Nog 5 nachten slapen en dan vertrekken Bram en ik naar Porto. Ik trek andermaal
de wandelschoenen aan om de Camino Portuguese af te stappen. 12 dagen, 12
etappes en 260 kilometer liggen tussen ons en Santiago de Compostela. Het is
hopen op goed weer, geriefelijke herbergen en dat we gespaard blijven van
lichamelijke ongemakken.
Hoe begin je eigenlijk aan een Camino?
De Camino is een netwerk van wandelroutes doorheen Europa die allemaal eindigen
in Santiago. Die routes zijn publiek goed. Iedereen kan zijn gebruiken. Lokale
overheden, verenigingen en vrijwilligers onderhouden de paden. Het principe is
eenvoudig. Je kiest een startpunt en van daar wandel je naar Santiago.De Camino
is eeuwenoud, en tot op vandaag zijn er pelgrims die thuis starten en maanden
later arriveren op de Plaza Obraidoro. Tegenwoordig starten de meeste pelgrims
in Frankrijk, Spanje of Portugal. De Franse route - de Camino Francés - is de
meest populaire. Die start in Saint Jean de Port, gelegen in de Franse
Pyreneeën.
Ook vandaag heb je als pelgrim een geloofsbrief bij: de Crédencial, of het
pelgrimspaspoort. Dat document bewijst dat je pelgrim bent, en heb je nodig wil
je kunnen overnachten in de albergues, refuges en hostels op de route. De
crédencial laat je ook op elke stopplaats stempelen. In Santiago kan je in de
Oficina del Peregrino de Compostela verkrijgen op vertoon van je
afgestempelde credéncial.
Natuurlijk moet je wat moeite doen. Zo dien je minstens 100 kilometer te hebben
gewandeld, en hoor je je tocht enigszins “in devotionis affectu, voti vel
pietatis causa” aan te vangen. Ofwel met een attitude dat je minstens aan
zelfreflectie doet tijdens je tocht. Dat is toch wat er in de pre-ambule van je
crédencial staat.
Hoe bereid je jezelf voor op een Camino?
De voorbereiding bestaat uit drie delen: logistiek, fysiek en mentaal. Logistiek
gaat over het plannen van de route, de plaatsen waar je denkt te overnachten,
vluchten en vervoer, waar je gaat eten, je rugzak en wat daar in gaat, je
wandelschoen,… Dat is vooral een kwestie van praktisch aanpakken.
Als je gezond bent, dan zou je de Camino moeten aan kunnen. Er staat in principe
geen leeftijd op wandelen, en de route zelf gaat niet over bijzonder ruw
terrein. Wel wil je op voorhand weten waar je aan toe bent. Het is en blijft nog
steeds een stevige inspanning, dus wil je op voorhand regelmatig wandelen om in
het ritme te komen en te kijken wat je aan kan.
Tenslotte moet je je afvragen waarom je dit wil doen. Onderweg bestaat het leven
uit urenlang wandelen, rusten, eten en slapen. Je moet er bewust voor kiezen om
uit je comfortzone te stappen. Slecht weer, blaren, spierpijn, een volle
herberg,… Heel wat pelgrims komen zichzelf tegen onderweg.
Dat klinkt als een stevige uitdaging.
En dat is het ook. Er wordt gezegd dat ieder zijn eigen Camino wandelt. De
afstand doet er niet zoveel toe. Het gaat er uiteindelijk om wat je voor jezelf
uit de ervaring wil mee nemen.