Parfum

Ik heb het weer vlaggen: verkouden! Voorlopig is het enkel maar een stevig verstopte, overgeïrriteerde neus. Maar op zich ben ik die – de verkoudheid, niet de neus – al liever kwijt dan rijk. Vanmorgen in de trein bijvoorbeeld: met opgezwollen, uitgedroogde slijmvliezen probeerde ik nog een hazenslaapje te doen. Kwam er tegenover mij een dame zitten met een uitgesproken parfum. Ik zweer het u: ik wist niet waar kruipen van de miserie.

Ik ben met Vincent vanavond naar Perfume wezen kijken. De gelijknamige roman van Süsskind heb ik – jammer genoeg – nooit gelezen, maar ik vond het daarom niet minder interessant om eens naar de film te kijken.

Voor de niet ingewijden: Perfume gaat over een man die in het Frankrijk van de 18de eeuw leeft. Hij werd geboren met een fenomenale reukzin maar zonder eigen lichaamsgeur. Het verhaal vertelt hoe hij als parfumier probeert het ultieme parfum te creëren. Zijn zoektocht naar dat parfum gaat hand in hand met dat naar zijn eigen identiteit en daar heeft hij heel wat voor over.