Ontspanning

Okay. Dit weekend was er eentje om tot rust te komen. Ik heb vrij letterlijk niets nuttig gedaan. En proberen ook niet aan het todo-lijstje te denken: werk, mollom, opruimen, e-mail afwerken, foto’s verwerken,… Of toch proberen zoveel mogelijk met mijn fikken ervan af te blijven.

Het resultaat is dat ik in plaats van ongedurig op de F5 knop op facebook, google reader en twitter te rammen, eindelijk eens tijd had om andere – ontspannende – dingen te doen. Zoals zaterdagmiddag alle reisbureau’s in Brugge aflopen. Kameraad Twanne en ik willen eind oktober immers een roadtrip door Canada doen. En dat betekent nu voorbereiden. En ja, reisbrochures bekijken, huurauto’s selecteren, nadenken over wat we willen zien,… is eigenlijk best wel ontspannend.

Natuurlijk heb ik ook andere dingen gedaan. Genoten van een stevige Guinness, gebowled, onnozele maar toch ook wel heel erg leuke scoutsspelletjes doen, eindeloos Team Fortress 2 spelen met broer E. en kameraad Alex, lezen, muziekjes luisteren, bedenken dat Janis Joplin onontbeerlijk is voor je collectie, paar episodes van Firefly bekijken, wat lummelen, spelen met de katten,…

En hoe ik mij nu voel? Al een stuk beter! Laten we het wel nog wat rustig aan doen de komende weken om tegen 16 juni helemaal klaar te zijn.

Herfstvakantie en de trein zijn een zalige combinatie. De helft minder volk, geen opeengepakte treinen met luidruchtige reizigers of zelfs mensen die flauw vallen (zoals collega Tom C. onlangs nog getuigde), geen stress,… En het winteruur heeft als voordeel dat het vandaag weer vroeger klaar is.

Het eerste deel van de reis heb ik lekker relaxed liggen soezen en genieten van de kalmte. Net zoals zoveel anderen overigens. Het tweede deel van mijn reis heb ik zitten lezen in mijn nieuwe aanwinst:

M. REYNEBEAU, Het nut van het verleden, Lannoo Uitgeverij, p. 304.

Beestig boek overigens.

Het was uiteindelijk één van die zeldzame keren dat ik volledig ontspannen in Antwerpen Centraal arriveerde. Heerlijk! Moest de NMBS het geld van de duurder wordende tickets eindelijk eens investeren in zijn reizigers en capaciteit in plaats van schaamteloze propaganda om nog meer werkvee te lokken en kafkaiaanse bureaucratie, het zou al héél wat schelen!

Deze spektakelfilm vond ik wel te pruimen. Een uitgebouwde verhaallijn moet je niet verwachten, dit is louter ontspanning. De mix van veel visuele effecten en een aantal schrikmomenten maken het een eerder klassieke roetsjbaanervaring. Ook de acteerprestaties vond ik eerder matig te noemen. Als je zonder hooggespannen verwachtingen de zaal in duikt, dan kan deze moderne versie je best wel bevallen.