President

Beste Herman,

Gefeliciteerd met uw aanstelling als president. Gij gaat dat goed doen. Met uw rustige vastigheid zult ge de primadonna’s van de Europese politiek wel rond de tafel houden. Ik moet eigenlijk bekennen dat ik u eigenlijk niet goed ken. Ja, toen ge nog minister van begroting waart. En op den TV kwam met cijferkes. Ja, van toen! Maar wie gij echt zijt, dat was een open vraag toen gij vorig jaar premier werd.  Onbekend is onbemind. Nochtans deed gij dat niet slecht. In tegenstelling tot den anderen uit Ieper kwam gij nooit echt vaak op TV om op uwen borst te kloppen. Rustige vastigheid alweer! Meer zelfs, de laatste 12 maanden waren een echte verademing. Er was nauwelijks politiek gekrakeel die naam waardig. Dat hebben we dan ook te danken aan uw pragmatisme en realisme. Nu ja, onder ons gezegd en gezwegen: we weten allebei dat de échte beslissingen binnenskamers worden gemaakt. Tijdens dure diners in Brusselse restaurants, via nachtelijke telefoontjes, in de wandelgangen of de bar van het parlement, bedisseld en gestuurd door mensen met dure titels en allerlei belangen. Ach, uw rol was dan ook niet om daar schoon schip in te maken. En als president zal dat ook wel niet anders lopen. De angst slaat mij eigenlijk vooral om het hart, dat met uw vertrek de demagogie van het Goed Bestuur terug zijn intrede zal doen in de Wetstraat. Ik hoop dat ge in uw nieuwe functie de tijd vindt om de zaken op het thuisfront in het oog te houden. Misschien kunt ge van tijd uw opvolger een haiku toesturen. Niets zo goed als poëzie om een mens tot nadenken aan te zetten.

In ieder geval, het gaat u goed meneer de president!

• Flickr: The iPhone Wallpapers Pool –
• The next President of the United States – The Big Picture – Boston.com – 35 of the best pictures of the president-elect
• Seth’s Blog: Marketing lessons from the US election –
• A little comic relief for the suicidal –
• 2008 Election Results Dashboard – The New York Times –

ABDB of Alles Beter Dan Bush. En Amerika koos dus voor Obama. De wereld slaakt een diepe zucht: eindelijk een democraat en een mens die lijkt te weten waarover hij het heeft en waarom het draait.

Ik herinner mij het moment waarop ik vernam dat Dubbaja het voor het eerst tot prez schopte nu acht jaar geleden. Op de Blandijn waar ik studeerde heerste toen bij de meesten het vieze gevoel dat het niet anders dan fout kon aflopen. Toen ik vanmorgen de TV opzette was mijn reactie een mengeling van opluchting en reserve.

Het is inderdaad een flink verdienste om als zwarte democraat te schoppen tot president. Van zero to hero als het ware. Maar nu begint het echte werk: laten we hopen dat Obama het de komende 4 jaar ook effectief waar weet te maken. Amerika zit in een diep dal en het wordt een hele opgave om daar uit te klimmen. Een beetje president weet het doorgaans pas écht waar te maken in zijn tweede ambtstermijn. Voor Obama ligt de lat dan toch nog een stuk hoger. De wereld verandert met zijn verkiezing niet van vandaag op morgen, maar veel langer wil ze toch niet wachten op de langbeloofde ‘Change’ uit Obama’s campagne.

Ik gun Obama het voordeel van de twijfel. Uiteindelijk maakt de president immers niet alleen het beleid, maar ook de mensen die hij aan het hoofd zet van de verschillende ‘departements’ binnen zijn ‘administration’. Laten we ook niet vergeten dat het Congres grotendeels werd herkozen naast nog een pak andere functies Amerika koos daarbij duidelijk voor de Grote Schoonmaak want de volgende jaren wordt het ook daar een democratisch onderonsje. In de Senaat is het nu 56 tegen 44 zetels en in het Huis zou dat 241 tegen 160 zetels zijn. Change? Zeker. Nu eerst nog zien hoe dat ook vertaald in politiek.