Programma

Gisteren vertrok Atlantis op wat de allerlaatste missie is in het Shuttle programma. STS-135 sluit 30 jaar geschiedenis af. Vanaf nu hebben de Amerikanen geen eigen ruimtevaartprogramma meer. Oorlogen, crisis hebben geleid tot besparingen en het schrappen van wat ik zowat de meest vooruitstrevende bezigheid vind, waarmee de mens zich kan bezigen. Bedrijven en groeilanden zoals China en India staan wel te popelen om de fakkel over te nemen. En er is natuurlijk ook nog good old Russia. Maar dat het land dat als eerste een mens op de maan zette, uiteindelijk de handdoek in de ring gooit, dat doet toch wel wat. Het zegt veel over de nieuwe wereldorde want ruimtevaart is en blijft een prestigeproject waar handenvol geld in kruipt.

Jammer.

Daarjuist aan de kassa in de Delhaize. De man achter mij legde waarschijnlijk dik 30 kilo citroenen op de band. Eerst vroeg ik mezelf af wat een mens met zoveel citroenen zou doen.

Ik dacht eerst aan allerlei huishoudelijke klusjes. Vlekken weg met citroenen en zo. Misschien iets voor zijn moeder of zo.

Toen moest ik denken aan het programma I didn’t know that op NGC. Daar lieten ze een gloeilamp branden met een paar kilo citroenen. Dat leek me wel cool en milieuvriendelijk. Een paar kisten citroenen voor de koffiezet of de stofzuiger.

Tenslotte bedacht ik mij het meest waarschijnlijke: ofwel is hij champagneboer, ofwel geeft hij een feestje met véél oesters, champagne en al. De paar pakken voorverpakte kruiden die hij meesleurde waren wel een weggever. Citroenen horen daar natuurlijk bij. Toch?