Netsensei

Much Ado About Nothing

Controle

Control

Gisterenavond mocht ik nog eens een drugscontrole op de trein ondervinden. Dat was ook weer even geleden. In al die jaren sporen heb ik dat al enkele keren mogen meemaken.  En telkens wordt er op dezelfde manier te werk gegaan.  Twee geblokte agenten in burger zetten de toegang tot de wagon af terwijl een hondenbegeleider zijn hond – denk model duitse scheper met een gewicht aan de haak van +30 kg – door de pendelaars en bijhorende zaken en tassen jaagt.

De hond luistert dan gedwee naar de begeleider die dan uw richting wijst en dingen roept zoals: “Tussen de benen”, “Jas”, “Rugzak”,… Juist. Natuurlijk doet die hond dan ook niets voor niets: op tijd en stond wordt hij beloond met een koekje. Een ervaren beest gaat dan ook methodisch op zoek naar verdovende middelen en verdoet niet meer tijd dan nodig. Het kostte dan ook niet meer dan vijf minuten om in onze wagon een ietwat slonzige dame eruit te pikken met een zakje wiet in haar jaszakken.

Maar in plaats van uit de zetel te worden geplukt moest ze nog even blijven zitten. Na het echte werk passeerde er een tweede hond. Eentje in training. Een wups, speels ding dat met veel opwinding en redelijk onstuimig te werk ging. De tweede begeleider moest wat moeite doen om het beest in het gareel te houden. In onze coupé bleef ze wat hangen. Onder de zetels, tussen de benen, in de vuilbak,… veel willekeurig gesnuffel zonder echt resultaat.

En toen zei begeleider: “Op de schoot” terwijl hij naar mij wees. Eum. Neen. Liever niet. Maar ’t is dat een burger overgeleverd aan een macht met het monopolie op geweld niet echt veel keus heeft. En grapjes maken zoals “Ja, maar mijn ticketje is al gecontroleerd.”, daar waag je je beter niet aan. Gelukkig vertoonde het beest tekenen van insurbordinatie. Dus moest ik maar recht staan en mijn hebben en houden laten liggen zodat de hond alles kon besnuffelen. In een overvolle wagon. Ogen in mijn richting gepriemd. Iedereen nieuwsgierig. Niet dat ik mij ongerust maakte, maar ik stond er toch mooi met een rood hoofd.  Afin, gelukkig mocht ik terug gaan zitten en kreeg ik een knipoog als bedanking van de begeleider.  All ends well.

En de betrapte dame? De leerling had het ook daar bij het rechte eind. Die kreeg een koekje en een aai over de bol terwijl het dametje vriendelijk werd verzocht de agenten te volgen.

Aan de ene kant overvallen ze er een mens wel even mee. En is het ook allemaal wat intimiderend. Maar een drugscontrole vind ik dan wel weer een heel goeie zaak. Als er iets is wat een harde aanpak verdient, dan is het wel die vuiligheid.

Verhuisd

Zo. Als alles goed verlopen is, dan is netsensei.nl vanaf nu volledig verhuisd naar zijn nieuwe stek op teh intertubez. En daarmee mag ik alvast een puntje uit mijn voornemens 2009 schrappen.

Voor zij die het interesseren wil ik wel even uitleggen wat er achter de schermen schuil gaat…

Achtergrond

In 2002 had ik wat persoonlijke ruimte op student.ugent.be waar ik mee kon spelen. In dat jaar besloot ik mijn eerste eigen domeinnaam te nemen: netsensei.be. Ik fröbelde wat met zelfgeschreven PHP scripts en zo. Toen ik in 2003 afstudeerde, moest ik op zoek naar een nieuwe host. Ondertussen was ik ook al half beginnen bloggen. Ik volgde toen de Nederlandse weblogscene die in volle expansie was. In juli 2003 deed flabber.nl een actie samen met Flaxe webhosting: voor promoprijsje kon je je eigen hosting leasing met een .nl domeinnaam erbij. Ik ben toen op die kar gesprongen – vandaar de .nl naam – en heb altijd aan die keuze vastgehouden.

In die 5 jaar tijd is er veel veranderd: meer bandbreedte, meer diskruimte, gemakkelijke toegang tot je eigen DNS records, frameworks zoals Ruby On Rails,… Maar mijn hostingplan volgde niet echt. Ik bleef steken op een 2Gb per maand up/download en 200Mb webruimte. Het laatste jaar veranderde dat naar 400Mb, maar dat is niet echt meer van deze tijd. Bovendien viel de uptime nogal tegen. In oktober vloog de boel een dikke 3 dagen van het web na ‘onderhoud’ waarbij er een serieuze panne was opgetreden. De backups bleken enkele dagen oud te zijn waardoor ik een aantal dingen op mijn blog ben kwijtgeraakt. Ook de communicatie was net iets te summier maar als je rechtstreeks met de helpdesk contact opnam, dan duurde het toch al snel de volle dag eer je een antwoord kreeg.

Wat is er veranderd?

Ik wilde eigenlijk 2 dingen veranderen:

  • Nieuwe en betere hosting met meer mogelijkheden, betere support en ruimte voor een competitieve prijs.
  • Meer controle over mijn eigen domeinna(a)m(en). Een domeinnaam is tegenwoordig je on line identiteit en kan veel meer zijn dan alleen maar je website. Je domeinnaam gebruik je dan als alter ego in allerlei netwerken die gelaagd met elkaar kunnen interageren. De configuratie van je domeinnaam is belangrijk als je je eigen data in de cloud wil benaderen op je eigen manier. Als je één domeinnaam beheert, is het logisch dat niet echt nood hebt om zelf DNS records aan te passen. Anders wordt het als je 3 domeinnamen, 2 aliassen, subdomeinen allerhande,… met corresponderende mailboxen en heel de zwik controleert.

De DNS hosting

Mijn domeinnamen zaten tot nu toe verdeeld over twee DNS hosts: netsensei.nl bij Flaxe en de rest bij het Belgische Stone IS. Ik heb met wat papierwerk en geregel ervoor gezorgd dat netsensei.nl sinds vorige week eindelijk bij Stone is terecht gekomen. Via hun controlepaneel kan ik perfect MX, CNAME, A en andere records aanpassen. Tot vandaag  liet ik de records van netsensei.nl nog verwijzen naar de Flaxe webhosting.

De Webhosting

Tegenwoordig kan ik voor dezelfde ‘promoprijs’ betere hosting met meer opties en beweegruimte krijgen. En dus ben ik gaan rondshoppen. Onder andere Schuppe’s host leek me wel wat. Maar uiteindelijk heb ik in navolging van Fousa gekozen voor Joyent.

Waarom Joyent?

Wel, dit is een bedrijf dat keihard met hun tijd meegaat. Hun core business is hosting voor developers. Ontwikkel je een webapplicatie? Dan heeft hun hosting al heel wat meer mogelijkheden dan een standaard blogplan. In deze web 2.x tijden biedt Joyent plans aan voor ondere andere Facebook en OpenSocial ontwikkeling, support voor een ruime waaier aan frameworks zoals Python, Ruby on Rails, Java, Django en natuurlijk PHP en veel meer. Joyent biedt schaalbare oplossingen aan voor particuliere developers, start-ups tot grote sociale netwerken zoals LinkedIn. Cloud computing is daarbij hun ding. Ze werken met clusters van gevirtualiseerde servers die mee schalen met de behoeften van hun klanten.

Als developer krijg je natuurlijk alle standaardopties zoals shell access, databases, domain management, configuratie, subversion,… Dingen die je bij een standaard bloghosting niet moet verwachten. Over bandbreedte en opslagruimte moet ik mij met respectievelijk 15 en 5 gigabyte zeker geen zorgen maken.

Wat Joyent interessant maakt is dat ze hun community serieus verzorgen. Naast de klassieke helpdesk met ticketing, update notificaties en server status berichtgeving voorzien ze in een eigen blog, een zeer actief forum, een facebook pagina, een twitteraccount en een zeer uitgebreide knowledge base in wikivorm. Het gevolg is dat je je als developer in hoge mate betrokken voelt bij het reilen en zeilen van je eigen host. Als Joyentklant sta je zeker niet alleen.

In mijn geval beschik ik nu over een Joyent Shared Accelerator. Ik zit samen met een aantal klanten op één en dezelfde server. Maar ik kan wel tot 5 ‘virtual servers’ opzetten waar ik een eigen domeinnaam, users, database,… kan aan koppelen.

De e-mail

Groot probleem is mijn e-mail. Mijn mailadres is wijd en zijd gekend en ik had zin om iedere contact en elke account die ik ergens had aan te passen naar mijn apart GMail adres. Anderzijds wilde ik mijn e-mail niet weer ergens bij een host houden en bij een mogelijke volgende verhuis weer een heel gedoe hebben. Bovendien: als de hosting weer eens even uitvalt, dan wil ik wel nog altijd aan mijn e-mail kunnen.

Oplossing: Google Apps.

Met Google Apps kan je je eigen domeinnaam gebruiken als een soort alias voor je GMail adres. Je nog een pak meer applicaties zoals agenda’s, gtalk,… achter je domeinnaam laten schuilgaan. In feite is Google Apps ontworpen voor kleine bedrijven en groepen. Mij gaat het vooral om de e-mail. Mijn vertrouwde mailadres blijft dus bestaan maar alle mail komt terecht bij GMail en wordt daar ook mooi bewaard. Stel dat Joyent een steek laat vallen, dan blijft mijn mail mooi operationeel. Ook het omgekeerde geldt. Het is een truukje dat ik onder andere van Schuppe heb afgekeken. Het nadeel is natuurlijk wel dat mijn e-mail overgeleverd is aan een gratis Google dienst waar ik me moet onderwerpen aan allerlei user agreements die mijn rechten als gebruiker geen goed doen.

Gelukkig is Google Apps een experiment waar ik dan wel weer gemakkelijk van terug kan komen mocht het nodig zijn.

Conclusie

Op dit moment beschik dus over flink wat ruimte en vrijheid om netsensei.nl beter tot zijn recht te laten komen. Anderzijds beschik ik over de mogelijkheden om een aantal totaal nieuwe projecten onder eigen beheer – waarbij ik vrij kan kiezen welk framework ik gebruik – op te zetten mocht ik dat willen.

The future is bright!

It’s 1984 in Europe!

Naar het schijnt zijn we zojuist onze privacy zwaar kwijtgeraakt hier in Europa. Als je denkt dat het in Amerika al erg was met de ‘Patriot Act’, check dan dit persbericht via Open Standaarden even…

====================================================================== EU neemt Big Brother-richtlijn aan, negeert industrie en burgers

14 december 2005 (Straatsburg, Frankrijk) — Het Europees Parlement heeft vandaag een richtlijn aangenomen die de grootste surveillance- databank ter wereld als gevolg zal hebben, dewelke alle communicaties binnen de EU zal opvolgen. “Vanaf vandaag moeten alle EU burgers gevolgd en gecontroleerd worden zoals de eerste de beste misdadiger”, zegt Pieter Hintjens, voorzitter van de FFII. De Richtlijn over de Bewaring van Gegevens werd aangenomen met 378 tegen 197 stemmen, na een deal tussen de Raad en de leiders van de twee grootste groepen in het Parlement, de EPP-ED (conservatieven) en de PSE (socialisten). De rapporteur voor de richtlijn, Alexander Alvaro (liberalen) liet uit protest zijn naam van het rapport verwijderen. Jonas Maebe van de FFII zegt: “De richtlijn eist onder andere het bijhouden van de afzender en bestemmeling van elke mail die je verzendt, de bron en het doel van elk telefoongesprek, en je locatie tijdens de volledige duur van elk mobiel telefoongesprek. Bovendien vermeldt de richtlijn niet wie voor al dit bijhouden moet betalen, wat de interne telecommunicatiemarkt ernstig zal verstoren.” “Hierbij komt nog dat de richtlijn geen rekening houdt met hoe Internetprotocollen functioneren. Bij telefonie via het Internet is het bijhouden van die gegevens bijvoorbeeld in het algemeen onmogelijk zonder in alle gegevenspakketjes te gaan kijken. De reden is dat dergelijke verbindingen niet noodzakelijk via een centrale server gebeuren die de noodzakelijke boekhouding kan doen. En dan heb je nog technieken zoals “tunnelen” (VPN’s) die het simpelweg onmogelijk maken om naar de inhoud te kijken”, voegt hij toe. De verzamelde gegevens kunnen beschikbaar gemaakt worden zonder speciale bevelschriften te vereisen, en zonder beperking tot een bepaald soort misdaad. Er zal geen onafhankelijke toetsing zijn, evenmin als extra privacy- of veiligheidsmaatregelen. De gegevens zullen worden bijgehouden voor periodes gaande van zes maanden tot eender welke duur waarvan de Commissie door een lidstaat overtuigd kan worden. Afgezien van Groen! stemden alle Belgische partijen radicaal voor het invoeren van deze algemene surveillance van alle burgers. Hartmut Pilch van de FFII besluit: “Dit resultaat bewijst dat we steeds waakzaam moeten zijn en vanaf het begin aan elke relevante richtlijn moeten werken. Op dit moment dreigt bijvoorbeeld ook de geplande IPRED2 richtlijn, die eveneens unaniem door de industrie en de burgerrechtenbeweging verworpen wordt, iedereen die door een octrooi verrast wordt als crimineel te bestempelen.”

Achtergrondinformatie

EPIC

Ooit willen weten wat de toekomst zou kunnen brengen? Bekijk dan dit filmpje eens. Het verhaalt hoe mediaconcerns zoals Google en Amazon hand over hand de productie en de distributie van media en content in hun greep krijgen. Uiteindelijk laat het filmpje je afvragen of dit wel wenselijk is. Aan de ene kant krijgt de grote massa eindelijk de middelen aangereikt om zelf op grote schaal content te creëeren en te verspreiden, anderzijds valt de uiteindelijke controle van die middelen én de content in handen van een bedrijf of een beperkte groep. Zo vind ik Flickr daar een mooi voorbeeldje van: een gratis dienst waar je al je afbeeldingen kwijt kan, maar je verliest tegelijk ook je rechten op die foto’s. Stel dat Flickr overgenomen wordt en opeens betalend wordt, dan verliest de consument niet alleen de middelen om foto’s te verspreiden, maar ook de foto’s zelf.

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's