Netsensei

Gisteren zag ik in Moviesnackx op JimTV een review van Marie Antoinette, een film van Sofia Coppola met Kirsten Dunst in de hoofdrol. Da’s waar ook! Toen die vorig jaar in de zalen draaide had ik geen tijd om er naartoe te trekken. Op het einde zelfs volledig uit het oog gevonden. Tot gisteren dus. Vandaag heb ik de DVD dan maar in huis gehaald.

De film vertelt het verhaal van Marie Antoinette, de laatste franse koningin, getrouwd met Lodewijk XVI en geëxecuteerd op de guillotine tijdens de Franse Revolutie.

Ondertussen heb ik er al een flink stuk van gezien. Het moet gezegd: een héél apart kostuumdrama vol tegenstellingen. Het stroeve protocol tegenover de speelse Marie Antoinette, de stijve klassieke muziek die afgewisseld wordt met rock, de wilde feestjes tegenover de opeenvolgende ceremonies,…

Ik had al Lost in Translation en The Virgin Suicides gezien, maar met deze Marie Antoinette doet Coppola toch weer haar naam eer aan. Een aanrader voor de liefhebbers van het genre, van Coppola of van Kirsten Dunst natuurlijk…

• Blobular
  SVG blobs
  (tags: svg art fun)

Tiens, kijk eens aan wie er terug onder de levenden is: Tom C.! Vooruit, nog een beetje linklove verspreiden.

… in *shock* 2 D!!

… the bunny’s not breathin’…

• Twitter Facts: First State of the Belgian Twitosphere
  Dank je Bruno!!
  (tags: twitosphere facts graphs statistics)
• MetaTale
  Bart laat weer van zich horen. Schoon initiatief.
  (tags: blog media)
• Google Reader Theme
  Knap werk van hicksdesign!
  (tags: google themes)

Ben ik de enige die dit onbegrijpelijk vind? In Vlaanderen hebben we ons deel gehad, maar als ik dit soort koppen op de voorpagina lees, dan denk ik Miserie. Ik denk dan dat we uit het magistrale Bowling for Columbine, Zero Day en Elephant toch wel een paar lessen moeten hebben geleerd. Maar dat valt dan weer vet tegen. Uiteraard kan je hier opnieuw boeken vol verklaringen over schrijven en allerlei groepen van ouders tot makers van games de schuld wijzen. Maar het blijft uiteindelijk een raadsel waarom iemand zo kan ontsporen.

Meer info vind je op Wikipedia…

Bart doet van nieuw project: Metatale! Het idee is om de invloed van Vlaamse blogs te meten met betrekking tot thema’s. Zo kunnen marketeers te weten komen welke invloedrijke bloggers ze moeten contacteren om de nodige buzz over een bepaald product te kunnen creeëren. Een pak interessanter is dat het totaalbeeld van de blogosfeer veel beter verfijnd kan worden dan via bijvoorbeeld allerlei awards, technorati, linking,… MetaTale zou méér dan één of twee dimensies met kunnen integreren en een rijke staalkaart kunnen worden die een pak interessante correlaties, verklaringen,… kan blootleggen. Ik ben benieuwd wat hieruit gaat komen, maar het lijkt me allemaal bijzonder boeiend te zijn.

De lancering van MetaTale creeërde natuurlijk ook zijn eigen buzz. Bart kent de zwakke plek van bloggers maar al te goed: top 100 toestanden en rankings strelen het ego of stuiten tegen de borst van elke blogger. Appreciatie door peers is een zeer gegeerd goed. Wat dat betreft meer nog dan het verwerven van invloed. Er is alvast voldoende om over te discussiëren.

Een ander puntje van kritiek is het doel: marketeers in contact brengen met invloedrijke bloggers. MetaTale kan op basis van de inhoud van een blog, linktopografie,… een bepaald profiel opstellen van een bloggers in functie van de buzz die een marketeer wil verspreiden. Communicatie en beeldvorming komt natuurlijk van twee kanten: niets garandeerd dat de blogger in kwestie ook bereid is om een product te sponsoren bij wijze van spreken. Ik herinner mij een situatie waarin de buzz die een friskdrankfirma rond zijn product wilde creeëren werd doorprikt omdat niemand écht geïnteresseerd leek. Veeleer wordt buzz eerder onbedoeld gecreeërd: had Croky niet de fout gemaakt om maakofkraak.be te registreren, dan zou de exposure toch een pak lager gelegen hebben.

Ik vraag mij dan ook af of MetaTale daar ook een antwoord op kan bieden: naast het ‘bij wie’ en het ‘waarover’ ook het ‘hoe’ beantwoorden.

Update: Luc van Braekel schreef een heel mooie analyse over MetaTale. Ik kan mij hier volledig achter scharen…

Wilde treinstakingen leiden soms tot onverwachte consequenties. Zoals collega’s die opeens logies nodig blijken te hebben. Het is gelukkig niet de eerste keer dat iemand mijn zetel als slaapplaats gebruikte. En ik weet uit ervaring dat ze een zeer comfortabele slaapplaats vormt.

En nu blijkt er opeens een bommelding te zijn in Antwerpen Centraal. Goed bezig, denk ik dan. Gelukkig zijn er genoeg welwillenden die liftende collega’s naar Antwerpen Berchem of verder willen helpen.

Staking bij het spoor dat doet mij altijd een beetje denken aan Hey Boy, Hey Girl van de Chemical Brothers.

…here we go…

Ad infinitum.

Aantal minuten te laat op het werk gearriveerd: 21. Aantal minuten vertraging in het station: 35. En dan is mijn attest van de treinvertraging nog eens onleesbaar ingevuld!

Dank u! Dank u!

WebsterMC mag dan wel vinden dat ik soms véél en véél te veel YouTube filmpjes post. Maar volgens mij zijn het er nog niet genoeg. Beeldmateriaal voor nog honderden, wat zeg ik, duizenden postjes mee te vullen. Hoewel dat natuurlijk ook niet de bedoeling is.

De Red Hot Chili Peppers dan maar. Hun Californication was een fase waar mijn broer doorging. Die heeft de plaat grijs gedraaid en zo heb ik ze leren kennen. Toen waren ze niet helemaal mijn smaak. Ik vond het vooral veel pottengerammel. Nu ja, in die was mijn besef van enige – goeie – contemporaine muziek eerder ondermaats te noemen.

Ondertussen zijn we weer bijna tien jaar verder. Smaken passen zich aan en mijn oor heeft zich getraind. De RHCP staan ondertussen allang niet meer in mijn zwart boekje. Integendeel. By The Way in 2001 vond ik een fantastische plaat met pareltjes zoals By The Way, Can’t Stop (geniale videoclip overigens!) en The Zephyr Song. En ondertussen schudden ze in 2006 hun Stadium Arcadium uit de mouwen. Dit dubbelalbum vind ik het beste tot nu toe. De originele sound is er nog altijd, maar ze is wel fel gepolijst en verbreed met nieuwe elementen.

Uit dat album komt de hit Tell Me Baby met een fel gesmaakte clip. Mensen komen nietsvermoedend op auditie om in een band te geraken, vertellen hun verhaal en terwijl ze hun ding doen komen opeens ook de Peppers hen vergezellen. Geestige situaties en al!

Blijkbaar is er ook een mooie ‘making of’ van gemaakt geweest die vooral beschouwend is. En die wilde ik jullie nu nét niet onthouden…

Part I

Part II

Part III

En natuurlijk de videoclip zelve…