Terras

We wonen nu bijna een maand in ons nieuwe huis. Bevalt het? Zeker dat het bevalt!

Plus:

• We wonen dicht bij het station. Met de fiets sta ik er op geen tijd, maar met dit weer is het zalig wandelen onder de bomen op de Brugse Vesten. En de bus stopt hier praktisch aan de voordeur.
• Ons terras. Een kleine maar zeer fijne en gezellige koer. En nu we niet meer van door een waskot moeten om buiten te kunnen, nodigt het gewoon uit om elke avond buiten te eten.
• Een vaatwasmachine en warm water in de keuken. Pakweg de laatste 10 plus jaar deed ik de vaat met de hand. Elke avond. Je mag stellen dat ik goed gerodeerd ben. Maar in het laatste jaar in Oostkamp was de keuken zo uitgeleefd dat ook het warme water haperde. Je vaat ’s avonds op tien minuten in een machine dumpen en warm water van de boiler onder de pompsteen? Da’s een luxe waar ik elke dag gelukkig van kan worden.
• Een gezellige living met veel daglicht. Want dat was er totaal niet in op ons vorige adres.
• Een garage in huis. Want de straat oversteken naar de garagebox in putje winter om kerstspullen te halen, of om je fiets te nemen, da’s allesbehalve praktisch.
• Deftig sanitair met twee wc’s. Want eerlijk? Een toilet was eigenlijk te weinig.

Delta:

• De oven. Ai, ai, ai. Jammer genoeg heeft de thermostaat het begeven. En herstellen is niet meteen een optie. We kunnen ze wel gebruiken, maar op termijn vraagt dat een oplossing.
• De silicone dichtingen in de badkamer. Miserie! We hebben een aantal keer serieuze lekkage gehad in de garage. Gelukkig zit er daar geen plafond waardoor we direct merkten dat we een probleem hadden. Bovendien kussen we onze pollekes dat het niet lekte in onze vers geschilderde gang en living. We hebben wat gebibberd, maar het lijkt er op dat het aan slecht afgekitte badranden lag. Vanmorgen hebben we nog een laatste ingreep gedaan. Hopelijk lost dat ons probleem op.
• Tik… tik… tik… Enkele weken lang tikte het in de afvoer van de dampkap. Om gek van te worden. Vorig weekend besloot ik op het dak te klimmen. Bleek dat een loshangende klep in de plastic afdichting aan de gevel de dader was.
• De kookplaat. Kan de kat die niet aanzetten wanneer ze er over loopt? We waren onszelf de vraag nog maar luidop aan het stellen toen die met een luide “PIEP” werd beantwoord. Ja, dus. We moeten dus een afdekplaat aanschaffen.

Missen we Oostkamp? Eigenlijk feitelijk niet, neen. Het is natuurlijk wat wennen, zo’n nieuw huis. We zijn bovenal zeer content dat we hier mogen wonen.

Het valt eraan te merken dat het wat beter weer is. Mijn vader heeft een dag verlof en er wordt duchtig schoongemaakt: terras ontmossen, tuinmeubels afspoelen,… En als ik zo rondkijk, dan kan mijn stek hier in Brugge ook best wel eens met een beurt met de grove borstel verdragen.

En hoe zit het met uw lenteschoonmaakplannen?

Gisteren voor het eerst echt een ganse avond op terras gezet. In goed gezelschap nog wel want ik had mijn karretje aangepikt bij collega Guy, Katrien en vrienden Stijn en Sven. Een zeer aangename kennismaking overigens.

Eerste stop was de Kapitein Zeppos. Ook niet vaak dat ik daar beland. Ik passeer er wanneer ik van/naar het werk kom/ga. Tegenwoordig zit hun terras zowat stampvol. Het is ook zo’n meetingplek voor de ganse buurt. Wil je mensen ontmoeten? Dan spreek je af aan het Mechels plein in de Kapitein Zeppos. Gelukkig viel het gisterenavond nog best mee. De spaghetti bolognaise is er niet meteen speciaal, maar wel lekker.

Daarna ging het richting dakterras van Stijn en Sven. Hun woonst is een onwaarschijnlijk koetshuis in hartje Antwerpen. Mooi ingericht en met allerlei trapjes, kamertjes, nissen en zelfs een torentje met toegang tot het terras! Heel stijlvol en lekker apart. Ik zou er ook wel willen wonen.

Zo. Bij deze heb ik mijn belofte gehouden om iets te schrijven.

O ja, Meeting of Minds ging door in het Elzenveld. Niet dat ik er aanwezig was (werk!), maar ik ben toch nog Pietel tegen het lijf gelopen die een snelle pitstop ging maken. Nu maar wachten op verslagen en gallerijen vol foto’s van bloggers en artsy farty techy peeple die socializen.

Oehoe! Fantastisch [tag]zomerweer[/tag] buiten! Daarvan moéten we te toch even geprofiteerd hebben. Gisterenavond dan maar met kameraad Vincent het eerste terrasje van het seizoen gedaan. We hebben hier gegeten en aan het [tag]Museum[/tag] nog iets gedronken. Véél volk op straat heb ik willen merken. Iedereen wil er blijkbaar van profiteren. En waarom ook niet?

We zijn ook even tot het nieuw [tag]gerechtsgebouw[/tag] gelopen. Bovenaan de trappen is het uitzicht werkelijk fe-no-me-naal! Opeens lijkt de Boerentoren toch wel héél ver weg. Nochtans passeer ik er elke dag tot tweemaal toe. Ik denk dat ik elke week toch heel wat kilometers in de benen krijg met mijn wandeling van/naar het werk.