Digitalisering

Opgepikt bij Bert. Information R/evolution is de nieuwe van Mike Wesch, antropoloog aan de University of Kansas. Hij is vooral bekend van zijn vorige: The Machine is us/ing us.

Ben ik nu de enige die niet honderd procent akkoord gaat met een aantal van zijn veronderstellingen over papieren informatie? In mijn ogen verwart hij hier de wijze waarop metadata worden bijgehouden en beheerd met de beperkingen die eigen zijn aan analoge verschijningsvormen van informatie. Uiteraard kost het moeite en tijd om relevante informatie via een steekkaartenbak terug te vinden, maar in een digitaal beheersysteem zou je perfect nieuwe paradigma’s zoals folksonomieën kunnen toepassen om analoge informatie te beschrijven en te beheren.

Het grote probleem is hier raadpleegbaarheid: het kost tijd en moeite om relevante informatie op te zoeken in bibliotheken en archieven. De ware revolutie is dat die informatie samen met relevante metadata digitaal ter beschikking wordt gesteld. Op dat moment kan informatie immers fysieke en zelfs de logische grenzen van haar oorspronkelijke bewaarplaats overstijgen (interoperabiliteit! mash-ups! etc.).

Ik heb geprobeerd enkele boompjes op te zetten maar om al mijn bezwaren nu hier te plaatsen, dat zou wat te ver leiden.

Vandaag een dagje Amsterdam voor het werk. Een symposium over [tag]digitalisering[/tag] bijwonen. Er werden nogal wat interessante dingen gezegd die stof tot nadenken geven. Verder was ik, voor zover ik weet, de enige Vlaming op het appèl. Maar da’s geen erg. De Hollanders zijn immers fijne mensen.

[tag]Amsterdam[/tag] is eigenlijk een beestig leuke stad. Het heeft iets anarchistisch: het dagelijkse leven in het centrum speelt er zich op straat af. Er zijn niet alleen de toeristen, maar ook de Amsterdammers zelf die de meest gekke dingen doen. Zo is er het rijdende bus-restaurant of de bikbus die in de meest gekke kleuren is uitgedosd. En natuurlijk leeft Amsterdam met [tag]koninginnendag[/tag] in aantocht. Overal straattheater en animatie!

Het terugkeren naar Vlaanderen was dan weer iets moeilijker aangezien de remmen van het achterste rijtuig van onze trein in brand stonden. Dat leverde een goede 30 minuten extra trein op. Ik ben uiteindelijk vertrokken om 18u23 in Amsterdam Centraal en ik arriveerde rond 9u44 in mijn studio. Hmz. Thank god zijn er de frietjes van frituur Kattekwaad…

.

Matthias trok vandaag naar het Koninklijk museum voor Midden Afrika. Niet om daar trommels, beeldjes en opgezette gazellen te bewonderen, maar om daar te worden ingewijd in één van hun digitaliseringsprojecten. Twintig minuten vertraging tussen Antwerpen en Leuven, magneetbanden, wassen rollen, een audiostudio, een Moambe schotel en een RAID server (Marque Netfinity voor de ingewijden) waren mijn deel.

En dan vond ik nog tijd om de eendjes in één van de vijvers die tot de tuin voor het complex behoren, te fotograferen…