Netsensei

Much Ado About Nothing

Gezond

Een maand zonder met Tournée minérale

Yup. Ik doe ook mee met Tournée Minérale. Eén maand bewust geen alcohol. Waarom? Daarom.

  1. Ben ik zelf een veeldrinker? Niet bepaald. Eerder een gelegenheidsdrinker. Ik drink al eens graag een pintje. In onze barkast bewaar ik onder andere een aantal uitgelezen whisky’s. En er zijn de sociale gelegenheden waar al snel een glaasje cava, de sjampieter of wijn wordt aangeboden. Vele kleintjes maken een onzichtbare grote. Groter dan we misschien zelf wel zouden vermoeden. Het is goed om daar eens heel bewust bij stil te staan.
  2. Alcohol doet wat met het lijf. En veel heb je niet nodig om effect te voelen. Drink ik ’s avonds een Tripel Karmeliet, dan moet ik de dag erna iets dieper gaan om een fysieke inspanning te kunnen leveren. Ik merk dat als ik op de fiets zit of in de klimgordel hang. Bovendien geraak ik sneller gedehydrateerd en moet ik meer water drinken na een avondje door zakken. Onthouding heeft duidelijke directe, fysieke voordelen.
  3. Ik merk dat ik ook mentaal beter in mijn vel zit wanneer ik even droog sta. Ik kan beter en langer focus houden. Bovendien verbetert de kwaliteit van mijn slaap.
  4. Alcohol en vieze ziektes zijn beste maatjes. Met het ouder worden ben ik daar een stuk bewust in aan het worden: ik heb maar één gezond lichaam gekregen en dat hoor ik vandaag in ere houden zodat ik er morgen ook van zal kunnen genieten.
  5. Alcohol en rijden. Tjah. Ik hou daar een bijzonder eenvoudig principe aan: Heb ik de autosleutels op zak, dan raak ik geen druppel aan. Een ongeluk zit immers in een klein hoekje. Je moet zelfs geeneens gedronken hebben. Als het me dan toch ooit overkomt, dan wil ik alvast daar over geen verwijten naar mezelf toe moeten maken.

Mijn laatste glas dateert van 27 januari. Ik sta dus een kleine 10 dagen bewust droog. Ik voel me fantastisch en ik heb nog geen moment moeite gehad met het feit dat ik mezelf verplicht nuchter te blijven. Het is nu ook niet de eerste keer dat ik voor langere tijd nuchter ben. Maar bewust een volle maand met een volle agenda? Die uitdaging ga ik graag aan.

En jullie? Doen jullie mee met Tournée Minérale? Waarom? Wat denk je zelf over je eigen alcohol consumptie?

Wij doen van weekmenu

Jawel, een heus weekmenu.

Het begon met een paar frustraties op het einde van vorig schooljaar. We dachten niet erg hard na over onze warme maaltijd. Vaker dan niet was het in de supermarkt nog beslissen wat er ’s avonds op tafel zou komen. Op zo’n moment is er geen tijd, geen zin en geen inspiratie om de variatie in het menu te houden. Op tafel verscheen te vaak de typische, eenzijdige weekavondkost: patatjes met vleesjes zoals chipolata’s, hamburgers, kaasburgers,… en boontjes of worteltjes, spaghetti bolognaise of iets met brocolli. We werden er niet gelukkiger van en echt gezond vonden we het ook niet.

Sinds de Grote Vakantie plannen we tijdens het weekend wat we in de komende week zullen eten. En die kleine verandering heeft heel wat prettige gevolgen gehad.

Ere wie eer toekomt: het plan kwam van mijn madame. Zij boog zich gedurende een aantal dagen over onze kookboekbibliotheek en maakte een selectie van recepten. Het criterium: gevarieerd, gezond en haalbaar op een weekavond.

In het weekend maken we wat tijd om de weekmenu in te plannen. In beginnen kozen we wat van alles maar ondertussen zit er een pasta avond, een veggie avond en een vis avond tussen. Of een combinatie van die drie. We kijken ook wel een beetje naar onze eigen agenda. Het heeft weinig zin om te koken als we wat later thuis komen.

Sinds de invoering van het weekmenu eten we een stuk gevarieerder en gezonder. Er staat een pak minder vlees op het menu. Deze week selecteerden we zelfs onbewust alleen maar veggie gerechten zelfs. We kwamen daar achter toen we in de warenhuis voor de slagerij en charcuterie stonden en tot de conclusie kwamen dat we daar niets nodig hadden.

We verrassen onszelf ook vaker met nieuwe gerechten en smaken die we anders nooit zouden proberen. We proberen nieuwe ingrediënten en kruiden. En heel wat recepten lijken moeilijker dan ze eigenlijk zijn. Het meeste vind je gewoon terug in de supermarkt.

Onze keukenvensterbank heeft een ware metamorfose ondergaan: ze staat vol met oregano, rozemarijn, koriander, bieslook en wat nog. We hebben geleerd dat als je ze echt elke dag voldoende water geeft, ze bijzonder welig tieren.

Een bezoekje aan de supermarkt gaat stukken vlotter en bevat heel wat minder stress als je perfect weet wat je nodig hebt. Onze basisboodschappenlijstjes zijn sneller opgesteld. We moeten ook maar eens in de week op foerage.

We koken een grotere portie dan we nodig hebben en de rest gaat de koelkast/diepvries in. We nemen al eens een restjes mee naar het werk en vaak eten we in het weekend gewoon diepvries in plaats van een snelle hap of een pizza.

We voelen het ook in onze portefeuille. We gooien minder eten weg, we kopen minder vlees en bereide gerechten. Soep of basissaus maken van groenten op hun retour is het makkelijkste wat je kan doen. En na een paar keer doen kost het je nauwelijks tijd.

Door het nieuwe menu voelen we ons allebei een stuk beter en het maakt onze dag ook een stuk rijker. We zijn bewuster met onze maaltijd bezig en we schatten ons avondmaal meer naar waarde dan vroeger.

Hoe moeilijk is het nu om zelf zoiets op poten te zetten?

Momenteel hebben we een vrij regelmatig leven en weten we allebei wanneer we ongeveer thuis zullen zijn op weekavonden. We hebben een gemeenschappelijke agenda zodat we kunnen aftoetsen of een weekmenu haalbaar is. Het lukt natuurlijk niet elke week, maar we slaan een week ook niet zonder meer over. En soms wordt een weekmenu ook maar op de valreep opgesteld.

Ons kruidenrek, de kast met basisingrediënten en ons kookallaam vervolledigden we ook niet van de ene op de andere dag. Dat is iets wat groeit mettertijd. In het begin vraagt het wat extra investering. Neem nu een vijzel: niet iets wat je elke dag zou nodig hebben. Maar vorige week heb ik ze toch twee keer goed kunnen gebruiken.

Ik kan het iedereen het idee van een weekmenu aanraden. Het kost een klein beetje discipline, maar je haalt er wel zoveel meer uit.

Opgerookt

Volgens mij is er nauwelijks een goede reden om geen totaal rookverbod in de horeca op te leggen. Als niet-roker is roken immers iets waar ik mij aan kan dood ergeren (pun not intended!).

Roken is ongezond. Zowel actief maar ook passief. Zowel voor de stamgast als voor het horecapersoneel. Ik denk dat daar weinig twijfel over kan bestaan. Geen zinnig mens staat de rook van brandend gras, brandhout, hulst, papier,… te inhaleren. Waarom zou de combinatie van in vloeipapier gerolde bladeren van één of andere exotische oerwoudplant minder schadelijk zijn? (Think about it!)

Sigarettenrook is een agressieve pestgeur. Sorry. Peststank. Het probleem is dat sigarettenrook, wel, tout-court rook is. En rook discrimineert nu eenmaal niet maar luistert naar de rigoureuze regels van de fysica. Eén roker kan de atmosfeer van een ruimte gemakkelijk bepalen. Zelfs al is dat ongewild. En dat heeft zo een aantal onzalige gevolgen.

  • Smaak wordt voor een flink deel bepaald door je neus. Knijp maar eens je neus toe en bijt in een banaan. Je zal het verschil merken. Wel, probeer maar eens te genieten van een lekkere thee, koffie, chocomelk (in season!), pint of een glas wijn. De aroma’s worden zó overklast door de agressieve rookgeur. Halleluja dus voor het rookverbod in restaurants!
  • Je kleren mogen de was in na een avondje stappen. Een vergelijking: enkele jaren geleden hebben we hier brand meegemaakt. Als je na een paar uurtjes werk uit een huis met rookschade komt, dan stinken je kleren een uur in de wind. Wel, een wasmand kleren met verschaalde sigarettenrook ruikt ongeveer hetzelfde. Niet fijn als je ’s ochtends wakker wordt. Ik begrijp dan ook niet waarom sommigen durven beweren dat sigarettenrook niet stinkt.
  • Niets zo ergerlijk om ’s ochtends op de trein een roker van wie de walm uit de kleren de coupé vult, naast je te hebben zitten. Als ik zelf uit een café of zo kom en mezelf terugvind op trein, bus of weet ik waar, dan heerst er een gevoel van plaatsvervullende schaamte. Als vrijgezellige mens zijn kleren die ongewenst stinken naar sigaretten géén troef, trouwens.

You get my point. Ik vind het eerder onbegrijpelijk dat omringende landen wel een totaal rookverbod kunnen afdwingen, en dat dat hier dan niet kan. De horeca schermt met omzetcijfers. Begrijpelijk want in deze tijden waar de meeste faillissementen juist in de horeca worden opgetekend, is verlies van klanten wel het laatste wat ze willen. Omgekeerd ben ik er van overtuigd dat ook zonder rookverbod, inkomsten worden gederfd: het durft nogal voorkomen dat ik aan de deur van een kroeg stop wanneer een sigarettenwalm mijn neus alarmeert. Omgekeerd ben ik geweldig fan van ons rookvrije jeugdhuis waar ik in het weekend kan genieten van een pintje zonder prikkende ogen of de zorg dat ik ’s ochtends onfris ruikend uit bed zal stappen…

Laat maar komen denk ik dan zo.

PS: dan vind ik de elektrische sigaret best wel nog een interessante uitvinding…

Stappen

Volgens [tag]mappy[/tag] is de afstand tussen mijn werk en mijn studio zo’n 2.0km. Dat doe ik tweemaal per dag [tag]te voet[/tag]. Nog volgens mappy zou ik daar 31 minuten over moeten doen op een wandeltempo. Ik doe er gemiddeld 25 minuten over. Geen slechte tijd al zeg ik het zelf. En gezond dat we zijn!

Op algemene aanvraag

update: blijkbaar werkt mappy niet. Hmz. En die functionaliteit blijkt in Google Maps énkel voor de US of A te werken. Bááh!

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's