Voorbereiding

Ik zou morgen richting Saint-Jean-Pied-de-Port sporen, maar ik heb mijn plannen gewijzigd en dit jaar wandel ik geen Camino.

Waarom? Mijn voorbereiding kwam niet bepaald van de grond. Drie weken geleden moest ik vaststellen dat ik niet met hetzelfde enthousiasme naar de trip toeleefde als de voorbije jaren. Ik voelde vooral zelf opgelegde druk, en da’s niet de juiste insteek om bijna 300km doorheen een land te trekken.

Ondertussen geniet ik nu van twee weken rust tijdens deze paasvakantie.

Nog 5 nachten slapen en dan vertrekken Bram en ik naar Porto. Ik trek andermaal de wandelschoenen aan om de Camino Portuguese af te stappen. 12 dagen, 12 etappes en 260 kilometer liggen tussen ons en Santiago de Compostela. Het is hopen op goed weer, geriefelijke herbergen en dat we gespaard blijven van lichamelijke ongemakken.

Hoe begin je eigenlijk aan een Camino?

De Camino is een netwerk van wandelroutes doorheen Europa die allemaal eindigen in Santiago. Die routes zijn publiek goed. Iedereen kan zijn gebruiken. Lokale overheden, verenigingen en vrijwilligers onderhouden de paden. Het principe is eenvoudig. Je kiest een startpunt en van daar wandel je naar Santiago.De Camino is eeuwenoud, en tot op vandaag zijn er pelgrims die thuis starten en maanden later arriveren op de Plaza Obraidoro. Tegenwoordig starten de meeste pelgrims in Frankrijk, Spanje of Portugal. De Franse route - de Camino Francés - is de meest populaire. Die start in Saint Jean de Port, gelegen in de Franse Pyreneeën.

Zaterdag trek ook ik naar BarcampGent 2. De vorige editie in maart heeft me, via Bunker, mijn huidige job opgeleverd en mag dus terecht een succes worden genoemd. Alleen vond ik mijn eigen presentatie toen zelf wat tegen vallen. Gebrek aan een goed onderwerp en voorbereiding eigenlijk.

Voor deze editie liggen de kaarten anders. Deze keer hoop ik een timeslot te vullen met, hoe kan het ook anders, een korte toelichting over Mollom en WordPress.

Okay. Dit weekend was er eentje om tot rust te komen. Ik heb vrij letterlijk niets nuttig gedaan. En proberen ook niet aan het todo-lijstje te denken: werk, mollom, opruimen, e-mail afwerken, foto’s verwerken,… Of toch proberen zoveel mogelijk met mijn fikken ervan af te blijven.

Het resultaat is dat ik in plaats van ongedurig op de F5 knop op facebook, google reader en twitter te rammen, eindelijk eens tijd had om andere – ontspannende – dingen te doen. Zoals zaterdagmiddag alle reisbureau’s in Brugge aflopen. Kameraad Twanne en ik willen eind oktober immers een roadtrip door Canada doen. En dat betekent nu voorbereiden. En ja, reisbrochures bekijken, huurauto’s selecteren, nadenken over wat we willen zien,… is eigenlijk best wel ontspannend.

Ha, ik word vandaag weer een jaartje ouder. ’t Is te zeggen: ik word er een kwart eeuw oud. Tekenen van dementie vertoon ik al langer, maar vandaag duurde het toch dik een halfuur eer ik door kreeg dat het mijn verjaardag was. Op het werk kreeg ik prompt een kaart in de handen geduwd van het Feestcomité. Hoewel de verhuis – het is onze laatste dag in de oude gebouwen – in volle gang is, zijn ze het niet vergeten. Fijn, fijn!