Verf

Dit weekend werd er gekliederd met verf geschilderd. Het plafond kreeg een tweede laag kalkwit en de muren kregen hun eerste laag bone. Zo tegen het einde van dag, bij het afvegen van het zweets onzes aanschijns, vond ik de living dag en nacht veranderd. Met de lichtere kleuren oogt de ruimte een pak ruimer en frisser. Er wacht nog een weekend met een laatste etappe schilderplezier want de muren moeten nog een tweede laagje krijgen. Daarna wordt die langverwachte vloer geplaatst. Die wordt donderdag geleverd.

Het idee is dat het hoofdstuk living tegen mijn verhuis quasi woonklaar hoort te zijn. Ik zeg quasi want ziet u die ramen? Wel, die horen vervangen te worden door dubbele begelazing. Binnen afzienbare termijn that is. Want er zijn plannen om met het ganse gebouw van gevelrenovatie te doen.

Ja, ik amuseer mij dezer dagen!.

We zijn ondertussen al weer een stap verder. Er is besloten welke kleurtjes verf er in de condo komen: kalkwit voor het plafond en “bone” voor de muren. Dus, naar de verfhandel op zaterdagmorgen met een lijstje cijfertjes en terug thuis gekomen met 3.5 en 5  liter verf. Voldoende? Neen. Het plafond zuigt serieus wat verf op.  Halverwege werd duidelijk dat er nog meer witte verf nodig zal zijn. Bovendien moet er nog een tweede laag komen. Dat wordt iets voor komende zaterdag. Met een beetje geluk kan ik zondag een begin maken van de muren.

Volgende week wordt de vloer geleverd. En omstreeks deze tijd over twee weken zou ze moeten geplaatst zijn. Ik ben benieuwd naar het eindresultaat!

Ondertussen nadert eind maart met rasse schreden. Ik heb al wat offertes van vrachtwagenverhuurbedrijven (Prachtig woord! zelf uitgevonden! Ja, ik kan dat!) dus dat wordt ook aanstonds vastgelegd.

En ondertussen woon ik nog gewoon in Antwerpen. Hoewel ik volop aan het voorbereiden ben, begint het besef langzaam door te sijpelen dat een aantal oude gewoontes écht wel een einde kennen. Frietjes op maandag van Frituur Kattekwaad bijvoorbeeld. Of rondsjeezen doorheen ’t Stad op de tram waar je de meest vreemde talen en bonte mensen hoort en ziet. Of met de fiets door Park Spoor Noord rijden op weg naar de klimzaal. Of de maandelijkse twoooze vlak achter de deur.

Ook al zal het deugd doen terug naar plaats van herkomst te trekken, 7 jaar (met onderbreking) in ’t Stad zullen nog zo meteen niet loslaten!

O, we zijn alweer zondag. ’t Mag gisteren een fijne eerste helft van het weekend heten. Vroeg opstaan om klimmateriaal te kopen bij Avventura. Met dank aan kameraad N overigens; door wat namedropping kreeg ik een first rate service. Duizend schoentjes gepast en zo. Volledige uitleg over mijn nieuwe klimgordel. En een een leuke korting gekregen.

Daarna met kameraad T. een regenstop gemaakt langs Bean around the World. Een capuccino besteld. Bij het inchecken of Foursquare ontdekt dat je bij de vijfde check-in korting krijgt op je bestelling. En meteen ook No Frills CPU op mijn Hero geïnstalleerd om het ding te overclocken. Ik heb de indruk dat de extra flops ervoor zorgen dat de interface net iets beter reageert.

’s Middags bij kameraad B. de slaapkamermuren een laag witte verf gegeven. Ik had beloofd om te helpen. Kliederen met verf, dat vind ik al eens leuk om te doen. En de kans is redelijk groot dat ik in de nabije toekomst mij nog serieus met verf ga mogen uitleven. Een goede oefening dus.

We bestelden ’s avonds bij Golden Harvest een Peking Eend menu. ’t Is dat het mij nog altijd doet denken aan een aflevering van In Search of Perfection waarin chef Heston Blumenthal op zoek gaat naar dé methode om de perfecte Peking Eend klaar te maken. Hij gaat zelfs zo ver om met handpompje de eend op te blazen om het vel van het vlees te scheiden. Fantastische televisie is dat. O, en ik had bij de loempia’s een welhaast Proustiaanse ervaring dat ze mij deden terug denken aan de geluiden en smaken van Singapore.