Zitten

Vanmorgen bevond ik mij in de trein in dromenland tussen Gent en Lokeren. Lekker soezen terwijl de trein mij richting Antwerpen voerde. In Lokeren werd ik nogal bruut gewekt. De coupé veranderde in een veewagon terwijl het volk zich nog wat harder om een plaatsje verdrong.

Tegen de zijkant van mijn zetel kwam een manspersoon leunen. Op zich geen probleem ware het niet dat de man in kwestie nogal een kwalijke lichaamsgeur had. Nu ja, niet echt iets onoverkomelijk. Gebeurt wel vaker als ik de spitsuurmtrein moet nemen. Ik dus terug proberen verder te slapen en door mijn mond wat ademen.

Achteruitleunend in mijn wel zeer comfy directiestoel – verhoogde ruggesteun, zwart leer,… denk Mr. Burns’ allures – kreeg ik een spamberichtje voor een lummel (animated gifs zijn zó 1997). Dit meubel belooft u uw zitcomfort danig te verhogen. Bovendien bergt het makkelijk op en zou het om een degelijk fabrikaat gaan. Deutsche gründlichkeit en zo. Het ziet er ongeveer zo uit:

Dankzij het uitgekiende ergonomische design biedt de Lümmel een zeer groot zitcomfort. Het ergonomische aspect van de Lümmel heeft vorm gekregen in een zithoek van 90 graden, hierdoor ontspannen de onderrugspieren zich en ontstaat er direct een relaxed gevoel.

Matthias heeft een nieuwe bureaustoel gekregen. Besteld bij en geleverd door deze mensen. De rugleuning is nogal hoog en breed. Gevolg is dat ik momenteel milde Monty Burns allures heb. U weet wel: aldoor zitten grijnzen en van tijd tot tijd een duister “Excellent” laten vallen. Iets zegt mij dat ik binnenkort ook thuis zo’n bureaustoel ga moeten hebben.