Content

Jobat doet dit weekend van bloggen: in deze editie wordt er redelijk wat aandacht gevestigd op het fenomeen bloggen. De nadruk ligt hier vooral op het corporate bloggen. Of hoe je via je blog je zaak in het voetlicht kan plaatsen.

Bedrijfsbloggen is een vrij intensieve bezigheid. Je moet immers elke dag opnieuw jezelf weten te verkopen want de competitie gaat hard en een blog starten kost niets. De moeilijk is de bedrijfsblog te vullen van inhoud want content is immers king. Niet gemakkelijk want, zoals Bart het stelt, zijn bloggers zeer gevoelig voor authenticiteit. Wat fake is wordt direct verguisd en het collectieve geheugen van de blogosfeer kan je best vergelijken met dat van een olifant: het vergeet niet gemakkelijk.

Een andere reden lm bloggers aan te nemen is dat ze de early adaptors zijn, de pioniers zeg maar die zich nieuwe technologie gemakkelijk eigen maken en daar een scherp oordeel vellen. Nagelnieuwe producten worden door hen gemaakt of gekraakt. Niets is echter zo waardevol als de feedback van een blogger om een product verder te verbeteren vooraleer het op de markt te gooien. Meer dan ooit geldt dat de consument het beste weet wat hij/zij wil.

Bedrijfsbloggen is dus een discipline apart aan het worden waar men tegenwoordig al gespecialiseerde consultants voor nodig heeft. Volgens de mediawatchers van jobat zijn de bloggers zelf daar het meest geschikt voor: een blog met flink wat street cred kan immers je toegangsticket betekenen voor een mooie baan op de e-afdeling van een dot-something-bedrijf(je). Headhunters en rekruteringsbureau’s gaan dan ook tegenwoordig actief op zoek naar bloggers en in de column van Lieven Van Nieuwenhuyze werd dan ook vanmorgen verwezen naar Joke als voorbeeld par excellence.

We leven duidelijk in interessante tijden.

Naar aanleiding van dit postje bij Smetty werd ik curieus naar mijn eigen Pagerank. Ik heb er een aantal tooltjes op los gelaten en blijkt dat ik een nette PR:6 heb. Mooi!

Net als Smetty doe ik geen speciale moeite met allerlei SEO technieken om een hogere pagerank te halen. Wat ik wél doe laat zich samenvatten als:

• Een valide XHTML/CSS design (met aandacht voor doctype, structuur, etc.)
• Regelmatig nieuwe content plaatsen
• Indien mogelijk, relevante linkjes plaatsen in mijn teksten.
• Belangrijk: regelmatig comments plaatsen bij anderen! Dat heeft een dubbel doel: je toont je interesse voor wat anderen schrijven, en je krijgt de kans zelf je URL te verspreiden.

Maar net zoals Smetty zou ook ik het nog een stuk beter kunnen: oog hebben voor waar content terecht komt, een beter linkmanagement, meer gebruik maken van Technorati, Feedburner,…

Afijn, pagerank is nog altijd een middel en geen doel op zich. Een hoge pagerank is leuk, maar heeft weinig zin als bezoekers lurken, binnen de vijf seconden het aftrappen of je het verkeerde doelpubliek bereikt (in mijn geval: véél te veel volk via images.google.com op zoek naar foto’s van Paris Hilton en Anna Kournikova – curse the day I blogged about them!). Vandaar: ik vind het mooi, maar ik ga er nog niet mee te koop lopen door het op t-shirts af te laten drukken (*wink* Bart).

Ooit willen weten wat de toekomst zou kunnen brengen? Bekijk dan dit filmpje eens. Het verhaalt hoe mediaconcerns zoals Google en Amazon hand over hand de productie en de distributie van media en content in hun greep krijgen. Uiteindelijk laat het filmpje je afvragen of dit wel wenselijk is. Aan de ene kant krijgt de grote massa eindelijk de middelen aangereikt om zelf op grote schaal content te creëeren en te verspreiden, anderzijds valt de uiteindelijke controle van die middelen én de content in handen van een bedrijf of een beperkte groep. Zo vind ik Flickr daar een mooi voorbeeldje van: een gratis dienst waar je al je afbeeldingen kwijt kan, maar je verliest tegelijk ook je rechten op die foto’s. Stel dat Flickr overgenomen wordt en opeens betalend wordt, dan verliest de consument niet alleen de middelen om foto’s te verspreiden, maar ook de foto’s zelf.