Control

Gisterenavond mocht ik nog eens een drugscontrole op de trein ondervinden. Dat was ook weer even geleden. In al die jaren sporen heb ik dat al enkele keren mogen meemaken.  En telkens wordt er op dezelfde manier te werk gegaan.  Twee geblokte agenten in burger zetten de toegang tot de wagon af terwijl een hondenbegeleider zijn hond – denk model duitse scheper met een gewicht aan de haak van +30 kg – door de pendelaars en bijhorende zaken en tassen jaagt.

De hond luistert dan gedwee naar de begeleider die dan uw richting wijst en dingen roept zoals: “Tussen de benen”, “Jas”, “Rugzak”,… Juist. Natuurlijk doet die hond dan ook niets voor niets: op tijd en stond wordt hij beloond met een koekje. Een ervaren beest gaat dan ook methodisch op zoek naar verdovende middelen en verdoet niet meer tijd dan nodig. Het kostte dan ook niet meer dan vijf minuten om in onze wagon een ietwat slonzige dame eruit te pikken met een zakje wiet in haar jaszakken.

Maar in plaats van uit de zetel te worden geplukt moest ze nog even blijven zitten. Na het echte werk passeerde er een tweede hond. Eentje in training. Een wups, speels ding dat met veel opwinding en redelijk onstuimig te werk ging. De tweede begeleider moest wat moeite doen om het beest in het gareel te houden. In onze coupé bleef ze wat hangen. Onder de zetels, tussen de benen, in de vuilbak,… veel willekeurig gesnuffel zonder echt resultaat.

En toen zei begeleider: “Op de schoot” terwijl hij naar mij wees. Eum. Neen. Liever niet. Maar ’t is dat een burger overgeleverd aan een macht met het monopolie op geweld niet echt veel keus heeft. En grapjes maken zoals “Ja, maar mijn ticketje is al gecontroleerd.”, daar waag je je beter niet aan. Gelukkig vertoonde het beest tekenen van insurbordinatie. Dus moest ik maar recht staan en mijn hebben en houden laten liggen zodat de hond alles kon besnuffelen. In een overvolle wagon. Ogen in mijn richting gepriemd. Iedereen nieuwsgierig. Niet dat ik mij ongerust maakte, maar ik stond er toch mooi met een rood hoofd.  Afin, gelukkig mocht ik terug gaan zitten en kreeg ik een knipoog als bedanking van de begeleider.  All ends well.

En de betrapte dame? De leerling had het ook daar bij het rechte eind. Die kreeg een koekje en een aai over de bol terwijl het dametje vriendelijk werd verzocht de agenten te volgen.

Aan de ene kant overvallen ze er een mens wel even mee. En is het ook allemaal wat intimiderend. Maar een drugscontrole vind ik dan wel weer een heel goeie zaak. Als er iets is wat een harde aanpak verdient, dan is het wel die vuiligheid.

11 replies

  • Ik zou in mijn broek pissen van schrik, moest ik iets bij hebben.

  • Ik zou het niet graag meemaken. Niet dat ze bij mij iets zullen vinden, maar zo’n Duitse scheper die aan me snuffelt, bah.

  • Vreemd, in mijn bijna 20-jarige carrière als pendelaar heb ik dat nog nooit meegemaakt! Ik denk dat ik daar ook zou staan met een rode kop als ze mij “onderzoeken” en alle ogen op mij gericht zijn.

  • Drugscontrole op de trein? Dat heb ik nu nog nooit meegemaakt. Wel eens een zoektocht naar illegalen, maar nog niet veel anders. Ook nog maar één keer in het zakje moeten blazen.

  • Nog nooit meegemaakt. Wist zelfs niet dat ze dat deden ! Maar komaan, een madammeke dat wat wiet mee heeft. Waar zijn ze mee bezig?

  • Deze ochtend nog een bericht over drugscontrole gehoord op de radio! Ik had er ook nog nooit van gehoord maar eigenlijk is het wel logisch. Een beginnende drugsdealer beschikt niet steeds over eigen vervoer hé 😉

  • Welke trein neem jij? Heb dat ook nog nooit meegemaakt. Dat zakske weed zal het verschil nogal uitmaken.
    Volgende keer dat je dat meemaakt toch eens proberen wat grapjes te maken en zien hoe ze dan reageren. Zal ongetwijfeld nieuw voer om te schrijven opleveren…

  • Ik wist niet dat ze dat deden op de trein! Ticketcontroles tot daartoe…

  • Maar even laten weten dat er nog mensen zijn die dat al eens meegemaakt hebben. In mijn 7-jarige pendelcarrière Gent-Antwerpen heb ik dat nu toch al een keer of 5 meegemaakt. Telkens op de IC naar Lille-Flandres. Toen ik als student in de weekends nog van Brugge naar Leuven treinde heb ik dat toch ook een paar keer meegemaakt op een late zondagavond. Komt dus meer voor dan velen denken. Het is een beetje hetzelfde met controles van De Lijn. Ik neem sinds mijn tienerjaren ontelbare bussen en trams, maar ik denk dat ik nog maar een tweetal keer mijn abonnement aan een controleur heb moeten tonen. En hoewel ik in de weekends vaak ’s nachts het land doorkruis met mijn auto heb ik nog maar één keer moeten blazen… en dat was dan nog vrijwillig op de Gentse Feesten om een Bob-sleutelhanger te scoren ;-).

  • Wist niet dat ze dat deden ! En hoewel ik er niet naar uitkijk om met een rooie kop besnuffeld te worden in het openbaar (toch zeker niet door een hond 🙂 ) , vind ik het ook wel een goeie zaak, zelfs voor een zakske weed. Ik ben er niet aan, aan al dienen bucht.

Commentaar is gesloten