Mailbox

Nog even en ik het laat het leven dat mij na 3,5 jaar zo vertrouwd is geworden, achter mij. Nog 7 werkdagen om precies te zijn. En dan is er de sprong in nieuwe professionele wateren. En natuurlijk de pendel tussen Antwerpen en Leuven om te beginnen. Over verhuizen ben ik nog aan het contempleren.

Ik heb eigenlijk zo nog niet meteen het gevoel dat ik over twee weken niet meer op mijn oude stek zal zijn. Om de continuïteit te bewaren, zoals dat heet, ben ik nu volop bezig om allerlei dingen af te werken en te documenteren. Werk genoeg eigenlijk. Ik ben de laatste dagen dan ook vooral met Excel aan het fiddelen. Sjablonen invullen waarmee automatisch mappenstructuren worden gegenereerd en waarop rechten automatisch worden geplaatst. Redelijk uitdagende oefening moet ik zeggen.

Aan de andere kant probeer ik mijn mailbox wel leeg te klasseren. En volgende week komt mijn bureau aan de beurt. Ik denk dat het een bizarre laatste werkweek zal worden. Al was het maar omdat ik alle geconditioneerde, wekelijkse handelingen voor de laatste keer zal uitvoeren. Ik probeer me alvast voor te bereiden op het feit dat ik ’s morgens heel wat vroeger uit bed zal moeten om de trein te halen…

Op sommige dagen heb ik zo een voorgevoel heb dat er rampen zitten aan te komen. Alleen weet ik niet uit welke hoek. Het gevaar kan van overal komen. Bijvoorbeeld het mailtje waarin mij vanmorgen werd meegedeeld dat er voor de staking vrijdag doodleuk een dag verlof wordt ingehouden. Het gevolg is dat ik dan nogal onaanspreekbaar en slecht gezind ben en liefst van al wens dat het al morgen was. Vandaag is het weer eens van dattum. Proberen zo weinig mogelijk naar mijn mailbox te kijken en met Coldplay in de oren voortpleuren op de inventaris van het geluidsarchief. Moest mijn collega ze niet nodig gehad hebben, dan zou ik zelfs de draad van de telefoon doorknippen!

O ja, Taggerati doet zeer raar. Ik heb al een bug report geplaatst maar veel verder kom ik niet. En Mich lijkt nog maar eens de pijp aan Maarten te hebben gegeven.