Appartement

We vieren hier straks met 12 van oud naar nieuw en dus staat ons appartement op stelten. Louise’s speelhoek staat opgestapeld in onze slaapkamer. De keuken is omgetoverd tot Operations Center waaruit we strategisch de extra lange tafel in de living van eten zullen voorzien. Het hele servies en alle potten en pannen zullen we bezigen. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een hele nieuwe set glaswerk aan te schaffen want daar waren we ook wel aan toe. En de poezen? Die lopen hier wat verloren rond in alle drukte. Straks verdwijnen ze in onze slaapkamer wanneer Het Eerste Volk aanbelt.

We trekken alle registers eens open, en dat mag ook wel. Want het is onze laatste oudejaar in ons appartement. In 2018 verhuizen we naar ons eigen huis. En Louise zit halverwege haar laatste jaar basisschool. Veel om naar uit te kijken in het nieuwe jaar.

Ik wens iedereen een fijn, behouden en feestelijk nieuwjaar!

En zo trok zaterdag een nieuwe bewoner ons appartement.

We zijn allebei kattenmensen, maar we hebben de boot lang af gehouden. In huisdier zit het woord huis en we hielden de jongste altijd voor dat een appartement geen huis is. Expectation management and all that. Maar we wisten allebei wel dat we eerder vroeg dan laat toch wel een beest in huis zouden halen.

Haar baasjes konden niet langer voor haar zorgen wegens allergische toestanden. In december lanceerden ze een eerste oproep. We hielden ons beschikbaar maar de zaak ging toen niet door. Uiteindelijk bleek deze week dat er toch actie moest worden ondernomen. En zo stapte Mabelle, de Britse korthaar, gisterenmorgen uit haar kooitje in onze living.

Ondertussen zijn we goed een dag verder en wordt hier duchtig verkend. Overal op springen, alles besnuffelen, geurtjes verspreiden,… We dachten dat ze zich nauwelijks zou vertonen, maar ze loopt hier ondertussen rond alsof de boel al helemaal van haar is. Het voetbankje dat bij mijn Pöang hoort, werd al opgeëist als favo ligplaatsje, elk geluid op straat is reden om aan het raam te staren en ze volgt ons overal zonder ons uit het oog te verliezen.

Benieuwd hoe ze het de komende weken zal doen.

Ah juist, hoe gaat dat met Ze Crib waar je even geleden over blogde?

Wel, het zat er al een tijd aan te komen: vorige week heb ik mijn handtekening gezet onder het makelaarscontract om mijn appartement te koop te zetten. Ik had het gekocht met het idee er toch op zijn minst een aantal jaartjes in te kunnen wonen. Maar eens te meer bleek het leven bijzonder onvoorspelbaar te zijn: ik trok vrij snel in bij mijn madame en haar dochter.  Alles wel beschouwd blijkt vandaag dat het op de lange duur niet echt houdbaar is om er aan vast te houden.

Naast de gemeenschappelijke kosten waarin ik thuis deel, kijk ik ook aan tegen een maandelijkse lening, de onkosten en zorgen die vastgoed met zich meebrengt. Verkopen doe ik dan ook in de hoop daar terug in rustiger vaarwater terecht te komen.

En hoe zit het met het lijf?

Na een MRI en twee bezoeken aan de orthopedische specialist blijkt dat een operatie er niet in zit. Er zit weliswaar een scheurtje in mijn pees, maar niks dat mij zou mogen verhinderen om aan sport te doen. Sinds februari heb ik niet meer geklommen en de pijn is langzaam aan het verdwijnen. Ik mag terug een rondje kine doen en mits cross training (zwemmen, fietsen en – ja – zelfs roeien) zou ik terug kunnen klimmen. Niet dat ik nu helemaal stil zit, maar ik wil mezelf nog wel een paar weken geven voor ik echt de weg terug naar de klimzaal  aanvat. Blijkt dat ook die onderneming nergens op uitdraait, is het terug richting orthopedist.

Minder fijn is dat ik mijn rechterknie tijdens het lopen heb overbelast. Momenteel zit ik aan de Gambaran, maar ik ben er toch ook weer niet helemaal gerust op. ’t Zal me benieuwen waar we daar nog gaan eindigen…

O juist, ik verhuis!

Ik heb mijn appartement verhuurd gekregen. En ik heb een studio in Antwerpen gevonden. Ik ga wonen bij vrienden J. en N. Zij hebben onlangs een huis gekocht met een aparte, verhuurbare studio. Ideaal. Ik ga  op een steenworp van de Groenplaats wonen. Hartje 2000 dus.

Ik zal maar zeggen dat ik er ongelofelijk naar uit kijk om het dagelijkse pendelen achter mij te laten. Terug met de fiets door ’t Stad sjezen! Terug genieten van een Bangelijke in’t Pakhuis! Genieten van het uitzicht op de kaaien in de zomer! Flaneren doorheen winkelstraten in ’t weekend. Snuisteren in allerlei oude boek- en muziekhandeltjes en what-not. Genieten van koffie in de  Hoogstraat. Frietjes bij ’t Kattekwaad! And all that.

Ga ik Leuven missen? Wel, ik heb hier in bijna twee jaar een pak fijne mensen leren kennen. Die kan ik niet meenemen. En dat vind ik jammer. Heel erg jammer eigenlijk. Maar is Leuven niet de stad gebleken waar ik mij volledig thuis voel. In die twee jaar is er hoe dan ook heel veel veranderd voor mij. Ik vertrek sowieso met een aantal fijne herinneringen.

9 oktober is D-Day. Nog twee weken dus. Inpakken geblazen!

Na twee jaar verhuis ik naar Antwerpen. Mijn stek op de Tiensesteenweg in Leuven is daarom beschikbaar voor nieuwe huurders. Ben je zelf op zoek of ken je geïnteresseerden?

Drop me a line!

Wat? Een ruim appartement op de Tiensesteenweg. Vlakbij het centrum van Leuven.

Huurprijs? 420 euro + 42 euro provisie voor verwarming + water.

Wanneer? Komt vrij vanaf begin oktober.

Zo. Nu ik Amerika achter de rug heb, pak ik de volgende uitdaging met beide handen aan: in de komende weken/maanden(?) een woonst vinden in het Leuvense. Meubels heb ik al. Nu nog een betaalbare plaats vinden om die te zetten.

Gisteren heb ik een appartement in 3000 gaan checken. Het was de eerste grote kanshebber: goed gelegen, niet al te duur en net niet te klein. Alleen jammer dat het al was bemeubeld. Mijn eigen – overigens degelijke – IKEA huisraad van de hand doen voor gammele rieten keukenstoelen, een oude laminaattafel, een uitgeleefde kleerkast en mouzekes die voor zetels moeten doorgaan, daar doe ik niet aan mee.

Vanavond ben ik dan bij een immokantoor op de Martelarenlaan binnengestapt. Ze hadden nog iets dat mij wel kon interesseren. Ik mag vrijdagavond een appartement bezoeken. Ook binnen 3000 en vlak aan het station. Ik ben benieuwd…