Klimaatopwarming? Lijkt me dat we daar dezer tijden niet zo echt veel van mogen
merken. We zijn half februari en meneertje weer heeft nog niet bepaald zin
om zich te beginnen gedragen. Afin, eens stevig winteren mag wel
eens. Vergeten we niet dat we de voorbije jaren niet echt veel seizoenen
hebben gekend. Ja, de bomen verloren hun bladeren, maar dat zal wel meer
gewoonte geweest zijn dan iets anders.
Sneeuw dus. Veel sneeuw. Een mens is het niet meer gewend. Ja, vroeger toen wij
klein waren. Ik herinner me dat we zelfs nog in de krokusvakantie sneeuwforten
en sneeuwballengevechten hielden in de krokusvakantie. Dik plezier! En, ach ja,
het viel niet mee om met de auto tot aan het werk te geraken, maar dat leek toen
zo geen probleem.
Vandaag het anders.
Oei. Het sneeuwt! Een paar centimeter valt er. En er staat 1000 kilometer file
en het treinmateriaal legt het loodje. De media gaan op hun achterste poten
staan want er moeten en zullen verantwoordelijken worden gevonden. Weermannen,
ministers, strooidiensten,… We moeten toch iemand van kwade wil zijn
geweest opdat we niet op tijd op het werk geraakten?
Wel, op zo’n moment haal ik mijn schouders eens op, zet de TV af en denk
ik terug aan vroeger. Lieve mensen, het spijt me zeer: we mogen dan wel ons
kikkerland vol beton gegoten hebben, de waanzin van de dag moet nog altijd
plooien voor de wetten van de natuur. En dus spreekt
Bart meer dan wijze woorden.
Kijkt, als het sneeuwt: zet u dan met een kopje koffie en uw laptop voor een
groot raam, zie af en toe eens buiten en denk terug aan uw kindertijd toen
sneeuw voornamelijk sneeuwmannen en andere sneeuwdingen betekenden!