Ergonomisch

Wie lang achter een computer zit, kent het probleem wel: na een flinke poos beginnen de handen, polsen en armen flink pijn te doen. RSI is de boodsdoener. Je maakt immers constant honderden malen per dag dezelfde bewegingen. Bewegingen waarop ons lichaam niet gemaakt is.

Sinds een kleine week verlies ik tijdens het werk alle kracht in mijn rechterhand. En sinds gisteren heb ik ook last van een pijnlijke pols. Duidelijk een signaal van mijn lichaam dat mij vertelt: stop met wat je doet! Nochtans werk ik al jaren met toetsenborden en muizen. Wat is er dan mis?

Sinds een maand of twee 8 uur per dag werk met een mighty mouse van Apple en niet meer met een el cheapo HP rat. Laat u echter niet misleiden door het gelikte design van Apple’s Machtige. Qua ergonomie is het ding absolute stront.

• De muis is een overlangs gesneden, net te kleine worst waar ik mijn hand niet volledig op kan laten rusten.
• De rechter/linker muisknoppen werken knudde. Het is in feite één grote knop met twee sensoren ter linker- en rechterzijde. Alleen, als je klikt dan speelt de factor geluk mee als je rechts dan wel links wil klikken. Niet ideaal want al snel ga je je je wijsvinger optillen als je met je middenvinger klikt, dan wel met je wijsvinger uiterst links klikken om zeker te zijn dat je juist zit.
• De scrollball. Wel… balletje. In het geval van de Mighty Mouse is dat een piepklein puntje waar je je vinger niet op kunt laten rusten (er zit een knop onder!). Als je scrolt heb je niet het gevoel écht controle te hebben over het ondingetje.
• De twee knoppen aan de zijkant zijn ook al nauwelijks klikbaar. Ik zit altijd te prullen als ik er mee wil klikken. Ik eindig er meestal mee dat ik juist de knoppen op de bovenkant van de muis heb aangesproken.

De muis is voor mij echt niet de meest handige muis die ik al gebruikt heb. Sterker nog, ik de niet dat ik al veel minder handigere muizen in mijn hand heb mogen nemen.

Laten we dat dan nog even combineren met OSX zelf. Ik maak graag gebruik van Exposé. Met de muis even naar de hoeken ga, dan krijg ik al mijn vensters te zien. Ik doe dat echter een paar honderd keer per dag. Zeer repititief en ik buig mijn pols in een heel onnatuurlijke houding.

Afin, het gevolg is dus pijn en een rechterhand die niet meer mee wil. Daar moeten we iets aan doen.

Eerst en vooral volg ik de tip van Roger Johannson om mijn muis in een hoek schuin voor mijn keyboard in plaats van ernaast te leggen. Ik leun licht op mijn arm elleboog en mijn volledige onderarm leunt op het tafelvlak. Al een hele verbetering.

Johansson vind de Mighty Mouse ook absolute rommel. Duidelijk dus. Ik neem maandag mijn eigen muis mee naar het werk. Een Logitech met al flink wat jaartjes staat van dienst, maar wel eentje die altijd heel goed in de hand heeft gelegen. Eens zien of dat verbetering brengt.

Tenslotte ga ik eens moeten nadenken om mijn mac wat anders te configureren zodat ik voor flink wat zaken minder moet muizen. Hoe meer shortcuts op de keyboard, des te liever. Quicksilver staat alvast geïnstalleerd. Dus als er mensen zijn die tips hebben… Ik zou graag nog wat polsen hebben de komende jaren.

In the grand scheme of things dat ik momenteel voor sta, heb ik vandaag een nieuwe stap genomen en mij een aantal Apple goodies voor mijn iBook G4 gekocht: een keyboard en bijhorende mighty mouse.

Waarom? Sinds ik hier pc-loos op mijn studio zit, is mijn laptop mijn laatste reddingsboei. Een trackpadje en laptoptoetsen vind ik absoluut niet aangenaam om avond na avond mee te werken. Zodoende.

Geniet u even mee…

Dit blogpostje is het eerste wat ik typ op mijn nieuwe Apple duwding en ik moet zeggen dat dit mij héél erg bevalt qua ergonomie. Omdat het bord nauwelijks randen en ultraslim is, heb ik het gevoel dat mijn handen over de toetsen zweven. Een bijzonder aangename gewaarwording.

De muis bevalt mij iets minder. De grote drukknop is nogal wennen en het scrollwieltje in het midden voelt o zo frèle en breekbaar aan. Al bij al voelt dit nog altijd superieur aan goedkopere muizen uit de mediamarkt dus klagen doe ik alvast niet.

O ja, ik heb gekozen voor de USB uitvoering. Bluetooth en geknoei met batterijen zag ik hélemaal niet zitten. De plus is trouwens dat het toetsenbord nog eens over twee USB uitgangen beschikt. Ideaal dus om de muis op aan te sluiten en de USB poorten op de laptop minimaal te benutten.

Achteruitleunend in mijn wel zeer comfy directiestoel – verhoogde ruggesteun, zwart leer,… denk Mr. Burns’ allures – kreeg ik een spamberichtje voor een lummel (animated gifs zijn zó 1997). Dit meubel belooft u uw zitcomfort danig te verhogen. Bovendien bergt het makkelijk op en zou het om een degelijk fabrikaat gaan. Deutsche gründlichkeit en zo. Het ziet er ongeveer zo uit:

Dankzij het uitgekiende ergonomische design biedt de Lümmel een zeer groot zitcomfort. Het ergonomische aspect van de Lümmel heeft vorm gekregen in een zithoek van 90 graden, hierdoor ontspannen de onderrugspieren zich en ontstaat er direct een relaxed gevoel.

Persoonlijk zie ik mijzelve eigenlijk geen uren in zo’n overmaats tetrisblok zitten. En over de ergonomische capaciteiten heb ik zo ook mijn twijfels.