Telefoon

_“Ah, neen meneer, da’s geen probleem! Die kabel ligt er écht wel! Ik zie dat hier in het systeem.” _Dat was een kleine twee maanden geleden de conclusie toen ik met de helpdesk belde. Telenet en Proximus, dat zijn twee verschillende draden die van de straat in uw woonst binnen lopen. Ondanks de waarschuwing van de vorige bewoners die Telenet klant zijn, geloofde ik de Proximus medewerkster op haar woord. The system said so.

Schets onze verbazing (en ons ongenoegen) toen vorige week de Proximus techniekers vaststelden dat er wel degelijk géén telefoonkabel in onze garage aanwezig was.

“Er zal een andere ploeg moeten komen. Die gaat een putje in de straat moeten graven en een gaatje door uw gevel moeten boren. Dat kan over 10 dagen. Leggen we hier en nu die afspraak al vast?”

We begrijpen dat Proximus en Telenet het hard spelen. Concurrentie en al. Maar zo voortvarend zijn we zelf nu ook weer niet. Of toch? Na wat heen en weer discussie keken we in agenda. De vroegste datum om een ploeg te laten komen bleek geen 10 dagen maar 16 dagen in de toekomst. Afijn, dan toch maar voorlopig vastleggen.

Zodra de technici waren vertrokken, trokken we naar de Telenet website. Even op de vingers tellen en bleek dat we zo maar eventjes 30 EUR in de maand konden besparen! Zonder putjes te laten graven! Uiteraard stonden we een uurtje later  in de Telenet winkel en werden we op een wip en ene zucht Wigo met het hele gezin. De technicus zou een paar dagen later passeren. Hoezee!

Dring. Telefoon! Nauwelijks een kwartier na het tekenen van het contract. Proximus terug aan de lijn.

“Meneer. Er was een ploeg van ons bij u vanmorgen? En die aansluiting is niet gelukt? En er is een afspraak gemaakt voor 18 juli? Wel, we kunnen dat een stuk vervroegen! Past 9 juli voor u om een putje te komen graven?”

Nope. Het spijt me zeer. U bent nét te laat. Had u ons een half uur eerder gebeld, dan hadden we ons misschien nog bedacht. Zeer misschien. En dan nog. U mag alle afspraken afzeggen. Dank u voor uw dienstverlening.

We zijn nu enkele dagen verder en de overschakeling loopt  (tot nog toe, vingers gekruist) verbazend vlot. Aansluiting en activatie werden op een uurtje geklaard. Op de overzet van onze mobiele nummers is het even wachten. De sim kaartjes liggen hier alvast klaar. Niet moeilijk dus dat het spel op het scherp van de snee wordt gespeeld.

Mijn oud Sony Erricson mobieltje, ik heb hem nooit gemogen. Ik had hem als goedkope vervanging van mijn trouwe Nokia 3310 gekocht. ’t Was een promoactie van Mobistar dus veel meer dan 40 euro heb ik er niet aan moeten geven. Maar de iets te kleine toetsen, het totaal niet ergonomische design, de crappy software die enorm tegenwerkt en weinig intuïtief is,… allemaal dingen waar ik maar moeilijk mee kan leven. Tijdelijk zou het wel moeten want toen ik hem kocht was ik juist verhuisd en had kosten gedaan.

Nu, dik een jaar-en-een-half begin ik zo rond te neuzen in allerlei reviews naar modellen die mij enigszins kunnen aanstaan. Wat moet het ding allemaal kunnen?

• Uiteraard telefoneren en SMS’en.
• Een treffelijke muziekspeler want ik wil geen tweede apparaat meezeulen.
• Handig (en aantrekkelijk) design met grote knoppen voor mijn grote pollen.
• Connecteerbaar met Linux (ubuntu!). Ik wil nauwelijks afhangen van propriëtaire software om zakes op het ding te keilen.
• Mogelijkheid om een klassieke 3,5 mm audio jack aan te sluiten. Ik wil zelf mijn oortjes kunnen kiezen en niet vasthangen aan crappy meegeleverde oortjes met een speciale aansluiting.
• Bluetooth mogelijkheden die mij toelaten agenda’s (Google calendar en al?) te synchroniseren.
• Beperkte internetmogelijkheden (gsm over modem over laptop)
• …

Oké, nogal wat eisen dus. Ik begin momenteel nogal in de richting van de Nokia 5300 te kijken. Die lag mij vanmiddag goed in de hand in de PhoneHouse. Bovendien is zijn de reviews overwegend positief. Ik moet zeggen: de standaardfuncties die tegenwoordig op zo’n gsm zitten, zijn op zich niet zo speciaal. Tenzij je komt van een el cheapo model. Deze Nokia is vooral gericht op muziek, een sterke troef om mij te winnen. Bovendien vind ik het design (jaja, smaken en kleuren) aantrekkelijk. Het hoeft niet altijd een koel-zakelijk-technisch design te zijn.

Een ander model dat mij aanstaat is de Motorola L7. Een goedkoper model. Kameraad Toine heeft er eentje en tijdens Fosdem heb ik er in de auto wat mee zitten spelen. Het eerste wat hij gedaan heeft is de firmware vervangen met een open source alternatief. Wat natuurlijk een plus is omdat dit toch wel nieuwe features brengt. Wat dacht je van een iTunes/iPod look-a-like interface? Nadeel is dat de kwaliteit van het geluid, het LCD scherm en de data storage capaciteit nu ook niet om naar huis te schrijven zijn.

Tenslotte is er nog de Sony Ericcson w800i. Dit model is de evenknie van de Nokia 5300. Qua prijs is ie al snel 50 euro duurder (en dus ruim boven budget) hoewel er op het eerste zicht niet zo heel veel verschil is in functionaliteit. Ik ving overigens toevallig een gesprek op van de PhoneHouse verkoper met een klant. De verkoper zweert blijkbaar bij SE maar onze ervaring is toch niet zo positief. Mijn mobieltje heeft nogal wat rare kuren en dat van mijn schat moest regelmatig binnen voor allerlei problemen (uitvallen,…). Wat de zaak alleen maar verdachter maakt.

Afijn, knopen moeten nog worden door gehakt. Maar als iemand tips heeft: laat maar komen!

Huzzah! Goed nieuws, Google Talk heeft de knop omgedraaid. Nu kunnen Google Talk gebruikers ook chatten met gebruikers op andere servers zoals daar zijn: Tipic en Belnet.

Joris wijst mij er ook op dat Google zijn audio extensies op het XMPP protocol dat Google Talk implementeert, heeft bekend gemaakt. Daarmee kan je via Google Talk ook telefoneren over het internet. Dat noemen ze VOIP en het is de Grote Schrik voor vele telecombedrijven. Toch zeker in de States. Je betaalt immers niet per minuut dat je belt, neen, VOIP (bijvoorbeeld via Skype) kost je énkel en alleen je maandelijkse flat fee internetabonnement.

Cringely zal wel gelijk krijgen wanneer hij voorspelt dat internettelfonie zal boomen in 2006.