Operatie

Volgende maand onderga ik een exploratieve kijkoperatie aan mijn rechterschouder. De chirurg gaat het scheurtje in het gewrichtskapsel herstellen en littekenweefsel weg halen. De ingreep duurt op zich ongeveer een uur waarna ik een nacht in het ziekenhuis moet door brengen. Aangezien het mijn allereerste keer onder het mes is, is het een beetje een big deal.

Nu heb ik wel een goed idee hoe zo’n operatiekwartier er van binnen uit ziet en hoe het er daar allemaal aan toe gaat. Maar het vooruitzicht om zelf als lijdend voorwerp op de tafel te liggen, da’s toch andere koek.

Lees ik gisteren nog dit stukje bij Ishku, dan krijg ik vandaag bij thuiskomst gelijkaardig nieuws te horen.

Vroeger, toen ik nog klein was, namen mijn ouders al eens een oppas. Dat was altijd dezelfde en ze kon ons zo bezig houden dat we onze ouders niet misten. Niet echt. Later, toen zij net lerares was, gaf ze mij bijles wiskunde. Ik bakte werkelijk niets van al die cijfertjes. Ik kreeg kop nog staartdeling aan al die cijfertjes. Met ijzeren discipline maar ook met veel begrip loodste zij mij door de getallenleer in de basisschool. Regel van drie, meetkunde, cijferen,… ze wist het mij allemaal zo eenvoudig duidelijk te maken. En ik ben haar daar altijd heel erg dankbaar voor geweest.