Netsensei

Grrr.

Miserie, pijn, tranen! Over tien minuutjes stap ik richting Centraal Station. Ik verwacht mij aan een bord waarop staat dat treinen richting kust zware vertraging hebben. Of ’t kan natuurlijk ook zijn dat mijn trein maar tot Oostkamp bolt en dat we het dan maar zelf moeten zien uit te zoeken hoe in Brugge te geraken.

In ieder geval: ik zal niet zonder moeilijkheden thuis geraken. Mark my words!

… weekend! Dat staat op de tas hier op mijn bureau. Een milde gift van Vlaanderen Vakantieland die via collega D. tot bij mij is gekomen. En ’t zal een druk weekend worden:

• CSI-gewijs op zoek naar sporen van de vandaal die mijn website heeft gemolesteerd.
• De schade verder herstellen, een theme zoeken dat mij aanstaat en dat desgevallend wat customiseren, zoals dat heet. Ook even alle plugins die ik gebruik evalueren.
• Prullen met Drupal voor Brugge Blogt. We hebben gisterenavond vergadering gehad. We zijn dus nog steeds niet dood. ’t Is gewoon een kwestie van alle praktische zaken te regelen.
• Zondag Kroenkelen door en rond Brugge.

En verder wat uitrusten want ik heb zo in de afgelopen 48 uur alle uithoeken van Vlaanderen bezocht. En nu voel ik mij gelijk een vod.

• NARA on Google Video

  <div class="delicious-extended">
    National Archives Video Section op Google
  </div>
  
  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/archive">archive</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/google">google</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/video">video</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/web">web</a>)
  </div>
  

Ja. Ik ben gehacked. Ik weet niet hoe, of wat. Dat zal de komende dagen moeten worden uitgewezen. De hacker beperkte zich tot de ‘categories’ van WordPress: hij heeft alle categoriën hernoemd met een eigen mooie boodschap. Tot slot heeft hij een meta tag kunnen invoegen die automatisch bezoekers afleidde naar zijn eigen mooie website.

Al bij al geen grote schade maar het is een boodschap: je bent nooit helemaal veilig! Ik denk dat ik nog geluk heb gehad dat ik de afgelopen jaren nooit eerder ben gehacked geweest. Ik draai nochtans de laatste versie van WordPress met een aantal plugins en de K2 theme. Een vrij standaard installatie. Voorlopig heb ik alle plugins uitgeschakeld en heb ik het standaard Kubrick theme opstaan. K2 maakt nogal gebruik van een aantal fancy javascript en andere truken. Ik hoop zo verdere problemen te vermijden. Als er toch nog iets gebeurt, dan weet ik dat het aan WordPress zelf ligt. Ik heb ondertussen ook een extra backup gemaakt van mijn databank. Stel dat het zaakje escaleert, kan ik altijd terugkeren.

Ik hoop dit weekend eens een inspectie uit te voeren. Ik hoop dat het geen issue is met WordPress zelf. Indien ja, dan hoop ik dat dit snel zal gepatched worden, als ik het kan terugleiden tot een bestaande bugreport.

Zo. Ik hoop dat mijn lezers in deze duistere tijden ook een oogje in het zeil helpen houden. En natuurlijk waarschuw ik iedereen die WordPress gebruikt voor dit gevaar!!

Aan de kraker die vandaag mijn website defaced heeft:

Beste,

Graag zou ik je door je computerscherm willen trekken, je muis steken daar waar de zon niet schijnt en de toetsen van je toetsenbord één voor één in je stomme gezicht kloppen. Wat wilde je bewijzen door mijn website aan te vallen? Dat je een arme, zielige, gefrustreerde kleuter bent die hardwerkende mensen van hun tijd houdt? Dat je genitaliën nog kleiner zijn dan je vlooienintellect en dat je dat per se moet compenseren?

Misschien moet je je met betere dingen bezighouden in plaats van het defacen van weblogs. Er zijn zoveel nuttigere dingen waaraan een mens kan bijdragen. Maar ik veronderstel dat dat aan jou wel niet besteed zal zijn.

Geloof me. Ik ben geen stom webmastertje dat niet weet waar hij mee bezig is. You messed with the wrong person here. En dat zal je geweten hebben!

Zonder groeten en met de meeste minachting,

M.

Lien B. uit Gent is politica in spé: ze gaat voor de gemeenteraad. Ze heeft een tof programma * open standaarden jeuj *. Ze maakt volop gebruik van alle nieuwe communicatiemogelijkheden op het Interweb 2.0. En omdat ze toffe vrienden heeft, wil haar graag een zetje vooruit helpen: hieronder alvast haar drie fantastische promofilmpjes.

• Patrick

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/Antwerpen">Antwerpen</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/politiek">politiek</a>)
  </div>
  

• Peter Suber, Open Access News

  <div class="delicious-tags">
    (tags: <a href="http://del.icio.us/netsensei/library">library</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/open">open</a> <a href="http://del.icio.us/netsensei/access">access</a>)
  </div>
  

“Toon mij hoe je je boodschappen inpakt, en ik vertel je wie je bent!”

Je kent het wel: je hebt een halve winkelwagen vol aankopen en aan de kassa moet je die allemaal overhevelen in plastic zakken, een kartonnen doos of een ander recipiënt. Geen eenvoudige taak omdat de kassiersters er soms zéér snel doorgaan, je ondertussen je portefeuille moet pakken én de volgende klant al staat te dringen om te kunnen af te rekenen.

Mij viel het vanavond in de Delhaize op dat iedereen zo’n beetje zijn eigen manier heeft om in te pakken. Sommigen proppen hun hele hebben en houden in twee of drie plastic zakken waar de helft uitpuilt. Anderen gebruiken haast voor elk product een nieuwe plastic zakje. Je hebt er die vreselijk zenuwachtig worden en er zijn er die er rustig hun tijd voor nemen en zelfs ondertussen een klapke doen met de kasmadam. Ouders met kinderen zijn dan weer hors elke categorie omdat ze ondertussen ook nog eens hun kroost in het gareel moeten doen lopen.

Zelf ga ik nogal methodisch te werk en volg ik reeds bij op de band leggen van mijn spulletjes een volgorde om mij bij het pakken te helpen. De zwaarste spullen vooraan gevolgd door lichtere spullen. Vlees, vis en flessen bij mekaar. Een trekje waarvan ik vermoed dat ik het van mijn vader heb. Het mooie is dat ik razendsnel en zonder stress, alles in max twee of drie zakken krijg én bovendien tegelijk nog eens kan betalen.

Is passeren langs de kassa voor jou iets van inpakken en wegwezen? Of ga je eerder methodisch te werk?

Het is nu goed vijf jaar geleden dat de wereld even stilstond. Toen vonden immers de aanslagen van 11 september plaats. Ondertussen zijn we vijf jaar verder en met de tijd krijgt een mens inderdaad een ander perspectief op het verleden. Ik ben immers historicus voor iets. En na vijf jaar mag ik gerust stellen dat die 11de september mijn persoonlijke terminus ad quem van de 20ste eeuw is geworden.

Ik kan mij eigenlijk haarfijn herinneren wat ik die dag gedaan heb. Ik was er net twintig geworden en ik had die dag een herexamen van Klassieke Oudheid. Professor Devreker was in die dagen de schrik van elke student humane wetenschappen in de UGent. Wij gingen dan ook in de voormiddag met knikkende knieën richting Blandijn. Tijdens het examen was hij al aan het verbeteren geslagen. Dat ging gepaard met het luid scheuren van papier voor een vol auditorium. Tegen de middag zat het er op en vrij defaitistisch ingesteld trokken vriendin P. en ik spoorgewijs richting Brugge. Hoewel het einde van de herexamens: veel slechter dan dat kon de dag eigenlijk niet worden.

Fout gedacht.

In de namiddag had ik met kameraad B. afgesproken om enkele PHP scripts te programmeren voor de website van de VGK. In 2001 bestonden er nog maar enkele eerder primitieve CMS pakketten maar niets dat écht op maat was voor de vereniging. Wij waren toen bezig met een primitief kalenderscript voor het beheer van de activiteiten van de studentenverenging.

Een eind in de middag kreeg B. een verward telefoontje van zijn vader. Iets over CNN en wereldoorlog drie. Enfin, wij dus naar beneden om te kijken. Eerst drong het niet echt door maar toen stonden we aan de grond genageld. De eerste toren was net ingestort en de beelden van crashende vliegtuigen en brandende torens werden steeds herhaald. Nog geen tien minuten later zagen we live hoe toren twee tegen de vlakte ging. Zo bleef het maar door gaan. De rest van de middag en avond waren we gelijmd aan het scherm.

De volgende dag ging de live coverage door, maar ik vertrok samen met B. richting Panne om daar met een groepje een midweek door te brengen aan zee. Het weer was niet erg fantastisch en veel tijd om verder te volgen was er niet. Pas een week later kon ik terug inpikken op de gebeurtenissen… De rest is geschiedenis.

Op 13 oktober is er Blogcom 2: codename Calimero. Een initiatief van de onovertroffen J.D. Voor zover ik kan gokken op de werkschema’s van mijn schat heb ik mij voorlopig ingeschreven. Milde peer pressure en de belofte van een bord stomende lasagne hebben mij dan toch overgehaald.

Ik verkeer allesinds in goed gezelschap. Dat de Bangelijke maar goed fris wordt geserveerd!