Usability

Kijkt! De jongens en meisjes van Google lanceren hun eigen browser: Google Chrome. Tof! En van alle reacties was deze tweet van Steven Frank eentje die keihard opvalt.

Jezelf een plaatsje te veroveren op de browsermarkt is zo’n beetje hetzelfde als lid worden van een exclusieve golfclub: je moet al verdomd goed zijn én gewicht in de schaal kunnen werpen, wil je iets betekenen. Waarom zou Chrome dan zoveel beter zijn dan de rest? Wel, het uitgangspunt van Google is dat de technologie waarop de concurrentie bouwt stamt uit een tijd dat websites nog websites waren en geen intelligente applicaties. Een tijd waarin je werkelijk nog kon spreken van een webpagina met louter tekst en misschien een foto. Hedendaagse browsers zijn niet gebouwd voor de noden en eisen die moderne webapplicaties zoals Facebook stellen. Daarom besloot Google om van de grond af een browser te bouwen die met specifieke hedendaagse problemen zoals usability/interfacing, stabiliteit, webstandaarden, interoperabiliteit, veiligheid, integratie,… rekening houdt.

Alle details vind je in het uiterst leesbaar en knuffelbare Chrome comic.

Alleen… het blijft nog maar eens een nieuwe browser. En waarom zou de gemiddelde internaut die willen downloaden, installeren en leren gebruiken? Als je de features op de Chrome pagina leest, dan zijn die op het eerste zicht ook niet zo wereldschokkend: tabbed browsen? Importeren van bookmarks? simpler downloads? Ja, die crash control lijkt wel interessant. Enfin, de beste elementen die in de andere browsers zitten. De echte verschillen zitten immers onder de motorkap: een volledig nieuwe javascript engine, een totaal nieuw concept qua procesbeheer, webkit als HTML rendering engine,…

Wat voor de gemiddelde surfer echt van belang is, is dat pagina’s sneller inladen, je computer niet volledig lijkt vast te lopen op flash of java, advertising onderdrukt wordt,… de typische user experience. Google heeft voor de early adaptors alvast een beta versie vrijgegeven om eens mee te spelen.

Ik heb het ding ondertussen even geïnstalleerd op mijn windows toestel en er even mee gespeeld. Wat valt er op?

• De browser start razendsnel op.
• Sites laden zeer snel in. Zelfs resourcemonster Facebook.
• De interfaces is werkelijk minimalistisch gehouden. Alle aandacht gaat naar de viewport.
• De Google zoek zit in de URL locator bar geïntegreerd. Tik je een website of een zoekwoord, dan lanceer je in feite een zoekopdracht via Google.
• Shift – Escape en je ziet het taakbeheer van de browser. In feite is Chrome een beetje Google OS. Wat valt op? Mijn site weegt 6Mb door, Facebook vreet meteen 21Mb aan geheugen en de Flash plugin een goeie 18Mb. Omdat het allemaal gescheiden processen zijn blijft alles lekker snel draaien als aparte mini-applicaties.
• Gears zit ingebakken maar ik moet nog wat uitvogelen hoe dat spul aan de klap te krijgen.
• Meer indrukken bij Michel

In alle eerlijkheid, na tien minuten spelen met Chrome voelt Firefox opeens een stuk primitiever aan. Zeker die aparte Google zoekbar die ik toch wel vrij vaak gebruik.

Oké, genoeg om enthousiast over te zijn dus vanuit technisch oogpunt.

Vanuit een strategisch oogpunt doet Google met deze browser een serieuze gooi naar de desktop. Microsoft mag zich gerust bedreigd voelen want dit heeft alvast een zeer goeie eerste indruk op mij gemaakt. Firefox zou nu 20% van de browsermarkt in handen hebben gekregen in de laatste 4 jaar. Chrome zou het zelfde kunnen doen in 2 jaar volgens de techbobo’s. En daar zal het wel niet bij blijven want de echte toekomst is mobiel. Google werkt ook aan Android: een software stapel met een OS, allerlei API’s en what not om mobiele applicaties te schrijven die makkelijk met elkaar kunnen interageren. Het is één van die technologieën die tegenover het huidige iPhone succesverhaal staat. Een killerbrowser op een killermobiel platform. En bovendien allemaal “open source” of toch op zijn minst op open standaarden gebaseerd.

Ik denk dat we Google best wel in het oog mogen houden in de komende jaren. Zij zijn een positie aan het innemen om een flinke stempel op het web van de toekomst te drukken.

Lad en Bjorn wezen mij er onlangs nog op dat ze wat probleempjes hebben met het nieuwe design: de grijze leegte die in de linkerfalanx van hun gigamonitors verschijnt waardoor ze letterlijk hun bureaustoel naar rechts moeten verschuiven om goed en wel de teksten te kunnen lezen.

Eigenlijk is dit zo’n typisch probleem van schermresoluties en de herschaalbaarheid van websites. Schermafmetingen komen immers in alle soorten en maten en als webontwerper betekent dat veel geknoei om het er overal proper te laten uitzien. Alleen, tot nu toe ging het er om mensen met een lage schermresolutie, zoals 800 x 600, niet uit de boot te laten vallen. Tegenwoordig is het echter zo dat slechts een absolute minderheid nog zo’n lage resolutie hanteert. Dus kan je perfect een website ontwerpen zonder daar nog écht rekening mee te moeten houden. De meeste webbouwers laten hun ontwerpen dan ook terugschalen tot een minimum van 1024 bij 768 pixels.

Helaas heeft de technische vooruitgang weer een nieuw probleem gecreëerd: gigamonitors van 22 inch en meer. Breedbeeld-multimediagevallen die de verbeelding tarten en de gebruiker met grafisch geweld overdonderen. Ideaal voor video en games in resoluties van 1600 pixels en zoveel meer. Maar als je dan full screen een website bekijkt die geprogrammeerd werd met een fixed width van 960 pixels, kom je in de knoei. Dan krijg je zeeën van witruimtes dat het niet meer mooi is. Als webontwerper kan je de breedte van je website wel laten schalen aan de gebruikte resolutie, maar bij een schermbreedte van 1600 pixels worden – bijvoorbeeld – paragrafen tekst uitgerokken tot enkele regels die enorm lang zijn. Onleesbaar en niet echt gebruiksvriendelijk.

Hoe moet je daar nu mee om gaan? In de regel probeer je als webontwikkelaar ervoor te zorgen dat je website in zoveel mogelijk situaties correct wordt weergegeven. Kameraad Toine gaf mij dit weekend interessant argument om dat in dit geval niet te doen. Waarom zou je op je knoert van een megascherm in de eerste plaats je browservenster willen maximaliseren en full screen surfen? Oké, een grote viewport is een voordeel, maar op superresoluties valt dat duidelijk tegen. Anderzijds kan je als webbouwer wel de ruimte gebruiken om die nog verder op te vullen met allerlei inhoud, banners en what-nots. Maar dat gaat dan weer ten koste van overzichtelijkheid. Eigenlijk wordt het nu een discussie van usability en interfaces.

Het clevere aan een venstersysteem is dat je vensters van applicaties op mekaar kan stapelen waarbij het actieve venster waarmee je werkt bovenaan ligt. Bovendien kan je het venster maximaliseren zodat je je volledige bureaublad benut. Da’s zeker interessant wanneer je met lage tot gemiddelde resoluties aan de slag gaat. Via de taakbalk kan je altijd een ander venster naar boven halen. Zo zullen de meeste mensen het actieve venster maximaliseren.

Helaas kent het systeem ook zijn zwaktes: stel dat je aan het chatten bent en tegelijk full screen surft, dan zal je steeds tussen vensters moeten switchen. Of je wordt geconfronteerd met vervelende popups van je messenger als iemand iets tegen je zegt.

Met een knoert van een scherm kan je dat probleem gemakkelijk tackelen. Meer zelfs, je hoeft je vensters niet meer volledig te maximaliseren om aangenaam te kunnen werken of surfen. Het is interessanter om ze gewoon naast elkaar te openen. Bijvoorbeeld je browser en een paar messengervensters. Immers: je bureaublad is immers een zee van ruimte die je nuttiger kan gebruiken dan te verspillen aan witruimtes en marges van websites die niet op jouw schermresolutie zijn berekend.

Ik ben mij er van bewust dat niet iedereen dat doet. Maximaliseren van vensters om documenten, websites, foto’s,… toch goed op een “klein” of “normaal” scherm te tonen is immers niets meer dan een gewoonte. De mogelijkheden die zo’n gigascherm biedt, betekent ook dat je op een andere manier venstersystemen (windows, OSX, XFree,…) zal benaderen. Tenslotte maak ik mij de bedenking dat er qua standaardresoluties en schermgroottes duidelijk een grens is die bepaalt hoe wij beelden percipiëren en benaderen. Nu we die grens meer en meer overschrijden lijkt het me logisch dat ook venstersystemen in de nabije toekomst mee zullen evolueren. De 3D tafel van Microsoft en allerhande andere fancy conceptinterfaces die we het laatst jaar zien verschijnen zijn daar een voorbode van.

Spannende tijden dus!

• PortableApps.com — Portable software for USB drives. Your Digital Life, Anywhereâ„¢ — (tags: portable software)
• StumbleUpon — Discover new sites. — (tags: bookmarks Web)
• CSS Snippets — Opslaan, delen en taggen van je favoriete CSS snippets - (tags: design css)
• Top Ten Mistakes in Web Design — Duidelijk dus. Ik maak zelf nog een aantal van die fouten. Oops! — (tags: webdesign usability)