Ochtend

Toen ik vanmorgen de deur opentrok, rook ik in de verrassend frisse ochtendlucht de eerste kachels en CV’s.

En toen ik op de trein wakker schoot reikte de zon net boven de horizon uit. De eerste stralen die dwars door de mist prikten tegen de azuurblauwe ochtendhemel. De vage schaduwen van koeien in een wei in de verte en een troep ganzen die wat samenschoolde naast het talud van een landweg.

Het werd een verbazend frisse dag waarbij ik merkte dat sommigen al wat dieper de warmte van hun jaskraag opzochten terwijl anderen nog in t-shirt rondlummelden. Indian summer? Het lijkt alsof we daar even niet meer aan meedoen.

Ja, die eerste dag dat ik zelf opeens wakker schiet uit de lethargie van de zomer en besef: hé, we staan aan het begin van een volledig nieuw seizoen! Want ondanks de melancholie die de herst uitstraalt is dit eigenlijk een heerlijk seizoen. Want na de turbulente lente en de lome (of natte!) zomer is dit op mooie dagen hét seizoen waarin de natuur, en ikzelf nog het meest, tot rust lijkt te komen.

… of hoe het terug-naar-school gevoel gisteren en vanmorgen even de kop op stak. Alternatieve titel voor mijn eerste werkdag bij Statik. En het werd een zeer gevulde dag.

6u02: op dit ontiegelijke uur in Brugge wakker worden. Het ochtendzon heeft goud in de mond of zoiets.

6u58: de trein op richting Leuven. Het plan is om daar over te stappen op de trein richting Heverlee en om 8u37 te beginnen.

7u28: onze lieve vrienden van de NMBS konden het niet laten. De trein valt defect in Gent en rijdt niet verder. In de absolute chaos besluit ik de trein van 7u39 richting Schaarbeek te nemen.

8u15: ik arriveer in Brussel-Centraal en stap snel over op de trein naar Leuven over Brussels Airport

8u39: blitzbezoekje aan de luchthaven van Zaventem

9u05: eindelijk gearriveerd in Leuven

9u20: ik arriveer in Heverlee.

De dag begint met een uitgebreide rondleiding terwijl de nieuwe collega’s één voor één binnen druppelen. We zijn met 5 man vandaag. Ik krijg mijn werkplek toegewezen. Een verse, nagelnieuwe iMac staat op mij te wachten. Dit wordt mijn werkpaard. De rest van de dag bestaat erin om er mijn werkomgeving op te zetten. e-mail, browsers, textmate, subversion repository, public keys,… In de namiddag begon ik mijn ontdekkingstocht doorheen de code van de vele projecten. Spannend en heel erg leuk!

Met het mooie weer besloten we dan maar buiten te zitten met onze broodjes. Op het pleintje had er een oudere dame geprobeerd om met haar auto italian job gewijs van een paar trappen te rijden. Slecht plan want de auto bleef steken met het chassis op de trap. De politie en een takelwagen kwamen eraan te pas. Ergens was er het plan om met zijn allen de handen onder de auto te steken en hem terug op het pleintje te duwen, maar de stem van de rede en het besef dat we misschien meer kwaad dan goed zouden doen, hield ons wat tegen.

Tegen een uur of 6 besloot ik de trein naar Antwerpen te nemen. Ik arriveerde mooe maar tevreden mooi om 19u in het Centraal. Ideaal. Nu heb ik nog wat tijd om TV te kijken en dan op tijd in bed om morgen vroeg de dag aan te vatten.

O ja, voor alle nieuwsgierigen: dit is mijn nieuwe werkplek…

Een mistige maandagmorgen in oktober. Dit is zo’n een tijd van het jaar die ik graag heb. Zeker als het weer wat rustiger is en de natuur zich in de late herfstzon voorbereid op de winter. Of wat daar voor moge doorgaan tegenwoordig.

Ikzelf vind het heerlijk om ’s ochtends door de mist of in de vroege ochtendzon op weg te zijn naar het werk. De wereld komt traag op gang en de spits of het drukke verkeer in de stad lijken in de mist opeens ver weg.

Vanmorgen was het zalig wakker worden en verder doezelen in de trein en te genieten van een in nevel gehuld voorbijdenderend Vlaanderen met de Dandy Warhols in mijn oren. Ik had zelfs de indruk dat het een stuk minder druk was dan de voorbije weken.

Jaja, het ochtendgloren in oktober…