Hollywood

Oh kijkt! Roland Emmerich does it again.

Ik heb gelijk de indruk dat grote delen van Englands’ geschiedenis stevig gerecupereerd worden dezer dagen. Er zijn series zoals – gemakshalve – The Tudors en Pillars of the Earth die het bijzonder goed doen. Hollywood is altijd al tuk geweest op Elisabeth. We hebben nog maar net de Kings’ Speech een beetje verteerd. En nu staat er een prent rond Shakespeare klaar. ’t Is alvast niet dat ze de Bard deze keer interpreteren in een rolletje als romantische sukkeltje, maar het centrum van een onvervalste samenzwering. ’t Ziet er allemaal bombastisch uit; er wordt hier duidelijk gemikt op een stevige box office.

’t Is dat Radiohead hier wel heel goed tot zijn recht komt.

Onlangs in mijn bezit gekomen: Girl with a pearl earring met femme fatale Scarlett Johansson.

In de tweede helft van de 17e eeuw leefde Johannes Vermeer, een beroemd schilder. De man schilderde toen zijn bekendste werk: een meisje met een parel als oorring. Het verhaal draait rond de totstandkoming van dat schilderij. Scarlett treedt als de jonge dienstmaagd Griet in dienst bij de familie Vermeer. Na veel intrige en achterklap wordt zij uiteindelijk vereeuwigd door Vermeer als het meisje in kwestie. Het plot heeft op zich dus niet zoveel om het lijf. Maar de uitwerking is dan weer heel mooi. Delft in de 17de eeuw wordt tot in de details uitgebeeld. Niettegenstaande dit een product uit Hollywood is, hoor je de kadewerkers in de film in het Nederlands tegen elkaar roepen in de achtergrond. Ook de acteerprestaties mogen er best wel zijn. Colin Firth (Bridget Jones’ Diary) speelt een bescheiden rolletje als Vermeer. Persoonlijk vond ik Scarlett sterker in Lost in Translation. Maar meningen kunnen natuurlijk verschillen.

Soit, als je kans ziet, zeker eens bekijken!