Delhaize

Daarjuist aan de kassa in de Delhaize. De man achter mij legde waarschijnlijk dik 30 kilo citroenen op de band. Eerst vroeg ik mezelf af wat een mens met zoveel citroenen zou doen.

Ik dacht eerst aan allerlei huishoudelijke klusjes. Vlekken weg met citroenen en zo. Misschien iets voor zijn moeder of zo.

Toen moest ik denken aan het programma I didn’t know that op NGC. Daar lieten ze een gloeilamp branden met een paar kilo citroenen. Dat leek me wel cool en milieuvriendelijk. Een paar kisten citroenen voor de koffiezet of de stofzuiger.

Tenslotte bedacht ik mij het meest waarschijnlijke: ofwel is hij champagneboer, ofwel geeft hij een feestje met véél oesters, champagne en al. De paar pakken voorverpakte kruiden die hij meesleurde waren wel een weggever. Citroenen horen daar natuurlijk bij. Toch?

De broodjeszaak naast het archief is populair. Zeer populair. Dat mag ook wel. Ik sta op goeie voet met het personeel: men kent er mijn wensen en ik krijg er altijd een mooi warm broodje op maat. En een korte maar gezellige babbel.

Vandaag niet.

Vandaag is de broodjeszaak gesloten. Vraag mij niet waarom. En dus is het behelpen in de proxy delhaize aan de overkant van de straat. Ik heb er een broodje in plastic gekocht, een blik ‘lemon 356’ en een pak wafels (drie uurtje!). De wafels, daar heb ik geen klagen van. Maar het broodje heeft duidelijk toch al één en ander meegemaakt. Nu, ik ga zometeen wel merken of het ook doorgeleefd smaakt.

Toch maar hopen dat de broodjeszaak morgen gewoon weer open is!

Wokken heeft duidelijk iets avontuurlijk. Zeker als je het nog nooit zelf gedaan hebt. Gisteren stonden Webster en ik voor het eerst achter de wok. Het werd een zoete chinese wok. De ingrediënten kwamen allemaal uit de Delhaize maar om die daar dan – snel – te vinden: miserie! Dat koste mij toch een dikke drie kwartier. Bovendien heb ik wat moeten improviseren. De spinazie wokmix werd een chinese wokmix en in plaats van een koriander bosje lag er een busje koriander bolletjes in mijn mandje. Met redelijk wat stress stonden we dan achter het fornuis. Een dikke drie kwartier later had ik volgende les geleerd: prepareer éérst uw vlees en begin dan pas uw groentjes te wokken. Een kippebout ontbenen en in reepjes snijden tegen de klok is géén gezonde bezigheid. Uiteindelijk kwamen we toch zowaar tot een eetbaar resultaat. Ik durf zelfs meer te zeggen: voor herhaling vatbaar! Haal dus snel een wok in huis en begeef uw in uw plaatselijke Delhaize richting aziatische afdeling!

Straks trek ik terug Bruggewaarts. Wat heb ik nu van een weekje Antwerpen opgestoken?

1. De Delhaize Hippodroom kent een uitgesproken, subtiele sociale omgang tussen haar clientèle
2. In Antwerpen kennen ze niet alleen PMD en stadszakken maar ook nog eens GFT voor groen- en etensresten.
3. Antwerpenaars zijn meesters in de kitch: momenteel word ik hier op het werk om de oren geslagen met La Esterella en het geluidsarchief bevat nog eens een uitgelezen selectie uit het oevre van De Strangers.
4. Koken hoeft absoluut niet zo moeilijk te zijn. Als je maar weet waar je mee bezig bent.
5. …

Leerrijk jongens!

Gisterenavond zijn kameraad Bram en zijn wederhelft gepasseerd. Op het menu stond spaghetti bolognaise. Daartoe trokken we naar de Delhaize aan de Leopold Dewaelplaats om er spaghetti, vleesch en saus uit een potteken in te slaan. Naar het schijnt heeft die locatie de reputatie te hebben van “meetingpoint” voor volk van alle slag. Meer zelfs, het sociale spel is er zo subtiel dat je afhankelijk van de manier waarop je je boodschappen schikt in je karretje, je je voorkeur te kennen geeft. Zo heb ik het mij toch laten wijsmaken door mijn collega’s. Ik ben in ieder geval niet bereid om het uit te proberen.

Vanavond is het alvast kliekjes. Ik heb momenteel een bakje groentjes en nog wat restjes pasta in de ijskast staan.