Bij het krieken van de dag

Deze morgen om 11 fucking 35 opgestaan. t’ Moet zijn dat het nodig was. Gisterenmorgen zat ik nog in Antwerpen en ’s avonds zat ik in de Pinokkio in Middelkerke. Alleen, ik vind dat zo ver-schrik-kelijk laat. Dat is verdorie 1/4de van mijn weekend dat ik verslapen heb!

Ik ben doorgaans geen supervroege vogel. In de week om 7u opstaan vind ik geen drama, maar ’t is toch ook niet met volle goesting. Maar in het weekend sta ik het liefst tussen 8 en 9 op. Dan heb ik nog een flinke voormiddag waarin ik vanalles kan gaan doen. Inkopen doen, mijn feeds bijlezen, wat werken,… Ik heb tenminste het gevoel dat ik een volle dag heb gehad.

Als ik rond de middag uit mijn bed kruip voel ik mij vermoeider dan ik erin dook. Tegen dat ik goed en wel wakker ben zijn we halverwege de middag en ’s avonds ben ik met geen stokken in bed te krijgen. Een dag de mist in. Ach, morgen zondag beter zeker?

One reply

Commentaar is gesloten