Toekomst

Maanden tuften we op kruissnelheid doorheen de weken, maar de laatste veertien dagen verliepen in fast foward.  De eerste 24 uur wist ik niet goed wat me overkomen was, maar na mijn blogpost is het allemaal vrij snel gegaan. Er is gesolliciteerd, gecontacteerd en getelefoneerd geweest. Er liggen opties op tafel en er moeten beslissingen worden genomen.

Misschien het moeilijkste is te weten komen wat ik wil doen in de komende jaren. Ik ben gelukkig geen 23 meer. Ik weet ondertussen goed genoeg wat ik kan en niet kan, wat me interesseert en wat ik liever niet doe. En ondertussen verzamel ik puzzelstukjes van een complex verhaal. Meteen springen doe ik niet. Er is nog wat tijd om alles heel even te laten bezinken. (Zelf)kritisch zijn hoort er nu eenmaal bij.

Ik maak me mezelf ook niets wijs: het blijft een stap in het onbekende. Het is makkelijk om vast te klampen aan het verleden en te geloven dat het leven van anderen en mezelf een verhaal is dat zichzelf ontspon. Ik zou ook niet staan waar ik nu sta, met winst én verlies maar vooral een pak ervaring rijker, zonder af en toe eens blind te kiezen.

Al bij al ben ik voorzichtig optimistisch over de toekomst. Ik ben benieuwd waar ze me heen voert.

De laatste weken is het hier wat stiller geweest. Met reden. Het werd zelfs een ongemeen spannende maand april waarin er werd getwijfeld, gepland, onderhandeld, pro’s en con’s afgewogen,… Uiteindelijk heb ik de existentiële knoop doorgehakt: ik verlaat mijn vertrouwde stek in Antwerpen na een kleine 4 jaar voor een nieuwe uitdaging. Ik mag immers vanaf half juni aan de slag bij de lieve mensen van Statik in Leuven. Ik ga er mee helpen websites ontwikkelen, mezelve verdiepen in allerhande CMS’en, PHP code schrijven dat het niet meer schoon is, prullen met interfaces en nog zoveel meer interessante dingen. Kortom, mij volledig smijten in dingen die mij razend interesseren. Ja, ik voel mij dus wat als een kind in een snoepwinkeltje want dit is wat ik zo keihard wil doen: een bijdrage leveren aan een beter web.

Zo. Dat is het Grote Nieuws. Op het werk zijn de nodige mensen reeds ingelicht. Vanaf nu is het lopende dossiers verder opvolgen, losse eindjes dicht knopen en documenteren voor mijn opvolger tot 15 juni.

Een nieuwe toekomst betekent een nieuw leven en een hele reorganisatie. Voorlopig blijf ik nog wat in Antwerpen plakken maar een verhuis naar Leuven is helemaal niet uitgesloten. De ervaring leerde mij ondertussen dat het pendelen hooguit een tijdelijke situatie kan zijn. Overigens was er gisteren nog een vakbondsactie in Luik waardoor ik met moeizame overstappen in Aarschot en Lier na anderhalfuur vanuit Leuven pas terug thuis was. Soit, het zette geen domper op de feestvreugde.

Ik ben keihard benieuwd wat het Leven voor mij in petto zal hebben.