Ruimte

Jawel. Ik heb in het voorjaar de eerste drie delen van THHGTTG van Douglas Adams doorworsteld. Een aantal jaren geleden heb ik de film gezien maar ik waagde me nu pas voor het eerst aan de boekenreeks. The Guide is niet echt een roman die Adams op een blauwe maandag schreef. Het is eerder een verhaal dat doorheen de decennia is gegroeid.  Ze starte als een radioshow, en groeide dan uit tot de boeken, theater, films, TV series en een spelletjes. Je kan het nog het beste omschrijven als een sci-fi epos. Absurde humor staat centraal en het geheel is bijzonder quotable. Als fan van de betere Britse humor, is dit dus gefundenes fressen.

Dit weekend werd er gekliederd met verf geschilderd. Het plafond kreeg een tweede laag kalkwit en de muren kregen hun eerste laag bone. Zo tegen het einde van dag, bij het afvegen van het zweets onzes aanschijns, vond ik de living dag en nacht veranderd. Met de lichtere kleuren oogt de ruimte een pak ruimer en frisser. Er wacht nog een weekend met een laatste etappe schilderplezier want de muren moeten nog een tweede laagje krijgen. Daarna wordt die langverwachte vloer geplaatst. Die wordt donderdag geleverd.

Een dagje vrijaf. Ik heb mij gebezigd met het opruimen van de linkerachterhoek in mijn kamer. Dat was de laatste jaren zo’n beetje een overwoekerd domein van allerlei junk, magazines, papieren, computeronderdelen,… geworden. In oude legendes was er zelfs sprake van dat er een linoleum vloer zou liggen. En er zouden ook een stoel (Poang, Ikea!) en een tafeltje staan!

Met stofzuiger, stofdoek en Freddy Mercury op de achtergrond trok ik vandaag dan maar ten strijde. Het resultaat is een zee van ruimte. Er bekroop mij zelfs een gevoel van agorafobie toen ik even achteruit stapte om mijn werk te bewonderen!