Water

Bon. Gisterenavond grote twijfel. Vincent wilde eerst een ijspiste aanleggen in zijn keuken, maar besloot dat een tropisch zwembad nét iets leuker staat. En dat ging zo.

Je laat de diepvries een ganse week op een kier staan. Condensatie doet de rest. Zo troffen we dus gisterenavond een gigantisch ijsblok aan in zijn keuken. Uitkuisen is de boodschap. Hm. We hadden die avond eigenlijk spaghetti carbonara gepland. Dus koppelden we het aangename aan het nuttige. Spaghetti klaarmaken en de pot heet kookwater vervolgens de ijskast in. Met dank aan Nicodemus voor de tip. Dat leidde dan weer tot het ontstaan van een stroom water die zich kon meten met de Schelde.

Uiteindelijk kregen we het zaakje toch nog droog gelegd. Ik denk dat we mogen concluderen dat 1/ een mens nooit genoeg dweilen in huis kan hebben 2/ je best twee keer controleert of de deur van de diepvries wel goed gesloten is.

Consternatie deze morgen. Een plas vocht had zich ‘mysterieus’ gevormd naast mijn bed. In eerste instantie dacht ik aan de kat en vervolgens aan de halflege flessen water die aan het voeteinde staan. Toen andere huisgenoten klaagden over de druk op de leidingen begon het te dagen: de verwarmingsinstallatie op de zolder was weer eens kaduuk. Water uit een lek heeft een weg gebaand door mijn plafond. Dat wordt dus herschilderen. Gelukkig wilde de loodgieter direct komen om het zaakje te depanneren. En de verzekering wil ook wel tussenkomen voor geleden schade. Verder is alles peachy.