Imac

Ja, ik ben een sucker voor het gelikte design, het gebruiksgemak ondanks het gesloten karakter van het platform, het evangelisme van Steve Jobs en ga zo maar verder. Maar sinds ik een maandje werk op een iMac 20″, ben ik zo keihard gevallen voor dit toestel. Ik heb soms het gevoel dat ik 8 uur per dag in een productdemo zit.

De laatste week contempleerde ik over een mogelijke aanschaf. En alle redenen zijn goed om zoiets te rechtvaardigen: de aanslag van de belastingen is teruggestort, ik heb sinds een jaar geen treffelijke desktop meer op mijn studio, ik moet toch comfortabel kunnen programmeren, productiviteit,…

Ja, de gewiekste verkoopstechnieken doen zijn werk, hier. Alleen… er zijn andere prioriteiten. Een trip naar Amerika en een verhuis naar Leuven! Dingen die ook geld kosten. Dus ’t zal even wachten zijn tot minstens na oktober om daarna het spaarvarken nog eens aan een anatomisch onderzoek te onderwerpen. Bovendien had ik een paar maanden geleden nog andere plannen. Een goedkope pc aanschaffen om wat meer te kunnen gamen en zo. “’t Kan verkeren”, aldus Bredero!

Ugh!

Bon. Naar het schijnt hebben ze bij Apple een hoop nieuwe spulletjes. Zoals daar zijn: een iPod video, een nieuwe iTunes en een upgrade voor de iMac G5.

Die laatste twee zijn natuurlijk heel erg fijn. Alleen vraag ik mij net zoals Pietel af wat we in godsnaam gaan aanvangen met de videofunctie van iPod. Ik zit er toch niet op te wachten om een film in H.264 of MPEG-4 te bekijken op een veel te klein schermpje op bv. de trein of in de tram. Want dat is dan ook zo’n beetje het enige moment dat ik kan voorstellen wanneer dit van pas kan komen. Not to mention wat de medemens zal denken wanneer je met pluggen in je oren en glazige ogen gefixeerd naar dat witte doosje zit te staren. Let wel, ik heb gezien wat een PSP presteert. Dus ik kan mij voorstellen dat Apple die prestaties met gemak evenaart. Maar of het een toegevoegde waarde brengt, daar blijf ik twijfels over hebben.