Promotie

Dit is het eerste werk dat ik gekocht en volledig gelezen heb op een e-reader. De promo van Amazon stak er voor iets tussen. En ik was ook wel benieuwd naar what the fuzz is all about zonder daarvoor de film te gezien te hebben.

Dit is een verhaal over jonge kankerpatientjes. Nu gaat het niet zozeer over hun ziek zijn, maar wel over het tienerleven met alle hoogte- en laagtepunten die er bij komen. Waar Green in slaagde is om  hoe elk van de personages met ziek zijn omgaat, te vervatten in frisse humor zonder te vervallen in sarcasme of cynisme.

Verder ga ik er geen doekjes om winden. De premise is flinterdun: Centraal staat Hazel Grace die vecht tegen longkanker. Tegen haar zin gaat ze naar een zelfhulp groep met lotgenoten. Daar ontmoet ze Augustus voor wie ze een crush zonder gelijke krijgt. De rest is pathetiek van de hoogste plank.

Dit boek kan ik nog het beste vergelijken met een soort eigentijdse Romeo en Julia, dus ik wist ook wel waar ik aan begon. Was het niet voor de vlotte schrijfstijl, dat er een aardig tempo in zit en enkele spanningsbogen die goed onderhouden worden, ik had het na een paar hoofdstukken waarschijnlijk voor bekeken behouden. Uiteindelijk kan ik The Fault in our Stars vooral aanraden als je van het genre houdt. Ondanks de luchtige stijl haal je pas echt het meeste uit het verhaal als je je open stelt voor de personages. En dat kan wel eens betekenen dat je je doos Kleenex dicht bij je in de buurt wil hebben. In het andere geval bekwaam je je vooral in het rollen van de ogen.

Ja hoor! Wij leven ook nog altijd. De afgelopen maanden hebben we het een beetje moeilijk gehad, maar vanavond konden we eindelijk nog eens de koppen bij elkaar steken. Om even te tonen hoe het eraan toe gaat bij zo’n meeting heb ik mijn D50 meegenomen. Met dank aan Outro Spective voor het voorzien van spijs en drank!

Matthias heeft een nieuwe gsm nodig. Mijn oude Nokia 3310 is dringend aan vervanging toe. Ik heb mijn oog laten vallen op een promotieken bij Mobistar: een Sony Ericsson j200i voor 69 euro. Doe er dan nog eens 20 euro af wanneer ik mijn oude gsm inlever. Waarom zo’n goedkoop model? Heeft Matthias niet graag een gadget met alle toeters en bellen? Hij is toch zo’n technofiel? Ja en neen. Aan de ene kant is mijn oude gsm gestorven op een wat moeilijk moment, aan de andere kant zal ik al blij zijn als ik terug beter bereikbaar ben (wat nog altijd zéér relatief is). Ingebouwde fotocamera’s, MP3 opnemers, e-mail, koffiezetapparaten en persoonlijke assistent ga ik nauwelijks gebruiken. Als er iets mij geleerd heeft dan is dat dat ik mijn gsm hoofdzakelijk gebruik om te bellen en te sms-en. Laat staan dat ik zelfs regelmatig spelletjes speel! Kortom, 50 euro voor een basismodel waarmee ik uit de brand ben is géén slechte deal.

Maarrrr… Het is natuurlijk een promo-actie. De twee mobistarcenters in Oostende hadden er al geen op stock. Wat natuurlijk te verwachten viel. Ik durf te wedden dat het in Brugge of elders krek hetzelfde zal zijn. Het standaard antwoord dat je dan doorgaans krijgt is “Ze komen volgende week opnieuw binnen”. Wat natuurlijk zeer goed mogelijk is. Vervolgens maken de promoboys en -girls natuurlijk van de gelegenheid gebruik om te vragen of je niet in een ander productje geïnteresseerd bent. Ik had er absoluut geen probleem mee om keihard “neen” te zeggen. Anderen zullen er al sneller in trappen. Dus ergens vraag ik mij af of dat niet een oneerlijke verkoopspraktijk is. Klanten massaal met een lokkertje binnenhalen en ze dan andere dingen aansmeren. Ik dacht dat de Carrefour daar een tijd geleden voor op de vingers is getikt geweest. Hm… Zou ik mijn connecties eens daarover durven aanspreken?