Opinie

’t Is weer van dattum: veel blabla voor wat gebakken lucht. Voelen we ons geschoffeerd? Absoluut. Maar dat ze in het buitenland al langer een apart beeld van ons hebben: da’s geen geheim. Waren we sinds 1996 een land van kinderverkrachters, dan zijn we dus nu een veilige haven voor jihadi’s en extremisten van gelijk welke slag.

Dat Paul Belien een stokebrand is, is ook al langer dan vandaag geweten. De man heeft anders toch maar mooi weer de stok in het hoenderhok gegooid: een artikel in De Standaard van vandaag en een zoveelste internetrel bij lvb tussen links en rechts. Voor minder zou je je pantoffel naar je monitor gooien.

En toch ben ik niet geneigd om mij in de discussie te gooien want uiteindelijk preken we vooral voor eigen kerk. Opiniemakers zoals Bret Stephens overtuig je daar niet écht mee. En ondertussen zijn de stereotype beelden over ons land voor de modale lezer van The Wall Street Journal en The Washington Post Times nog maar eens bevestigd. Mij lijkt het interessanter om repliek te geven in de kranten in kwestie. De modaliteiten om zoiets te doen zijn er eenmaal. Enfin ja, of ’t zou iemand moeten zijn de nodige morele autoriteit die kracht van antwoord kan bieden…

… en ja hoor: vandaag staan wij in de gazet! Er is dus wel een fascinatie vanuit mainstream media voor bloggen. Het is immers niet de eerste keer dat zo’n blogdinner coverage krijgt. Enfin, er is daar al één en ander over gezegd. Persoonlijk vind ik het allemaal geen slechte zaak. Beiden vullen elkaar mooi aan. Het grootste onderscheid tussen mainstream media en blogs ligt volgens mij in de mate waarin opinies naar voren kunnen worden geschoven en niet zozeer in het publiek dat ze bereiken. Er is immers maar zoveel ruimte in een krant of tijd gedurende een TV of radiouitzending om een beperkt aantal mensen aan het woord te laten. Het gevolg is dat de selectie van opinies bij de redactie ligt. In de blogosfeer ligt dat omgekeerd: de middelen zijn beschikbaar om binnen de vijf minuten zelf te publiceren en de wereld te bereiken. Het is echter aan de lezer om een selectie te maken. Ik ben van mening dat daar ook het succes van RSS ligt: het is immers een fantastisch middel om het kaf van het koren te scheiden. Als lezer kan je zelf de informatie- en opiniestroom te gaan filteren.

Ergens vind ik dit artikel van LVB dan ook zo relevant. In plaats van dag in, dag uit te moeten vechten voor een podiumplaats in de mainstream media is het interessanter om met een blog te beginnen. Niet alleen als CEO, maar ook als politicus of weet-ik-veel. De voordelen zijn immers legio: Interactieve, directe communicatie. Je kan snel en doeltreffend een groot publiek bereiken als je het handig aanpakt. Maar er zijn ook nadelen: mensen haken ook zó weer af als het hen niet aanstaat. Niemand zegt zijn abbonement op, pakweg, de kabel af omdat politici in het VTM journaal nog maar eens van boude uitspraken doen. In de virtuele wereld is dat zo simpel als een RSS feed uit je Bloglines te schoppen. Nu ja, tenslotte ontgroeit bloggen nu nog maar de kinderschoenen hier in Vlaanderen.

Enfin, genoeg geluld, dat de spaghetti vanavond mag smaken!