Thriller

Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten toen ik mij gisteren in de rode pluche van de Kinepolis nestelde. Kameraad B. en ik hadden een paar dagen eerder besloten om naar The Kingdom te gaan. Zou het een film met inhoud worden of een prent die alle clichés nog maar eens bevestigt?

Eerst het verhaal. In het koninkrijk Saoedi-Arabië wordt er in een compound waar Amerikaanse arbeiders wonen en werken voor een grote oliemaatschappij, een gruwelijke aanslag gepleegd door moslimextremisten. Een forensisch team van de FBI zakt naar Ryad af om daar het onderzoek te trekken en de moordenaars te vatten.

De spanning tussen West en Oost vormt de rode draad door de film. De starre tradities en terughoudendheid van de Saoedi’s hinderen het onderzoek van de FBI agenten, maar gaandeweg groeit er een verstandhouding tussen de twee. Ondertussen proberen ze samen een einde te maken aan het extremistische geweld.

Ik vond het best wel een goeie film zonder potten te breken. Het bleek een verdienstelijke thriller waarin wordt getoond dat de moslimwereld complexer is dan de gemiddelde westerling zou denken. Alleen jammer van het einde dat uitdraaide op een clichématige confrontatie tussen the good guys en the bad guys.

Verder hield het verhaal voldoende steek. Een pluim verdienen de acteurs voor de Saoedische personages want die leverden een uitmuntende prestatie. We herkennen trouwens Ali Suliman in de rol van Haytham. Hij speelde twee jaar geleden nog fantastisch in Paradise Now. De Amerikaanse acteurs hadden zelfs wat moeite om hun Arabische collega’s bij te benen.

O ja, let ook even op de uitmuntende infographic introductie waarin op vijf minuten tijd de laatste 100 jaar Arabische actualiteit wordt geschetst op een bevattelijke manier.

Gisteren had ik opeens goesting om naar de cinema te gaan. In een moment van impuls wilde ik The Bourne Ultimatum zien. Ik had de eerste twee films zo’n beetje op DVD gezien en ik vond ze best wel oké. Goed, dan maar richting Kinepolis.

The Bourne Ultimatum is het derde deel naar de boeken van Robert Ludlum. Jason Bourne is een killer met geheugenverlies. Stukje bij beetje valt de puzzel bijeen als blijkt dat hij in opdracht van de CIA handelde. Terwijl diezelfde CIA achter hem aan zit trekt hij erop uit om wraak te nemen op de verantwoordelijken die hem na een stevige brainwash hebben ingezet in allerlei clandestiene operaties. Tot zover het verhaal.

Dit laatste deel gaat verder op het elan van de vorige twee films: stevige actie, veel vuurwerk en achtervolgingscènes. Jammer genoeg valt deze prent wel wat tegen. Veel verder dan die actie komt het niet. Bovendien is de ganse film nog een stuk chaotischer dan de vorige twee delen. Veel door elkaar geloop doorheen half Europa en een stukje Afrika. Het verhaal is flinterdun te noemen en de plotwendingen zitten zo slecht in elkaar dat je maar moeilijk kan volgen laat staan dat ze ook maar enigszins geloofwaardig overkomen. De CIA als slechteriken van dienst komen niet veel verder dan veel ruziën, consequent verkeerde beslissingen nemen en getting their asses kicked door Bourne. In zo’n thriller speelt technologie bovenden een belangrijke rol: telefoontaps, hacks, sattelieten, camera’s overnemen. De CIA doet het blijkbaar allemaal met het grootste gemak van de wereld. Qua acteerprestaties vond ik het nu ook geen hoogvlieger: Matt Damon heeft al beter neergezet.

Nu ja, voor een geloofwaardig verhaal moet je niet gaan kijken. Het is eerder een stevige rollercoastertrip voor mensen die van actie houden. Wel je verstand op nul zetten is de boodschap. Overal vond ik dit eigenlijk de minste goeie van de drie films. Een beetje jammer.