Koelkast

Zo. Drie dagen heb ik nu kunnen acclimatiseren aan mijn nieuwe werkstek. ’t Is een grote verandering: landschapsbureau’s, een lekker lichte, stylish werkruimte. Aangezien het een pakhuis is, duurt het wel even eer je ergens bent. ’s Ochtends eerst naar het vierde om in te tekenen, dan naar het zesde om in de refer – kant Godefriduskaai – mijn charcuterie in de koelkast te leggen en dan terug naar het derde.

Een nadeel is wel dat het er nu vrij frisjes is. Blijkbaar zitten we in een nogal koud gedeelte van het gebouw. Vandaag heb ik dan maar gekozen voor een ietwat dikkere pull. Dat belooft voor de winter!

Als je ooit eens op een werkdag langs de kant Oudeleeuwenrui passeert: als je goed kijkt kan je mij zelfs zien zitten!

Eens vroeg in bed kruipen doet deugd. Gisteren ben ik tegen mijn gewoonte in eens om 22u gaan slapen. Kwestie van nog wat in te halen. Bovendien was de dag goed gevuld. 123 ongelezen mailtjes en een stapel werk. Ha! Maar de troost ’s avonds was groot. Mijn koelkast moest nodig gevuld. Dus richting delhaize. Dit schaft de pot: vanavond koken met Vincent, morgen kip met zelfgemaakte currysaus en rijst. Verder heb ik ook alles in huis gehaald om pannenkoeken te maken. Zowat één van mijn favoriete dingen waarmee je mij kan omkopen. En aangezien ik er nog nooit écht zelf heb gemaakt… Tijd om het eens te proberen!! Gisterenavond was het dan weer tijd voor mijn zelfgemaakte bolognaisesaus. Ik had nog dik een liter over die nu mooi in mijn koelkast gepropt zit. Tegenvaller waren de worteltjes die ik had weten te verpieteren in de pan, maar de paprika maakte véél goed. Ik vraag mij af of ik er ook geen courgette of zo zou kunnen bijgooien!?

Bon. Ik ben dus blijkbaar uitgerust genoeg om culinair zwaar aan de slag te gaan… Ha!

Een ganse nacht druppen in een potje heeft het geduurd eer de koelkast eindelijk volledig ontdooid was. Nieuwsgierig keek Stef toe hoe ik het zaakje verder schoonmaakte. Gelukkig bewaar ik niet superveel in dat ding. Ik moest mij gisteravond alvast niet volproppen. Thank god! Na de schoonmaak was er dan het moment suprême: de stekker terug insteken. Zou ie terug aanslaan? Eenmaal zover zoemde het toestel quasi onmiddellijk voort alsof er nooit iets gebeurd is. Stef liet zich nog een triomfantelijk MoOoOoOsE! ontvallen. En daarmee hebben we dit ook weer achter de rug.

En nu de menu vanavond: gebakken charlotjes met een lekker vlezeken!

Zo. De eerste dag heb ik gehad. De cursussessie voor onze nieuw document management systeem was een uurtje vroeger gedaan dus ik was wat eerder thuis dan vroeger. En daar zat ik dan in een ruimte en met meubels waar ik niet helemaal vertrouwd mee ben. De kasten staan bovendien leeg en heel wat zaken zijn nog ingepakt. Die eerste momenten waren absoluut niet de meest aangename. Ik ben dan ook nooit op kot of zo geweest.

De koelkast was ook niet bepaald de hoorn des overvloeds dus al snel ging het richting Delhaize voor het nodige. Die eerste avond serveerde ik mezelf een steak met kruidenboter en groentensla. Kameraad Vincent arriveerde midden in mijn maaltijd. Hij woont al een klein jaartje in Antwerpen. We maakten uiteindelijk een wandeling die uiteindelijk eindigde in het Pakhuis.