september uitkijken voor een vervanging. Mja. Dan maar ontbijt: boterkoeken en koffie. Op dit moment gaat het allemaal heel relaxed. Ik hoop vanmiddag nog één en ander gedaan te krijgen.

De afgelopen dagen heb ik vooral liggen slapen (tot ruim over het middaguur bij momenten) en naar Prison Break zitten kijken. ’t Moet zijn dat het nodig was. Van de Plannen is tot nu toe nog niet veel uitgevoerd. Vanmiddag hoop ik in ’t stad te geraken voor een fototas. Als het weer er dan geen stokje voor steekt. Gisterenavond was het immers van dattum en twee keer op 24 uur een natte vlaag in mijn nek krijgen zou van het goede teveel zijn.

Ik zit hier nog wat bij te lezen op Planet Debian en Planet Grep terwijl het buiten is beginnen stortregenen. Van een goede plensbui ’s avonds, vlak voor ik ga slapen kom ik altijd tot rust. Water schijnt immers rustgevend te zijn en ik kan dat volledig beamen. Het monotone geluid van stromend water vind ik ideaal om mee in slaap te vallen.

Thuis heb ik een dakraam. Wanneer het op het dubbelglas regent klinkt dat alsof er een ongeregeld legertje tamboers buiten staat te drummen. Alleen niet zo luid en begeleid door het klotsende water in de dakgoot.

O ja, heb ik al gezegd dat een regenbui op dit soort momenten, vooral in de zomer na een hete dag, mij altijd in een lyrische mood brengt?

Eens vroeg in bed kruipen doet deugd. Gisteren ben ik tegen mijn gewoonte in eens om 22u gaan slapen. Kwestie van nog wat in te halen. Bovendien was de dag goed gevuld. 123 ongelezen mailtjes en een stapel werk. Ha! Maar de troost ’s avonds was groot. Mijn koelkast moest nodig gevuld. Dus richting delhaize. Dit schaft de pot: vanavond koken met Vincent, morgen kip met zelfgemaakte currysaus en rijst. Verder heb ik ook alles in huis gehaald om pannenkoeken te maken. Zowat één van mijn favoriete dingen waarmee je mij kan omkopen. En aangezien ik er nog nooit écht zelf heb gemaakt… Tijd om het eens te proberen!! Gisterenavond was het dan weer tijd voor mijn zelfgemaakte bolognaisesaus. Ik had nog dik een liter over die nu mooi in mijn koelkast gepropt zit. Tegenvaller waren de worteltjes die ik had weten te verpieteren in de pan, maar de paprika maakte véél goed. Ik vraag mij af of ik er ook geen courgette of zo zou kunnen bijgooien!?

Bon. Ik ben dus blijkbaar uitgerust genoeg om culinair zwaar aan de slag te gaan… Ha!