Kip

Allen de hand op steken wie zijn vlees in de supermarkt koopt! Jawel, ook wij behoren tot die groep. Althans, tot voor kort. Het is een klassieker: bij je wekelijks rondje door de supermarkt is de vleesafdeling de vaste prik. Niks zo makkelijk om die piepschuim bordjes met een brok kip, varken of rund uit het koelvak in je karretje te mikken. Geen wachtrijen, snel en efficiënt.

Wij maken nogal wat gerechten met kip. Een ratatouille, wok, een pasta. Even een kipfilet versnijden en opbakken. Alleen ergerden we ons steeds meer aan de kwaliteit. Bakken was meer “koken in eigen vocht” en het resultaat was vaak droge, dradige onbestemde witte brokken met een bruinig randje. Afin, niet echt smakelijk.

En dus besloten we om eens kipfilets van de buurtslager te halen. De schellen vielen van onze ogen. Die eerste keer kwamen we thuis met oversized filets.  Maar ze bakten perfect en o wat smaakten ze heerlijk naar kip.

We weten natuurlijk hoe kip hoort te smaken. Vroeger kochten we regelmatig vlees bij de slager. Ik werd zelf er al eens op uit gestuurd door pa of ma met een lijstje en wat geld. Of er kwamen een paar pakketten mee van de zaterdagmarkt. Uiteindelijk waren wij nu zelf door het gemak van de supermarkt routine die smaak gewoon kwijt geraakt. Het was even wennen om ze terug te mogen proeven!

Sindsdien proberen we regelmatig vlees bij de slager te halen. En ja, we betalen er iets meer voor, maar dat proberen we dan op andere manieren op te vangen.  Meer restjes te eten of voor veggie kiezen. De realiteit is dat die meerprijs voor een lekker brok vlees ook de eerlijke prijs is die zoiets normaal kost. Wat in de supermarkt ligt, is immers massaproductie die je bezwaarlijk ecologisch kan noemen. Het zijn hier natuurlijk nog geen Amerikaanse toestanden, maar het verschil stemt wel tot nadenken over wat we eten en wat de impact is op onszelf en onze omgeving.

Matthias en kameraad Vincent hebben nog eens [tag]gekookt[/tag]. Lang geleden eigenlijk want veel tijd en gelegenheid hadden we de laatste weken niet. Maar het is er dan toch van gekomen. Op de menu stond: [tag]kip[/tag] op zijn italiaans met rijst! En dat gaat als volgt: (2 personen)

• Bak stukjes van een halve ui en stukjes kip in een wok gaar.
• Doe er een scheut witte-wijnazijn bij en laat even sudderen.
• Snij stukjes paprika en een halve peper en gooi die bij het geheel. Laat weer even gaar gekomen.
• Voeg er nu een 150ml kokosmelk aan toe samen met limoen-koriandersaus.
• Maak ondertussen de rijst klaar en laat het geheel nog een paa minuutjes verder sudderen.

Uiteraard warm opdienen. Eet [tag]smakelijk[/tag]!

Voor de liefhebbers: dit recept heb ik van de website van de Delhaize!

Bon. Mijn experimenten met currysaus zijn relatief goed verlopen. Veel had ik daar niet voor nodig: een uitje, een appel, curry, selderiezout, wat bloem en wat melk. Ik begin het maken van sauzen zo langzaam onder de knie te kregen. Mijn saus wilde eerst niet écht binden. Dan maar wat meer bloem. Oeps. Net iets teveel, want op een gegeven moment stond ik eerder in opdrogende beton te roeren. Hmz. Dan maar wat sjoemelen met de melk en de pot van het vuur. Uiteindelijk lukte het mij om er toch iets treffelijks én smakelijk van te maken. Ik kon zelfs nog een pot kip met rijst en curry in de koelkast steken. Har!

Ik wilde ook nog pannenkoeken maken uiteindelijk heb ik besloten dat voor maandag te houden. Niet teveel inééns willen, hé. Ik kijk er al naar uit! Har har!