Feestje

Mijn beste buddy B. heeft zich met zijn madam verloofd! Tijdens hun vakantiereis nog wel! Super! Sommige dingen staan gewoon in de sterren geschreven en ik zal wel niet de enige zijn die niet zo heel erg verbaasd was dat het er aan zat te komen.

Zo’n verloving, altijd leuk om even te remnisceren. Als ik het goed heb moet we elkaar al kennen van 1994. Toen we alle twee in het college school liepen. Ik geloof dat we mekaar nogal letterlijk als koorknapen tegen het lijf zijn gelopen. Als tieners (en later) waren we nogal onafscheidelijke (nou ja) boezemvrienden. Al was het maar dat we op een paar straten van mekaar woonden en het zo makkelijk was om bij mekaar binnen te lopen en dus het spreekwoordelijke lief en leed te delen.

Tegenwoordig zien we elkaar wat minder. Als theatertechnicus heeft hij zijn werk gevolgd en woont hij nu met zijn toekomstige in La Flandre Orientale Profonde. Mijn ambulante leven maakt het er ook niet eenvoudiger op. Maar dat neemt niet weg dat het altijd leuk weerzien is.

In ieder geval, reden genoeg dus om eens stevig uit de bol te gaan! ‘Cuz My best buddy is gettin’ hitched!

Ik ga dat hier even kort en bondig houden. Dit was het weekend.

• Vrijdagavond afscheidfeestje van twee collega’s no less
• Zaterdag keihard PHP’en. Er volgt nog wel iets.
• Zaterdagavond met deze mensen op schok geweest
• Later diezelfde avond nog naar Into The Wild gaan zien in de Lumière. Prachtfilm!
• Zondag een dagje toerist in ’t Stad uithangen. Onder andere naar de Diamond Diva’s gaan zien. Ja, ik heb mezelve vergaapt aan de verlovingsring van prinses Grace en het collier dat Nicole Kidman in Moulin Rouge droeg.

Zo. En nu een half weekje verlof tegemoet. Woensdag ben ik wel even op het werk. Tjah, die foorapen van de NMBS, hé. En u? Hoe was uw weekend eigenlijk?

Jaja, gisteren heb ik als Vriend van Gent Blogt het befaamde Gent Blogt feestje nog meegepikt op de terugweg naar het verre West Vlaanderen. Ik heb eindelijk eens met meneer Huug gesproken. Fijne mens. De volgende keer dat ik nog eens over mijn spoorwegavonturen verhaal doe, zal ik die ook rijkelijk voorzien van complexe diagrammen en schetsen. Beloofd!

Ik heb ook meneer Tom B. gesproken. Voor zijn professionele bezigheid heb ik niets dan respect tegenwoordig. Een job die veel geduld vereist. Ik kan het weten.

En natuurlijk waren er ook Peter, Lynn, Joke en Vincent! En ik heb ook Bruno, Tess, San (lang leve moderne wiskunde en bonnetjes!), Michel en Smetty gespot.

Ik heb van de feestdis die voor de medewerkers weggelegd was, toch een stuk heerlijke sjokotaart en wat meloen kunnen meegrissen. Mjam! Zaal Cocteau vond ik dan weer een wat schrale bedoening. Er was wel minder volk dan dat ik had verwacht, dus wat dat betreft hoefde de ruimte ook niet veel groter te zijn. Over de DJ ga ik maar braaf zwijgen. Ik vermoed dat hij huwelijken, begrafenissen en andere familieaangelegenheden zo het normale circuit is waarin hij vertoeft.

Afijn, ik vond het heel gezellig! Super! Ik heb gelijk een 20 Gent Blogt postkaarten meegenomen om ergens in Antwerpen te laten rondslingeren…

Het is weer de tijd van de [tag]communiefeestjes[/tag]. Slechts weinigen kunnen eronder uit wanneer weer eens een neefje gevormd wordt. Ik mocht gisteren naar een feestje in Koekelare. Dat ligt zo ongeveer hier. Er was gekozen voor een zaal waar er onder andere gebolderd werd.

Dit oeroude [tag]volkspel[/tag] wordt gespeeld op een soort concave baan en een goot op elk uiteinde en met houtten kaasbollen. De bedoeling is dat de spelers hun bollen zo positioneren op de baan dat je punten scoort en het je tegenstander zo moeilijk mogelijk maakt. Aan het spel is een rijk verenigingsleven verbonden.

We mochten zelf spelen. Het spelletje blijkt verdomd moeilijk te zijn. En je gaat er eigenlijk ook in op. De vorm van de baan zorgt ervoor dat je geen idee hebt waar je bol uitkomt. Uiteindelijk moet ik zeggen dat ik mij beestig heb geamuseerd. Volgende keer kegelen?