Excel

Nog even en ik het laat het leven dat mij na 3,5 jaar zo vertrouwd is geworden, achter mij. Nog 7 werkdagen om precies te zijn. En dan is er de sprong in nieuwe professionele wateren. En natuurlijk de pendel tussen Antwerpen en Leuven om te beginnen. Over verhuizen ben ik nog aan het contempleren.

Ik heb eigenlijk zo nog niet meteen het gevoel dat ik over twee weken niet meer op mijn oude stek zal zijn. Om de continuïteit te bewaren, zoals dat heet, ben ik nu volop bezig om allerlei dingen af te werken en te documenteren. Werk genoeg eigenlijk. Ik ben de laatste dagen dan ook vooral met Excel aan het fiddelen. Sjablonen invullen waarmee automatisch mappenstructuren worden gegenereerd en waarop rechten automatisch worden geplaatst. Redelijk uitdagende oefening moet ik zeggen.

Aan de andere kant probeer ik mijn mailbox wel leeg te klasseren. En volgende week komt mijn bureau aan de beurt. Ik denk dat het een bizarre laatste werkweek zal worden. Al was het maar omdat ik alle geconditioneerde, wekelijkse handelingen voor de laatste keer zal uitvoeren. Ik probeer me alvast voor te bereiden op het feit dat ik ’s morgens heel wat vroeger uit bed zal moeten om de trein te halen…

Oké, laat dat werkschuw maar vallen. Ik zit al de ganse week te brielen met Excel (help!), procesmodellen en allerlei andere cijfertjes. Maar dat ik drrrringend naar de kapper moest, dat stond buiten kijf.

Kijk, ik heb het niet zo op lang haar. Beter gezegd, mijn eigen haar. Zeker als het lang is. Dat kruipt in mijn oren, voor mijn ogen, valt uit waar het niet moet uitvallen en wordt bovendien extreem snel vettig. Om nog maar te zwijgen van het gedoe om het ’s ochtends in de plooi te krijgen. Elke dag is momenteel een bad hair day bij mij. En gel is al helemaal niet aan mij besteed. Een propere, korte én bedwingbare snit, daar ga ik dus voor!

Nochtans, als ik mij schat mag geloven, dan ben ik beter lang dan kort. Ik gun haar het voordeel van de twijfel. Oordeelt u zelf maar…