Waarheid
Via Pietel en Bart. Doet mij zo denken aan Paul van Ostaijen en zelfs Guillaume Appolinaire!
Het kan natuurlijk een stuk visueler.
Much Ado About Nothing
Via Pietel en Bart. Doet mij zo denken aan Paul van Ostaijen en zelfs Guillaume Appolinaire!
Het kan natuurlijk een stuk visueler.
Kijk, hier wordt een mens dus zo triestig van hé! Gisteren nog gevierd als een held, vandaag niet meer dan een afvallige. Vinokourov is betrapt op bloeddoping! Voor de niet-ingewijden: bloeddoping is bloed met een hoog hematocrietgehalte aftappen (bv. bij een hoogtestage), bewaren en vlak voor een wedstrijd terug toedienen. Het effect mag er duidelijk zijn. Bloeddoping is uiteraard opspoorbaar én verboden.
Toen ik gisteren naar het tourjournaal keek, had ik hetzelfde gevoel als bij Landis vorig jaar na zijn fantastische remonte: te mooi om waar te zijn. Na de pech van de voorbije weken leek het mij net iets te fantastisch dat hij zo kort op elkaar twee ritten won, zo laat nog in de tour. Met – naar verluidt – goed dertig draadjes in zijn knieën.
Na al die tijd zou een je inderdaad denken: ze hebben het eindelijk geleerd. Duidelijk dus niet. Nochtans vind ik de koers een schone sport. Coureurs die afzien, heldenstrijd, heroïek, bloedend de eindmeet overkomen,… je weet wel. Veel meer nog dan bij het voetbal. Het is maar logisch dat Astana zich terugtrekt. Daarmee verliezen ze ook Klöden en Kashechkin uit de top tien in het klassement. Jammer, jammer, jammer. Waarom kan het allemaal niet proper?
Dzu hé. Ik heb een nieuwtje en ik mag er niet over bloggen op straffe des doods. De non disclosure act moest ik net nog niet met bloed tekenen.
Grr. Ik en mijn groot bakkes ook altijd.
’t Is nog niet zo erg als bij deze meneer, maar veel van mijn bed heb ik dit weekend nu toch ook niet gezien. Met dank aan de dronkaard van dienst die mij tweemaal ’s nachts liet meegenieten van de Gentse Feesten per telefoon.
Dan maar vanmorgen wat proberen in te halen op de trein. Of toch niet. Eén of andere kerel probeerde met alle geweld met elke pendelaar een gesprek aan te knopen. Op een maandagochtend rond zeven uur is dat het laatste wat je moet proberen bij een pendelaar. In mijn geval maakte hij mij bij elk station wakker uit schrik dat ik te ver zou rijden en mijn stop zou missen. Fijn dat de mens zo bezorgd was. Minder fijn dat hij het niet geleerd kreeg dat ik er niet af moest in Aalter, niet in Gent, niet in Lokeren, niet in Sint-Niklaas maar wel in Antwerpen-Centraal.
Ik had zojuist even een dipje, maar een tripje naar de koelcel (een frisse 12°C) achter wat geluidsarchief en een stevige zjat koffie kunnen wonderen doen.
Soms kan technologie enorm sexy zijn. Neem nu Photosynth van Microsoft Labs. Dit is een soort geavanceerde tool om door fotocollecties te browsen. In plaats van de klassieke album aanpak werkt Photosynth op een geaggreerde wijze en gaat zelfs nog een stuk verder. Foto’s met gelijkaardige metadata worden bijeengebracht in een verzameling. Daarna wordt er op basis van al die beelden een virtuele ruimte opgebouwd die de oorspronkelijke context waarin de foto werd gemaakt, nabootst. De visuele data die daarvoor nodig zijn, wordt berekend op basis van de foto’s zelf. Vervolgens wordt de foto geplaatst in die ruimte. Door een intuïtieve interface kan je je vervolgens in die ruimte begeven en de foto’s bekijken. Uiteraard geldt dat hoe groter de pool met visuele data, des te interesanter de ruimte wordt: zo kan je in een bepaalde ruimte een detail vanuit tal van hoeken en oogpunten bekijken en bestuderen.
Niet alleen visuele data wordt geaggreerd, hetzelfde geldt ook voor de metadata. Photosynth zou daarbij gebruik maken van folksonomies die werden opgebouwd binnen sociale netwerken. Flickr is hier de ideale bron bij uitstek. Door metadata over details, etc. te spreiden en te delen wordt je eigen foto binnen een bepaalde namespace opeens ongelofelijk gedetailleerd beschreven.
Photosynth zelf werd voorgesteld op een TED conferentie. De demonstratie vind je hieronder:
Het mooie is dat er ook al een techdemo bestaat met een paar voorgedefinieerde ruimtes. Moet je zeker eens proberen. De functionaliteit is op dit moment nogal beperkt dus op dit moment is het niet meer dan een gimmick. Maar de mogelijkheden zoals in het TED filmpje zijn natuurlijk legio en doen wel dromen.
Mij vanaf de Gentse Feesten uit mijn bed bellen om 6u30 zaterdagmorgen om te zeggen dat ik verbonden ben met een automatisch antwoordapparaat? Daarvoor moet je ofwel je leven beu zijn, ofwel roekeloos zijn.
* kijkt verlekkerd naar zijn roestige tweeloop *
« Vorige blogposts Pagina 142 van 245 pagina's Volgende blogposts »