Netsensei

Har! Dankzij collega R. die per ongeluk een verkeerde bestelling heeft gedaan op amazon ben ik zojuist in het bezit gekomen van de complete Yes, Minister serie die begin de jaren ’80 de BBC kijker vermeide. Fijn, fijn!

… en ja hoor: vandaag staan wij in de gazet! Er is dus wel een fascinatie vanuit mainstream media voor bloggen. Het is immers niet de eerste keer dat zo’n blogdinner coverage krijgt. Enfin, er is daar al één en ander over gezegd. Persoonlijk vind ik het allemaal geen slechte zaak. Beiden vullen elkaar mooi aan. Het grootste onderscheid tussen mainstream media en blogs ligt volgens mij in de mate waarin opinies naar voren kunnen worden geschoven en niet zozeer in het publiek dat ze bereiken. Er is immers maar zoveel ruimte in een krant of tijd gedurende een TV of radiouitzending om een beperkt aantal mensen aan het woord te laten. Het gevolg is dat de selectie van opinies bij de redactie ligt. In de blogosfeer ligt dat omgekeerd: de middelen zijn beschikbaar om binnen de vijf minuten zelf te publiceren en de wereld te bereiken. Het is echter aan de lezer om een selectie te maken. Ik ben van mening dat daar ook het succes van RSS ligt: het is immers een fantastisch middel om het kaf van het koren te scheiden. Als lezer kan je zelf de informatie- en opiniestroom te gaan filteren.

Ergens vind ik dit artikel van LVB dan ook zo relevant. In plaats van dag in, dag uit te moeten vechten voor een podiumplaats in de mainstream media is het interessanter om met een blog te beginnen. Niet alleen als CEO, maar ook als politicus of weet-ik-veel. De voordelen zijn immers legio: Interactieve, directe communicatie. Je kan snel en doeltreffend een groot publiek bereiken als je het handig aanpakt. Maar er zijn ook nadelen: mensen haken ook zó weer af als het hen niet aanstaat. Niemand zegt zijn abbonement op, pakweg, de kabel af omdat politici in het VTM journaal nog maar eens van boude uitspraken doen. In de virtuele wereld is dat zo simpel als een RSS feed uit je Bloglines te schoppen. Nu ja, tenslotte ontgroeit bloggen nu nog maar de kinderschoenen hier in Vlaanderen.

Enfin, genoeg geluld, dat de spaghetti vanavond mag smaken!

Een tijd terug heb ik voor de job een zeer low tech [tag]del.icio.us[/tag] gemaakt zodat mijn collega’s en ik onze [tag]bookmarks[/tag] lokaal konden delen. Veel meer dan PHP, Apache en MySQL was daar niet voor nodig. Ik vroeg mij altijd al af of er nog dergelijke projecten bestonden.

Ja dus: [tag]Scuttle[/tag] is een eenvoudige, regelrechte del.icio.us kloon. Persoonlijk hoop ik mijn Weblinks projectje ooit uit te bouwen tot dat niveau…

Kijk-eens-aan. Vanmiddag kreeg ik een belletje van [tag]De Standaard[/tag]. Via de [tag]Blogcom[/tag] website waren ze er blijkbaar op uit gekomen dat ik er morgen ook zal zijn. Of ik niet een paar vragen wilde beantwoorden? Waarom niet. Waarover blog ik zoal, waarom blog ik, etcetera. Enfin, vrij klassieke vragen. Eens benieuwd of ik in het geschreven dagblad verschijn de komende dagen en wie er nog een telefoontje heeft gehad…

• Webguide federale overheid

  <div class="delicious-extended">
    Een van de betere
  </div>
  
  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/web">web</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/government">government</a>)
  </div>
  

Stereophonisch geluid oftewel [tag]Stereo[/tag] bestaat reeds sinds de jaren ’30, en nóg laat Matthias er zich door vangen. Op het werk heb ik de gewoonte om slechts één oortje in te hebben. Kwestie van geen collega’s wild gesticulerend te zien rondspringen om toch maar mijn aandacht te trekken. Het gevolg is dat ik muziek op slechts één kanaal luister wat een geheel andere gewaarwording met zich meebrengt.

Zo zat ik vorige week met Busy van [tag]K’s Choice[/tag] in mijn rechteroor. En dat begon met een akoestische sessie. Geen begeleiding, geen gitaren, geen drum, niks, nada, niente. Enkel de stem van Sarah Bettens. Tiens. Die versie kende ik nog niet! Normaliter zet ze meteen in onder begeleiding van gitaren. Enfin, een tijdje later wilde ik die ‘speciale’ a[tag]koestische[/tag] versie nog eens horen. Ik dus driftig zoeken op de CD om enkel maar de normale versie terug te vinden. Hoe? Ik was er nochtans zeker van… Tot vandaag uitkomt dat ik mijn ‘speciale’ versie enkel met mijn rechteroortje in te horen krijg. Kijk-eens-aan! Ik heb mij in de luren laten leggen.

Ha! Rotzakjes! Mensen zo op het verkeerde been zetten! De [tag]muziekindustrie[/tag] is ‘evil’, zeg ik u! Driewerf boe!

Goed. Vandaag mijzelve dan maar richting [tag]tandarts[/tag] begeven. Wordt het boren? Of trekken? Nu ga ik al jaren naar de tandarts en heb ik de meest pijnlijke dingen meegemaakt: een beugel, kiezen trekken, ontzenuwen,… you name it, I’ve got it! Enfin, aandachtig begon hij te kloppen op mijn tanden. “Doet het hier pijn?” vroeg hij. Dan ging ik van “Iets meer naar links” Uiteindelijk de zere plek gevonden werd er een foto genomen.

Ik herinner mij dat hij zich na het nemen van de foto in zijn donkere kamer terug trok om de film te ontwikkelen. Toen moest een tandarts ook een beetje fotograaf zijn. Tegenwoordig gaat dat razensnel: ik moest een soort plastiek plaatje met een draad op mijn tanden duwen en daarna werd er een foto genomen. Een computer verbonden aan het andere einde spuwde instant beeld uit. De [tag]technologie[/tag] staat voor niets!

En het verdict? Wel, blijkbaar zit ik met een ontsteking. De antibiotica werkt die tegen en doet een bang-up job! Ik moet de kuur nog wat langer uitzitten. Daarna is het afwachten. Als de pijn terugkeert moet ik naar de [tag]stomatoloog[/tag]. Dan wordt het opereren: tandvlees openleggen om de ontsteking manu militari weg te nemen. Ar! Hout vasthouden dat het nooit zo ver komt!

Levert Googlen op je eigen naam wel eens een leuke verrassing. Daarjuist stootte ik op dit artikel waarin ik zowaar een vermelding krijg. Nu ja, ruim na dato weliswaar aangezien het artikeltje reeds uit 2004 dateert. Ere wie ere toekomt: uiteindelijk was het Joris A. uit W. die de term frequent geüpdate website als eerste heeft gecoined. Ik nam hem gewoon over. Enfin, weer eens grappig om te zien hoe informatie op het internet een eigen leven gaat leiden.

O ja, tegenwoordig spreekt men in het engels van coined wanneer men voor het eerst een neologisme in de groep gooit. Zoals in Who coined the notion ‘Podcast’ for the first time?. Zouden we daar geen schoon Vlaams mooi nederlands alternatief voor kunnen uitvinden? Pingelen, misschien?

• isolatr beta

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/humor">humor</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/web2.0">web2.0</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/parody">parody</a>)
  </div>
  

• Bite Size Standards

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/standards">standards</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/CSS">CSS</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/XHTML">XHTML</a>)
  </div>
  

• RSSOwl

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/freesoftware">freesoftware</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/rss">rss</a>)
  </div>
  

• Firefox Bus

  <div class="delicious-extended">
    Zonder woorden!
  </div>
  
  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/firefox">firefox</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/propaganda">propaganda</a>)
  </div>
  

• Street photography: Ways of Working

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/art">art</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/article">article</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/photography">photography</a>)
  </div>
  

Kijk. Dat de [tag]trein[/tag] vanochtend 6 minuten vertrok in Brugge: á la! Maar dat men al van in Aalter recht mag staan tot in Antwerpen: dat gaat er bij mij niet in. De afgelopen jaren, en zeker de laatste maanden, zie ik het aantal pendelaars op de trein zienderogen stijgen. Volk, jong! Begrijpelijk, want overal wordt er gepromoot om met het [tag]openbaar vervoer[/tag] naar het werk te komen. Om nog maar te zwijgen van de prijs voor een ticket die jaar na jaar stijgt. Alleen vind ik dan wel dat de capaciteit rechtevenredig mag groeien. Investeren heet zoiets.

Enfin, van oud zeer, veel frustratie en zo.